św. Grzegorz z Langres

Był żonaty z Armentarią i miał kilkoro dzieci, w tym św. Tetryka, późniejszego opata. Po śmierci żony około roku 500 Grzegorz zdecydował się całkowicie poświęcić życiu duchowemu. Przyjął święcenia kapłańskie i rozpoczął intensywną pracę duszpasterską. Jego pobożność i autorytet sprawiły, że mimo oporów został wybrany na biskupa Langres.

Konsekrowano go w wieku około 57 lat, prawdopodobnie w roku 506 lub 509. Jako biskup kierował diecezją przez ponad trzy dekady. Odznaczał się troską o ubogich, dbałością o dyscyplinę kościelną i rozwój życia religijnego. Jego działalność była na tyle znacząca, że jego prawnuk - św. Grzegorz z Tours - poświęcił mu obszerny biograficzny opis, dzięki któremu znamy wiele szczegółów z jego życia.

Święty Grzegorz z Langres zmarł w Langres w roku 539 lub 541, krótko po uroczystości Objawienia Pańskiego. Kościół wspomina go 4 stycznia, a szczególnym miejscem kultu pozostaje diecezja Langres.

Patron

Ciekawostki

• Był senatorem i hrabią Autun, zanim został duchownym - rzadkie połączenie wśród późniejszych świętych.
• Został biskupem dopiero jako wdowiec, po śmierci żony Armentarii, mając około 57 lat.
• Jego prawnukiem był św. Grzegorz z Tours, jeden z najważniejszych historyków epoki Merowingów, który spisał jego biografię.
• Uchodził za człowieka surowego wobec przestępców, ale łagodnego dla uczciwych - ta charakterystyka przetrwała w źródłach dzięki jego prawnukowi.
• Jako biskup kierował diecezją przez około 33 lata, co jak na VI wiek było wyjątkowo długim okresem posługi.
• Zmarł tuż po święcie Objawienia Pańskiego, co odnotowano jako szczegół znaczący dla lokalnej tradycji liturgicznej.

Modlitwa do św. Grzegorza z Langres

Modlitwa do św. Grzegorza z Langres