Św. Maksymilian Kolbe wobec Lourdes

O. Kolbe ucieszył się bardzo, kiedy w kilka miesięcy po założeniu Niepokalanowa otrzymał z Łagiewnik pod Łodzią figurę Niepokalanej z Lourdes, ofiarowaną przez panią Walewską-Hanzel, która doznała nadzwyczajnej łaski w Lourdes. Powtórzyły się rozmowy duchowe z Niepokalaną z czasów studiów rzymskich. Często zachodził do kaplicy klasztornej na adorację Najświętszego Sakramentu. Modlił się też przed umieszczoną tam figurą lourdzką. Wzruszające wspomnienia zostawił br. Łukasz Kuźba: "Niepokalanów przechodził nieraz wielkie trudności w swej akcji MI. Niektórzy niepokalano- wianie lękali się mówiąc o. Maksymilianowi: "Co się stanie z naszą placówką?" Tymczasem on alarmuje do Nieba. Rzuca się z bezgraniczną ufnością przed statuą Niepokalanej z Lourdes, obejmując całą rozciągłością swych rąk jej stopy, i tak trwa na modlitwie parę kwadransów w zupełnym prawie bezruchu. Obserwując to myślałem sobie w głębi duszy, że taka modlitwa, jaką o. Kolbe "atakuje" Niebo, nie może być nie wysłuchana". Owa figura Niepokalanej do dzisiaj znajduje się w naszej pierwszej kaplicy.

Przed wyjazdem na misje do Japonii o. Maksymilian udał się, 30 stycznia 1930 r" do Lourdes, by wyprosić błogosławieństwo Niepokalanej i powiedzieć Jej: "Cały Twój". Odprawił Mszę świętą w bazylice i dwukrotnie nawiedził Grotę, w której, jak napisał do brata, "znać działanie Niepokalanej". Był "zmęczony, trapiony zmęczeniem, pod razami deszczu", ale pod koniec, przy drugiej wizycie w Grocie, odzyskał dobry nastrój. "Wesoło wracam - napisał wkrótce w pamiętniku - napiłem się cudownej wody, palec pod strumień podstawiłem, w duchu poleciłem wszystkich i wszystko, pocałowałem świętą skałę i "do widzenia, Mamusiu"". Z okien pociągu jadącego w kierunku Bordeaux ujrzał znów Grotę. "Przerywam pisanie i - jak długo jeszcze Grotę i bazylikę widać - rozmawiam z Mamusią, że cały jestem Jej i duszą, i ciałem". W miesiąc po przybyciu do Nagasaki posłał do Niepokalanowa niewiarygodny telegram: "Dziś rozsyłamy "Ry- cerza" japońskiego. Mamy drukarnię. Cześć Niepokalanej". 11 lutego 1931 r. nabył teren pod Niepokalanów japoński. Wdzięczny za wszystko, pod koniec 1932 r. umieścił na budynku "dużą figurę Niepokalanej, by spoglądała na całą czysto pogańską dzielnicę Nagasaki zwaną Hongochi". Potem na zboczu góry przyklasztornej urządził kopię Groty lourdzkiej, przy której dzieją się nawrócenia, jak donosi jej "stróż", br. Sergiusz Pę- siek, jeden z czterech naszych misjonarzy weteranów.

Z okazji jubileuszu 75-lecia objawień Niepokalanej w Lourdes, o. Kolbe snul gigantyczne plany podbicia dla Niej świata i przedstawiał je w listach do przełożonych, do Niepokalanowa i do młodzieży w Kolegium Serafickim. "Niepokalana - apelował - chce w nas i przez nas okazać pełnię swego miłosierdzia - nie chciejmy stawiać Jej przeszkód, pozwólmy Jej działać!" Liczył też na podarunek jubileuszowy Niepokalanej. Zapewne myślał o faktycznym otwarciu nowej misji MI, w Indiach, na którą formalnie otrzymał, wraz z gotowym domem, zgodę biskupa z Ernaku- lam, tak że mógł przesłać do Polski - 29 czerwca 1932 r. - telegram: "Amalam - Niepokalanów indyjski - zbudowany. Cześć Niepokalanej". Niestety, dopiero po II wojnie światowej franciszkanie założyli faktycznie - blisko miejsca, które obrał Twórca MI - Niepokalanów dla Indii.

W niecały rok po powrocie do Polski o. Kolbe został zaproszony do Rzymu, gdzie 11 lutego 1937 r. wygłosił na dorocznej akademii MI odczyt o Niepokalanej i MI. Dziennik "L'Osservatore Romano" w numerze z 15-16 II 1937 r. streścił jego przemówienie, m.in. podał głośne do dziś proroctwo: "Nie wierzymy, że dalekim albo tylko czystym marzeniem jest wielkie wydarzenie, jakim będzie ustawienie figury Maryi Najświętszej, przez Jej niezwyciężonych Rycerzy, w samym sercu Moskwy".

O. Maksymilian, wyczuwając zbliżającą się wojnę i widząc proroczo, że tej wojny nie przeżyje, spieszył się (choć na marginesie swoich codziennych zajęć przełożonego) z pisaniem książki o Niepokalanej. Nie ukończył jej, ale w ostatnim dniu wolności, 17 lutego 1941 r. w czasie oktawy święta Niepokalanej z Lourdes, zdołał podyktować natchniony komentarz do nazwy, jaką sobie dala Maryja 25 marca w 1858 r. Głęboko wniknął w życie wewnętrzne Trójcy Przenajświętszej, odkrył, że Duch Święty to "owoc miłości Ojca i Syna", a więc odwieczne "poczęcie przenajświętsze, nieskończenie święte, niepokalane" i że żyje On i działa w Maryi "od pierwszej chwili Jej istnienia, zawsze i na wieki".

Dziś w Lourdes wychodzi, pod patronatem św. Maksymiliana, piękny miesięcznik "Lourdes", a na ul. Petits Fosses 5, blisko "Cachot" - domu św. Bernadety, mieści się ośrodek narodowy Rycerstwa Niepokalanej. Teologowie zaś francuscy, jak o. Henri-Marie Manteau-Bonamy OP i o. Marie-Dominique Philippe OP i inni, zgłębiają zapładnia- jącą myśl maryjną o. Kolbego.

O. Jerzy Domański

Ostatnia aktualizacja: 22.02.2022

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna