Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Włączeni w "fiat" Niepokalanej

25 marca obchodzimy uroczystość Zwiastowania Pańskiego. Niejeden może dziwi się, że to święto, w którym brzmi ton radosny, przypada w okresie, kiedy w liturgii przeważa kolor fioletowy, pokutny, kiedy co piątek spieszymy na Drogę Krzyżową, a w niedzielę śpiewamy Gorzkie Żale, rozpamiętując, za jaką cenę Pan Jezus nas odkupił.

Mimo soborowej reformy liturgicznej, która pozwala bardziej organicznie obchodzić roczny cykl misteriów Chrystusa i wspominać Jego zbawcze dzieło, święto Zwiastowania zostawiono w Wielkim Poście, choć bardziej pasuje doń Adwent. Zadecydowały o tym nie tylko względy chronologiczne: harmonizacja z datą Bożego Narodzenia. Wcielenie Syna Bożego ma więź nierozerwalną z Odkupieniem, jest jego początkiem. Wszak "On to dla nas ludzi i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba i za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy, i stał się człowiekiem", jak wyznajemy (klękając w to święto) w Credo (Wierzę) mszalnym.

Papież Paweł VI zaznaczył, że uroczystość Zwiastowania obchodzimy "jako wspomnienie owego zbawczego "fiat" wypowiedzianego przez Słowo Wcielone, które przychodząc na ten świat powiedziało: "Oto idę..., abym spełniał wolę Twoją, Boże" (Hbr 10,7)" i "jako święto nowej Ewy, posłusznej i wiernej dziewicy, która wielkodusznie wypowiedziawszy "fiat" 1) stała się za sprawą Ducha Świętego Bożą Rodzicielką, a także prawdziwą Matką żyjących..." Mamy się włączyć w to podwójne "fiat", wypowiedzieć swoje "tak" na wolę Bożą, na Boży plan zbawienia, by wydał on w nas pełne owoce.

Scena Zwiastowania, którą zaczyna się Nowy Testament, jest odpowiednikiem, choć w sensie przeciwstawnym, sceny opisanej w Księdze Rodzaju, którą Kościół przypomina w I Niedzielę Wielkiego Postu. Nasi prarodzice uwierzyli zbuntowanemu aniołowi i odmówili posłuszeństwa Bogu. Ten grzech pierworodny zaciążył na całych dziejach człowieka na ziemi. Na szczęście, Adam i Ewa opuszczając raj otrzymali obietnicę Zbawiciela (por. Rdz 3,15). Właśnie tajemnica Wcielenia stanowi ponadobfite wypełnienie tej obietnicy. "Oto przychodzi - pisze Papież Jan Paweł II - na świat Syn, "potomek niewiasty", który "zmiażdży" zło grzechu u samych jego korzeni: "zmiażdży głowę węża"".

Chciał Chrystus, by z Nim czynnie współpracowała - z wolną wiarą i posłuszeństwem - Jego Matka, "by w ten sposób, podobnie jak niewiasta przyczyniła się do śmierci, tak również niewiasta przyczyniła się do życia" (Wat. II: LG 56). Maryja nie zawiodła. Przy Zwiastowaniu wiernie wyraziła akt zgody i zachowała ją bez wahania pod krzyżem (por. LG 62). Przez całe życie miała postawę służebnicy Pańskiej (por. Łk 1,38.48) wykorzystując w swym nieposzlakowanym posłuszeństwie - wiele Ją ono kosztowało - łaskę Bożą, którą została obdarzona już przy swym poczęciu. Anioł nie wahał się Jej nazwać, przy Zwiastowaniu, "Pełną łaski", "jakby to było Jej imię własne" (Paweł VI). Jej pełnię łaski wyraża, ogłoszony w 1854 r., dogmat Niepokalanego Poczęcia.

Najśw. Maryja Panna przypomniała światu swój pierwszy przywilej i jakby zakodowaną w nim swą rolę w historii naszego zbawienia - w połowie zeszłego wieku, dokładnie 25 marca 1858 r. w Lourdes. Na potrójne pytanie Bernadety, zadane w imieniu miejscowego proboszcza, kim jest, odpowiedziała: "Jam jest Niepokalane Poczęcie". "Wielka tajemnica groty - pisze J.B. Estradę, autor książki Objawienia w Lourdes, a za nim św. Maksymilian - była wreszcie odkryta! Dokładnie w rocznicę dnia po trzykroć błogosławionego, w którym archanioł Gabriel przybył z rozkazu Najwyższego zwiastując światu bliskie przyjście oczekiwanego Odkupiciela i pozdrawiając Maryję słowami: "pełna łas- ki", to jest "Niepokalana", niewiasta przeznaczona, która, według obietnicy danej naszym pierwszym rodzicom w Raju, starła głowę węża piekielnego. Jakiż zbieg okoliczności! A dla nas - jakiż gest tryska-jący nadzieją!"

Z chwilą ogłoszenia dogmatu Niepokalanego Poczęcia Maryi i rychłego potwierdzenia przez Nią tej prawdy w Lourdes "otwierała się jakby nowa era przymierza z Nią", jak mówi prof. Maria-Dominik Philippe OP, interpretując rozważania św. Maksymiliana Kolbego nad lurdzką nazwą Maryi. Teraz, po ogłoszeniu dogmatu, uznajemy tę prawdę "nie tylko jako konkluzję teologiczną", jak bł. Jan Duns Szkot, "ale jako światło wiary", które winno nas oświecić nie tylko co do tajemnicy Maryi, ale również co do tajemnic Odkupienia, Kościoła i Trójcy Świętej. W świetle Niepokalanego Poczęcia widzimy, że "tajemnica Krzyża nie jest w pierwszym rzędzie tajemnicą odkupienia, zadośćuczynienia, ale tajemnicą miłości, nadobfitej miłości miłosiernej i gratisowej"; widzimy, że Maryja jest prawzorem Kościoła - "w Niej jesteśmy niepokalani"; widzimy, jak w "przypływ i odpływ miłości", które "stanowi życie w łonie Trójcy Przenajświętszej" (M.K.), włączona jest Niepokalana pociągając nas za sobą (por. s. 107). "Sama Maryja jest cała "pośpiechem" powrotu do Ojca". Jak ongiś "wybrała się i poszła z pośpiechem" do Elżbiety (por. Łk 1,39), tak teraz pragnie przyspieszyć w świecie reakcję miłości na miłość Bożą, powrót do Boga. "Maryja oświadczając w Lourdes: "Jam jest Niepokalane Poczęcie" daje sygnał do tej godziny, którą Apokalipsa wyraża słowem "wkrótce" (Ap 22, 6.7.12.20)": "trzeba ją przeżyć w pełni", "winniśmy żyć tym powrotem, oczywiście, jeszcze w wierze i nadziei", bez złudzeń milenarystycznych.


To "przyśpieszenie" ze strony Niepokalanej jest związane z krytyczną sytuacją, w jakiej znalazła się ludzkość w naszych czasach. Stanęła ona przed pokusą, którą da się porównać tylko z pokusą pierwszych ludzi. Szatan wmawiał w nich: "Na pewno nie umrzecie. Ale... otworzą się wam oczy i tak jak Bóg będziecie znali dobro i zło" (Rdz 3,4-5), będziecie stanowili o dobru i złu moralnym. Dziś człowiek w swej pysze uważa się za miarę wszystkich rzeczy; nawet przykazania Boże, wyryte w jego naturze, chce poddać pod głosowanie parlamentarne czy referendum. Różnica jest ta, że oczy pierwszych rodziców rychło się otworzyły, jednak nie na świat wyższej wiedzy, lecz na świadomość własnej winy i słabości, gdy wielu dzisiejszych ludzi reaguje nerwowo na "blask prawdy", którym Papież Jan Paweł II olśnił wszystkich w swej encyklice o moralności. Tym trudniej znieść ten blask tym, którym dały się we znaki grzechy, a "nie znają czy odrzucają słodycz - i uzdrowienie - chrześcijańskiego przebaczenia", jak pisze redaktor "Le Temps de 1'Eglise" (por. s. 124). Ojciec Święty pod koniec encykliki ukazuje "Matkę Miłosierdzia", która z jednej strony "jest świetlanym znakiem i wspaniałym przykładem życia moralnego", a z drugiej strony, "nie zaznawszy grzechu, potrafi współczuć z każdą słabością" grzesznego człowieka i pokazuje mu, że "tylko Krzyż i chwała Chrystusa zmartwychwstałego mogą dać pokój jego sumieniu i obdarzyć zbawieniem". Jakże wielu doprowadziła już do żalu za grzechy i sakramentu Pokuty czyli pojednania!

Jako rycerze i rycerki Niepokalanej przypomnijmy sobie w tegoroczną uroczystość Zwiastowania Pańskiego naukę św. Maksymiliana Marii, którą zostawił w ostatnim swym, wojennym, numerze "Rycerza Niepokalanej". "W każde święto Matki Bożej - pisał - instynktownie odczuwają to dusze, że sumienie oczyścić trzeba", bo to "dzień Tej, której sumienie nigdy zmazą skalane nie było". Obmywają swe dusze żalem doskonałym, korzystając też z sakramentu Pokuty. I "starają się usilnie, by sumienie swoje coraz czystszym i delikatniejszym uczynić, by w ten sposób coraz bardziej do Niej się upodobnić". Owocem tego święta niech będzie "coraz to większa gotowość do coraz to lepszego spełniania własnych obowiązków, by przez to okazać miłość Matce duchowej i Ojcu w niebie".


W dzisiejszym chaosie, stwarzanym przez tupet i demagogię mass mediów, ceńmy sobie nauczanie moralne Namiestnika Chrystusowego i Następców Apostołów, naszych Biskupów, widząc w nim "blask prawdy" Bożej. I tłumaczmy wszystkim, jak św. Maksymilian, że "jedynie prawda może być i jest niezłomnym fundamentem szczęścia tak poszczególnych ludzi jak i całej ludzkości". "O Prawdo, dla nas wcielona, Ukryta w świętej Dziewicy, Niech czyste dusze Cię ujrzą, Gdy je swym światłem napełnisz". (Z hymnu na Jutrznią 25 III) 1) "Fiat" jest pierwszym słowem odpowiedzi Maryi danej aniołowi: "Fiat mihi secundum verbum tuum" (w tłumaczeniu łacińskim) - "Niech mi się stanie według twego słowa" (Łk 1,38). Można to słowo zastąpić polskim "tak", wyrażającym zgodę.

Rycerz Niepokalanej nr 477

Ostatnia aktualizacja: 24.03.2023



Wasze komentarze:
 marzena aneta: 25.03.2023, 11:09
 Włączeni w ,,fiat,, Niepokalanej dziękuję Maryjo kocham Cię dziękuję Maryjo módl się za nami dziękuję Maryjo kocham Cię proszę o miłość uczciwość sprawiedliwość na świecie dziękuję Maryjo kocham Cię proszę dla mnie o domu kupno dobrą mieszkania sprzedaż urode ubezpieczenie zdrowotne z urzędu pracy zdrowie pieniądze dobrego kawalera męża młodego niepalącego pobożnego polaka religijnego uczciwego z którym będę żyć w cielesnej czystości dziękuję modlitwa ma moc nie ma modlitw nie wysłuchanych modlitwa ma moc modlitwa cuda czyni miłość cuda czyni nadzieja cuda czyni pokora cuda czyni sprawiedliwość cuda czyni uczciwość cuda czyni ufność cuda czyni wiara cuda czyni wiara to jest pewność bez dowodu wiara to jest droga którą docieramy do marzeń dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję
(1)


Autor

Treść

Nowości

św. Norbertśw. Norbert

Modlitwa do św. NorbertaModlitwa do św. Norberta

Litania do św. NorbertaLitania do św. Norberta

Dużo chaosu. Jak uspokoić i usystematyzować moją modlitwę?Dużo chaosu. Jak uspokoić i usystematyzować moją modlitwę?

Zaakceptować leczenieZaakceptować leczenie

Jak uczyć dzieci życzliwości?Jak uczyć dzieci życzliwości?

Najbardziej popularne

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2023 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej