"Niepokalana oto nasz ideał"

"Ideał" według Słownika języka polskiego to: "coś absolutnie doskonałego, doskonałość, wzór doskonałości, okaz najdoskonalszy, który stanowi normę". Wzór, norma są po to, aby się do nich upodobnić. Maryja jest ideałem i wzorem. Rycerz Niepokalanej winien w swojej pobożności, Maryję kochać, czcić, modlić się do Niej, ale powinien również i przede wszystkim Ją naśladować. Powstaje pytanie: W czym i jak Ją naśladować?

Jest wiele dziedzin naszego życia, w których możemy naśladować Maryję. Najpierw św. Maksymilian proponuje nam, aby naśladować Maryję w Jej niepo- kalaności. Stąd rodzi się kolejne pytanie: jak ja, grzesznik mogę naśladować Maryję Niepokalanie Poczętą, przecież w przeciwieństwie do Niej urodziłem się w grzechu pierworodnym? Tak, to prawda.

Tylko Ona jedyna dostąpiła tego przywileju i nikt Jej w tym nie dorówna. Jan Paweł II nazywa Niepokalane Poczęcie przywilejem wynoszącym Ją ponad wszystkich (Anioł Pański z 8 XII 1979), wywyższającym Ją wśród wszystkich istot ludzkich, a nawet wśród chórów anielskich (Anioł Pański z 8 XII 1983). Nie mniej jednak, wnikając głębiej w teologię Niepokalanego Poczęcia, możemy w nim odnaleźć elementy, które bez trudu można realizować w naszym życiu. W Niepokalanym Poczęciu Maryi nie trudno zauważyć dwa aspekty: pozytywny - obdarowanie pełnią laski i niezwykłą świętością oraz negatywny - zachowanie od grzechu pierworodnego.

W chwili Zwiastowania anioł nazywa Ją "kecharitomene" - "pełna łaski") (Łk 1,28).

Anioł zwracając się do Maryi słowem "pełna łaski" czyni z niego imię własne Dziewicy z Nazaretu (RM, 8). Imię w tradycji semickiej wyraża jakby istotę osoby czy rzeczy, do której się odnosi; ukazuje najgłębszy wymiar osobowości. Jan Paweł II "pełna łaski" tłumaczy jako: "szczególniej umiłowana przez Boga - cała przeniknięta Jego miłością, ugruntowana w niej bez reszty: cała jakby z niej stworzona: z miłości Najświętszego" (Homilia z 8 XII 1980). Otrzymana przez Maryję pełnia łaski, wyróżniająca Ją spośród wszystkich stworzeń, sprawia, iż wszystko w Niej opanowane jest i kierowane łaską od samego początku Jej istnienia. "Pełnia łaski" jest w Maryi dynamiczna i przemieniająca. Przez pełnię łaski otrzymała Ona przedziwną doskonałość świętości, jest stworzeniem idealnym, jakiego pragnął Bóg, które nigdy, nawet w najmniejszym stopniu, nie sprzeciwiło się Jego woli. Niepokalane Poczęcie Maryi ukazuje blask, pełnię i ideał człowieczeństwa, do jakiego Bóg przeznaczył człowieka w pierwotnym stwórczym zamyśle (Anioł Pański z 8 XII 1996). Drugi wspomniany aspekt Niepokalanego Poczęcia, to zachowanie od grzechu pierworodnego. Każdy potomek Adama rodzi się w tym grzechu. Ona jedyna z całego rodzaju ludzkiego, mocą przewidzianych zasług Zbawiciela - Jej Syna, została zachowana od grzechu pierworodnego i jego skutków. Prawdę tę podkreślają słowa Godzinek: "Ciebie, Oblubienicę, przyozdobił sobie, bo przestępstwo Adama nie ma prawa w Tobie". Maryja również, jak uczy Sobór Trydencki, na mocy specjalnego przywileju nigdy nie popełniła żadnego grzechu, a Sobór Watykański II nazywa Ją "całą świętą" (KKK 56). Wspomniane wyżej dwa aspekty Niepokalanego Poczęcia: napełnienie łaską oraz wolność od grzechu pierworodnego i każdego innego, winny stać się fundamentem naszego naśladowania Niepokalanej. Chcieć być zawsze napełnionym łaską i walczyć z grzechem (wolna od niego była tylko Ona) - oto nasze zadanie. Jak w praktyce je realizować? Co radzi św. Maksymilian?

1. Często korzystać ze spowiedzi świętej, która niszczy grzech i przywraca utraconą łaskę lub ją pomnaża. Wzbudzać akty żalu doskonałego. "...Rycerz i rycerka Niepokalanej pamiętają dobrze, że są narzędziem w ręku Niepokalanej. Nie cierpią więc grzechu w swoim sercu, ale jeżeli weń czasem nieszczęśliwie wpadną, natychmiast go mażą doskonałym aktem żalu z postanowieniem wyspowiadania się przy najbliższej sposobności".
2. Posilać się Ciałem Pańskim, które umacnia w nas życie łaski. "Dusza wówczas [po Komunii Świętej] jest żywym tabernakulum, jest czymś więcej. Wtedy dusza Pana Jezusa jednoczy się z duszą naszą".
3. Wykorzeniać swoje wady przez rozmyślania i rachunki sumienia.
4. Walczyć z pokusami. "Przychodzi pokusa szorstkiego odniesienia się do jakiegoś współbrata - odnieść się do niego łagodnie; albo nie chce się czegoś wykonać, do czego posłuszeństwo wzywa - zrobić to i zrobić to dobrze, co posłuszeństwo nakazuje. Gdy jednak przychodzi pokusa przeciwna wierze, szóstemu przykazaniu, nadziei itp. wtedy nie brać się z nią za bary, ale raczej odwrócić myśl do czego innego. Ważną tu jest rzeczą, by odwrócić myśl od pokusy natychmiast. Spokojnie, ale natychmiast".
5. Pielęgnować cnoty. "Wszyscy ogrodnicy czyszczą, karczują ogrody, zasiewają kwiaty lub warzywa. My również winniśmy plewić ustawicznie i wyrzucać chwasty z naszej duszy. Ale stale plewić i wyrzucać - to nie wystarczy. Trzeba zasiać kwiaty cnót, aby wzrosły i zakwitły".

Ks. Wacław Siwak
Rycerz Niepokalener nr 513

Ostatnia aktualizacja: 23.03.2022

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna