Oto jestem wyłączony z walki

Panie, już więcej nie mogę. Od miesięcy uparłem się, że będę wypełniać wszystkie moje zawodowe obowiązki, że będę chętnie pomagać wszystkim, którzy mnie proszą o mniejsze i większe przysługi. Uparłem się. To takie smutne pozostawić niedokończoną pracę, która w rzeczywistości nigdy nie będzie skończona. To normalne, że kiedy człowiek traci już swe siły, nie godzi się na żadne ustępstwa. Oto jestem więc, Panie, wyłączony z walki, na pewien czas lub na zawsze - nie wiem. Niech się pełni Twoja wola. Wiem, że zawsze jesteśmy nieużytecznymi sługami i że istotne jest tylko to, by Ciebie kochać i nie przestawać kochać mocno swoich braci, szczególnie wtedy, gdy wydaje się, że nie można już być dla nich użytecznym. Tylko Ty wiesz, co jest lepsze, i ja powierzam się Tobie, Panie. L. J. Lebret Wasze komentarze: Brak komentarzy Autor Treść Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności Kontakt - formularz | Kontakt