Podwójny wymiar macierzyństwa Maryi

Ewangelia czytana uważnie w tych wszystkich miejscach, które wymieniono powyżej, zdaje się to szczególnie uwydatniać. Wypadki życia Jezusa i Maryi nie potoczyły się w sposób dla Nich nieoczekiwany. Były poniekąd z góry wiadome i z góry wybrane czy też przyjęte jako elementy składowe dzieła Odkupienia. Jezus nie zaskoczył swej Matki ani swoim odejściem z Nazaretu w trzydziestym roku życia, ani też swym publicznym cierpieniem, hańbą i śmiercią krzyżową. Ewangelia dostarcza nam wszystkich danych po temu, by wiedzieć, że Jezus swą Matkę do tego przygotował. Ale na tym nie koniec. Należy wnosić, że Odkupiciel całe swe dzieło podjął, mając pełną świadomość Jej zgody. Jej przyzwolenia. Niczego nie uczynił wbrew Jej woli, znał bowiem i uznawał w całej doskonałej pełni prawa Matki do dziecka, nie tylko prawa zewnętrzne, ale przede wszystkim wewnętrzne prawa serca - i te też nade wszystko uszanował, podejmując odkupienie, decydując się na mękę, hańbę i śmierć, w czym Ona jako najświętsza z matek musiała mieć swój żywy udział. W ten sposób Odkupienie, nim stało się faktem historycznym, naprzód w jakiś wewnętrzny, duchowy sposób przeszło przez Jej serce i stało się aktem Jej woli. Dlatego mówi się o współodkupieniu całej ludzkości dokonanym przez Maryję. W ramach tego jedynego w dziejach procesu wewnętrznego, który przeszedł przez duszę kobiety, w szczególny sposób rozwinęła się Jej osobowość. Rozwój zaś tej osobowości szedł w parze ze szczególnym rozwojem macierzyństwa. Rezygnacja Maryi, równoznaczna z przyzwoleniem myśli, woli i serca na odkupienie, odrywała Ją od jedynego Syna, a równocześnie stawiała w stosunku macierzyńskim, w roli matki, względem wszystkich ludzi, których Chrystus miał odkupić. Ponieważ zaś przez to wchodziła Maryja jak najgłębiej w duchowe życie swego Syna, w Jego zadania i zamierzenia, przeto to, co Ją odeń odrywało równocześnie Ją z Nim w nowy sposób łączyło i zespalało. Maryja tym bardziej stawała się Matką Jezusa, im bardziej stawała się matką ludzi. Można słusznie wnosić, że ten proces jakoś zakończył się w Niej u stóp Krzyża, aby wydać swe owoce w dniu Pięćdziesiątnicy podczas zesłania Ducha Świętego, a potem już w fazie pełnej dojrzałości ziemskiej trwał do chwili Jej wniebowzięcia. Rozwój osobowości Maryi, do momentu zakończenia życia ziemskiego, był czymś gruntownie nadprzyrodzonym i utożsamiał się z rozwojem owego podwójnego macierzyństwa: Chrystusowego i ogólnoludzkiego zarazem. W szczytowym punkcie tego rozwoju zastało Ją wniebowzięcie. W ten sposób odczytujemy z Ewangelii to, co należy określić właśnie jako mysterium Mariae - tajemnicę Matki Boga. Życie każdego człowieka jest jakąś tajemnicą. Jej życie było nią w szczególnym znaczeniu. Kościół - stróż Bożych tajemnic - pomaga nam tajemnicę tę rozumieć przez swe nauczanie i liturgię. Jan Paweł II Ostatnia aktualizacja: 09.06.2021 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości Modlitwa do św. Jana Bosko Do piekła i z powrotem - wizje św. Jana Bosko Drogi św Jana Bosko i ks Bronisława Markiewicza oraz niezwykły szary pies Modlitwa do św. Franciszka Bianchi Święty który zatrzymał lawę. Niezwykła historia Franciszka Bianchiego Modlitwa do bł. Ludwiki Albertoni Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt