Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Maryja - najwspanialsza z kobiet

     Kecharitomene - jest nieprzetłumaczalnym imieniem nadawanym przedmiotom wszelkiej dar mowej łaski, wszelkiej miłości Boga Stwórcy, stwarzającego dobro w bytach, które kocha (R. Laurentin, Nieznany Duch Święty). Kecharitomene było jednym z pierwszych słów, które anioł skierował do Maryi w momencie Zwiastowania. Kecharitomene to jest Tajemnica Maryi.

     Córka

     Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie Go imieniem Emmanuel (Iz 7,14). Do jednego z nazaretańskich domów wchodzi anioł...

     Niesamowita UFNOŚĆ przebija z krótkiego fiat Maryi. Ona jest dla nas wzorem słuchania Boga, wzorem wiary w Jego wszechmoc i opiekę. Dostrzega działanie Boga, słyszy Jego głos, Jego powołanie. Jest na tyle wyciszona wewnętrznie, skupiona na służbie Miłości, że rozpoznaje w przybyszu Bożego Posłańca. Bóg mówi często. Właściwie przez cały czas: opiekuje się światem, jest w nim obecny przez swoje słowo i działanie, poprzez znaki. Czasem jednak zwraca się do kogoś wprost i przemawia do jego serca. A człowiek nierzadko tego nie słyszy. Maryja od razu wie, KTO do niej mówi. I chociaż przestrasza Ją to, co ma się zdarzyć, chociaż nie rozumie tego, chociaż nie czuje się na to w żaden sposób gotowa, ale - zapewniona o miłości i o łasce Boga - ufnie przyjmuje zaproszenie do pójścia drogą wezwania. Wierzy stwierdzeniu anioła, że dla Boga nie ma nic niemożliwego i, tak jak Piotr, zaczyna chodzić po wodzie.

     Skąd tak wielkie wyczulenie Matki Jezusa na głos Boga? Skąd wzięła się u Niej ta siła wiary? Maryja jest po prostu nieustannie otwarta na Ducha Świętego. Jest posłuszną Córką Boga, bo całkowicie zaufała Miłości Ojca. A dobry Ojciec dał Jej szczególny dar.

     Dziewica

     Dziewica, dziewiczość - dziś słowa te straciły w mowie potocznej wiele ze swego szlachetnego znaczenia. Stan dziewiczy oznacza czystość, nieskalanie. W życiu Maryi dziewictwo obejmuje trzy wymiary: dziewicze poczęcie, dziewicze narodzenie Jezusa i brak współżycia małżeńskiego po narodzeniu Jezusa. Maryja jest duszą i ciałem służebnicą Pana (zob. Łk 2, 19.51), Jemu niepodzielnie oddaną, pozostającą do Jego dyspozycji. Taki jest najgłębszy sens dziewiczości. [...] Według Efrema dziewicze poczęcie oznacza: upodobnić się do Odkupiciela i stać się godną Jego przyjścia. Maryja jest dzięki temu bezgranicznie otwarta na Ducha Świętego dyspozycyjna dlań, przeniknięta Nim. Zjednoczona z Chrystusem, należy całkowicie do Boga i do Jej Syna, z którym czuje się związana zarówno duchowo, jak i cieleśnie (F. Courth - P. Neuer, Podręcznik Teologii Dogmatycznej).

     Trudna jest ta mowa... Tak, trudna. Maryja często będzie w swoim życiu słyszeć słowa, których nie będzie rozumieć i będzie uczestniczyć w wydarzeniach, które pozornie będą sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem. Zawsze jednak w Duchu wsłuchuje się w Boga i pozwala Mu działać. Nie ustaje w wierze, że Duch zwycięża świat, że Dobry Ojciec prowadzi tajemniczymi, ale pewnymi, drogami do Życia, którego jest Panem. Maryja ufa prawom natury, ponieważ to Bóg je ustanawia i nad nimi panuje. Jeśli poród ma być bolesny, w zimnej stajni, to znaczy, że taka jest Jej droga. Jeśli ma uciekać przed Herodem, jeśli Syn może zachorować, jeśli może umrzeć!... Maryja w każdej chwili danej przez Pana pozwala Królować Miłości i o nią tylko się troszczy, a resztę powierza ufnie Bogu, dziękując Mu za każdy dar. Nieustannie, całkowicie oddaje życie swoje i życie swego Syna. Czy to podczas ucieczki do Egiptu, czy też w czasie największej próby - w czasie Męki Jezusa. Jej duch pozostaje stale w dziewiczej czystości - dla Boga. I Dobry Ojciec mieszka w Niej.

     Niepokalana

     Aby jeszcze lepiej uzdolnić Maryję do przyjęcia Chrystusa i do jednoczenia się z Nim, Wszechmogący zadbał, aby mogła godnie przyjąć i wypełnić swoje powołanie. Jest ona odkupiona w pełni, obdarzona łaską zapobiegającą przekazaniu winy Adama.

     Cała piękna jesteś [...] i nie ma w tobie skazy (Pup 4,7) mówi Bóg do swojej oblubienicy, przez którą możemy rozumieć Kościół, a także Maryję. Tymi słowami Bóg potwierdza Jej wewnętrzne przygotowanie do podjęcia roli Matki Mesjasza. Podobnie jak Bóg przygotowywał Najświętszą Dziewicę roli, którą miała spełnić, tak samo prowadzi każde swoje stworzenie, napełniając je miłością w takim stopniu, w jakim stworzenie jest zdolne ją przyjąć.

     Żona

     Wybranie i pełnia Łaski, które Maryja otrzymuje, nie przeszkadzają jej pozostać wierną żoną Józefa. W chwili Zwiastowania Maryja uwierzyła, że Bóg, jeśli to będzie konieczne, zadziała w sercu jej męża. Maryja nie naruszyła prawa Józefa do uczynienia wolnego wyboru i podporządkowywała się jego decyzjom: poszła za Józefem, gdy on stwierdził, że Anioł kazał mu we śnie zabrać Ją i uciekać do Egiptu. Pozwala, by mąż przyuczał Jezusa do zawodu cieśli, mimo że przeczuwała Jego tajemnicze powołanie. Nawet przyjęła zamiar Józefa oddalenia Jej potajemnie.

     Jednak zawsze Maryja stawia na pierwszym miejscu słowo Boga i jest gotowa zdać się tylko na Jego opiekę. Nawet jeśli grozi to odrzuceniem przez Józefa. Nie oczekuje od męża tego, że on sprawi, iż zawsze będzie zadowolona i szczęśliwa, że da Jej wszystkie możliwe odpowiedzi. Przyjmuje Józefa jako dar. Bóg stawia Go obok Niej i Jezusa, by towarzyszyli sobie nawzajem w służbie Miłości.

     Matka

     Matka Boża, po grecku: Theotokos. Najbardziej znanym tekstem zawierającym to wyrażenie jest modlitwa Pod Twoją Obronę, datowana na około III wiek po Chrystusie, - modlitwa tak powszechna w Kościele.

     Rola Bożej Rodzicielki wiąże się z ogromnym darem bliskości Boga, z Jego wyjątkową Opieką, ale także ze szczególnym uczestnictwem w Jego męce. Proroctwo Symeona o "mieczu" który przeniknie Jej duszę (Łk 2,35.48) brzmi jak ostrzeżenie: "przygotuj się na trudności".

     Trudności w życiu Maryi były związane nie tylko z Męką Chrystusa. Całe Jej macierzyństwo było pełne trudu. Chociaż Jezus był dobrym Dzieckiem, Maryja jak każda matka, musiała Mu zapewnić bezpieczeństwo i opiekę oraz zadbać o Jego potrzeby. Czasem oznaczało to narażenie się na prześladowanie przez I leroda, czasem - pełne niepokoju szukanie Syna, który "zagubił się" w Świątyni. Do tego wszystkiego należy jeszcze dodać ciągłą niemożność zrozumienia przez Maryję Tajemnicy własnego Dziecka oraz drogi, którą Bóg Mu przeznaczył.

     Maryja potrafi stanąć z pokorą wobec Tajemnicy. Potrafi Ją uznać i w Nią wejść, a równocześnie jest kobietą twardo stojącą na ziemi, realnie patrzącą na świat. Gdy anioł zapowiedział Jej dziewicze Poczęcie, zdziwiła się i zapytała, jak to się stanie. Wiedziała też, że Józef może nie uwierzyć Jej słowom. Widziała realność niebezpieczeństwa śmierci Jej Syna prześladowanego przez Heroda. Drżała o Jego życie, gdy był sądzony. Jednak nieugięcie ufała Bogu i była przekonana, że On Ją prowadzi.

     Jej pokora wobec Bożego planu i przekonanie o jego słuszności objawiały się szczególnie mocno w chwilach, w których Maryja nie rozumiała tego, co się działo: gdy Jezus wskazał Jej właściwe miejsce w Jego życiu, mówiąc o tych, którzy słuchają słowa Bożego i wypełniają je (Łk 8, 19-21), czy też gdy nie spełnił od razu prośby Matki na weselu w Kanie (J 2,1-12), czy wreszcie, gdy umierając na Krzyżu przekazuje Jej swój Testament słowami skierowanymi do Jana: Oto Matka Twoja (J 19, 25).

     Dzięki swojemu posłuszeństwu Bożej woli Maryja uczestniczyła w Męce Chrystusa i ma udział w dziele Zbawienia. Nie był to wprawdzie udział nieodzowny, mający uzupełnić jakieś braki Odkupienia. Polegał on natomiast na ofierze Jej serca, na oddaniu Bogu po raz kolejny - jakże bolesny - życia Swojego Syna. Jej macierzyńska troska o Jezusa stanowi dowód na obecność w Niej Ducha Świętego. Przecież Maryja była wzorem dla Chłopca z Nazaretu. Jak bardzo musiała być Czysta! To od Niej mały Jezus uczył się miłości, której źródłem jest Bóg, która ujawnia się w świecie przez ludzi.

     Bliska

     Maryja z Nazaretu wciąż nas pociesza, wstawia się za nami, obejmuje nas duchowym macierzyństwem. Jest nauczycielką ufności, wzorem zjednoczenia z Bogiem, jest przykładem nieograniczonego otwarcia się na Jego głos. Tak jak trwała na modlitwie z Kościołem w dniu Pięćdziesiątnicy, tak trwa przez cały czas. O tym, jak skutecznie Bóg posługuje się Maryją - Doskonałym Narzędziem - świadczy chociażby fakt, jak wiele różnych zachęt do modlitwy (szczególnie do różańca) Kościół otrzymuje za Jej pośrednictwem. A Jej droga ufnego przyjmowania pomaga wielu ludziom w zbliżeniu się do Boga.

     Pełna Łaski, silna w walce z Szatanem, zaprawiona w bólu - jest jednocześnie dobrą Mamą. Jest Nią dla Małego Jezusa, jest Nią też dla każdego, kto cierpi, kto Jej opieki potrzebuje. Matka Kościoła. Kecharitomene.

     Do Matki Bożej

     Matką mi jesteś
     bo matka bezbronna
     każdego najpewniej obroni
     choćby jednym palcem
     jak uśmiechem dłoni
     zwykłym krzyżykiem
     zdjętym ze swojego ciała

     Królową mi jesteś
     gdy panujesz we mnie
     gdy grzechy swe wyznam
     płacząc po kryjomu
     uklęknę - zaproszę do siebie
     byś tupała na diabła w całym moim domu

     ks. Jan Twardowski

Justyna Kostecka

Kwartalnik Katolicki
ESPE, nr 57


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej