Święto Matki Boskiej Różańcowej

7 października - Liturgiczne wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej

Ok. XV w. odmawianie różańca połączono z rozważaniem życia Jezusa i Maryi. Wyodrębniono 15 istotnych momentów z ich życia i powiązano je z dziesiątkami Zdrowaś Maryjo. Tajemnice podzielono na trzy części: radosne, bolesne i chwalebne.

Dla podtrzymania i rozszerzania modlitwy różańcowej powstały z czasem - zwłaszcza za sprawą dominikanów - liczne bractwa. One też współdziałały przy ustanawianiu osobnego święta. Do jego rozprzestrzenienia przyczyniła się przede wszystkim decyzja pap. Piusa V. Chciał, by je obchodzono na podziękowanie za zwycięstwo w bitwie morskiej pod Lepanto, 7 października 1571.

Zwycięstwo na Turkami odniesione pod Lepanto chrześcijanie przypisywali wstawiennictwu Maryi Panny, uproszonemu modlitwą różańcową. Stąd pap. Pius V (1566-1572) ustanowił święto Pamięci naszej Zwycięskiej Pani. Grzegorz XIII (1572-1585) zezwolił na obchodzenie święta Różańca w kościołach posiadających obraz Matki Bożej Różańcowej (1573). Z kolei pap. Klemens XI po zwycięstwie księcia Eugeniusza Sabaudzkiego nad Turkami pod Petrovarażdynem 5 sierpnia 1716, ustanowił dla całego Kościoła święto Matki Bożej Różańcowej na pierwszą niedzielę października, a pap. Pius X w 1913 przeniósł je ostatecznie na 7 października.

Największym propagatorem nabożeństwa różańcowego w Kościele był pap. Leon XIII (1878-1903). Szukał on opieki Matki Bożej nad Kościołem za pośrednictwem modlitwy różańcowej. 1 września 1883 zarządził odprawianie we wszystkich parafiach całego Kościoła październikowego nabożeństwa różańcowego. W ten sposób październik stał się miesiącem różańcowym. W tym samym roku na prośbę generała dominikanów Leon XIII włączył do Litanii loretańskiej wezwanie: Królowo Różańca świętego.

Na szczególną uwagę zasługuje encyklika pap. Jana XXIII "Grata recordatio" (29 września 1959) poświęcona modlitwie różańcowej i adhortacja Pawła VI "Marialis cultus" (2 lutego 1974), w której za Piusem XII nazywał Różaniec "streszczeniem całej Ewangelii" (n. 42). Jan Paweł II mówił, że różaniec jest jego "ulubioną modlitwą".

16 października 2002 pap. Jan Paweł II opublikował List apostolski "Rosarium Virginis Mariae" (O Różańcu Świętym), ogłaszając Rok Różańca Świętego. W tym liście papież uzupełnił modlitwę różańcową o nowe "tajemnice światła", mianowicie:

1. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie.
2. Objawienie siebie na weselu w Kanie Galilejskiej.
3. Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia.
4. Przemienienie na górze Tabor.
5. Ustanowienie Eucharystii.