Medytacja według św. Alfonsa

Św. Alfons nazywany Doktorem modlitwy przywiązywał dużą wagę do medytacji. W medytacji św. Alfonsa trzeba wyróżnić: Wstęp Rozważanie Modlitwa serca Postanowienia i prośby Ad 1. Uświadamiamy sobie prawdę o wszechobecności Boga. Prosimy Ducha Świętego o pomoc w medytacji. Powierzamy się Matce Bożej. Ad 2. Wybieramy fragment Pisma Świętego (czy książki ascetycznej), rozmyślamy, aktualizujemy prawdy objawione. Ad 3. Nie poprzestajemy na rozważaniu. Pragniemy odpowiedzieć całym sobą na rozważaną prawdę, także w wymiarze naszych uczuć. Staramy się Boga wielbić, dziękować, przepraszać, prosić... Ad 4. Nie możemy poprzestać na rozważaniu i modlitwie serca. Medytacja ma nas zmieniać, kształtować nasze życie. Stąd w każdej medytacji powinny być uczynione konkretne postanowienia. Nie mogą one być tylko ogólne. Mają także dotyczyć codzienności. Z tych postanowień należy się rozliczyć przy wieczornym rachunku sumienia. Medytację kończymy modlitwą prośby i polecenia się Matce Bożej. Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności Kontakt - formularz | Kontakt