Król Jan Kazimierz ogłosił Matkę Bożą Patronką i Królową Polski

Władca ogłosił Matkę Boską Królową Korony Polskiej i ślubował szerzyć kult maryjny. Kraj był prawie w całości opanowany przez Szwedów i Rosjan. Przyrzeczenia królewskie miały poderwać do walki z najeźdźcami nie tylko szlachtę, ale i lud. Monarcha oddał Rzeczpospolitą pod opiekę Matki Boskiej i obiecał, że poprawi sytuację chłopów i mieszczan, kiedy tylko kraj zostanie uwolniony spod okupacji. Po ślubowaniu władcy, w imieniu senatorów i szlachty podobną rotę odczytał podkanclerzy koronny biskup krakowski Andrzej Trzebicki. Niestety, królewskie obietnice wobec niższych stanów nie zostały zrealizowane z powodu stanowczego sprzeciwu szlachty.

Podczas dziękczynnej pielgrzymki na Jasnej Górze król poprowadził obrady senatu, przyjął delegację kozaków i posła moskiewskiego w celu nawiązania nowych układów i zażegnania wzajemnych konfliktów.

Początki sanktuarium lwowskiego Matki Bożej Łaskawej sięgają XVI w. i wiążą się ze Lwowem. W 1598 ławnik lwowski, Wojciech Domaglicz, pochował we Lwowie swoją córkę, Katarzynę, a w pobliżu jej grobu, we wnęce kościelnego muru, umieścił obraz Matki Bożej Łaskawej, namalowany przez Józefa Wolfowicza. Wizerunek, przedstawiający Matkę Bożą z Dzieciątkiem w otoczeniu aniołów oraz panoramę Lwowa z rodziną malarza, przeniesiono następnie do kaplicy cmentarnej, gdzie stał się przedmiotem kultu mieszkańców Lwowa ze względu na liczne uzdrowienia i doznawane w tym miejscu łaski. Przed nim król Jan Kazimierz dziękował za zwycięstwo pod Beresteczkiem.

1 kwietnia 1656 obraz przeniesiono do lwowskiej katedry, gdzie król złożył śluby i ogłosił Matkę Bożą "Królową Korony Polskiej".