Stało się!W Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego chciałbym oddać głos Cyprianowi Norwidowi. Oto jego wiersz "Do Stanisławy Hornowskiej":
A Pani cóż ja powiem?... oto, że w tym życiu Nic straconego nie ma na jawie, ni w skryciu, I wszystko jest zmieniane tylko - na toż samo, Wyższe lub niższe, bliższe albo oddalone; A co zginęło - myślisz - zakryte jest bramą Lub cieniem jej, i z czasem będzie wyświecone! I żadna łza, i żadna myśl, i chwila, i rok Nie przeszły, nie przepadły, ale idą wiecznie, Ulotną myśl z czasami zamieniając w wyrok, A wyrok w treść istniącą bardzo niestatecznie. I nie ma grobów... oprócz w sercu lub w sumieniu, I nie ma krzyżów... oprócz na zimnym kamieniu, Albowiem krzyż jest życie już wiek dziewiętnasty: Nowina! - którą przecie z najweselszym żalem Maryje i Salome, trzy święte niewiasty, Przyniosły były jeszcze - tam, do Jeruzalem!... A oto fragment niezwykłego poematu "Rzecz o wolności słowa": Przyszła nareszcie chwila ciszy uroczystej Stało się - między ludzi wszedł MISTRZ-WIEKUISTY, I do historii, która wielkich zdarzeń czeka, Dołączył bijografię każdego człowieka; Do Epoki - dzień każdy, każdą dnia godzinę, Ado słów umiejętnych - wnet rzną słów przyczynę, To jest: intencję serca... ...więc - zstąpił sam na dno. Zawładnął, nie jak króle i uczeni władną. A teraz co?... czy tylko cierń Jego korony, Czy tylko wstydem słońca horyzont przyćmiony, Czy tylko szrama wielka na skale rozdartej, Grób pusty - kamień ziemi-trzęsieniem wyparty - I rozetkniętych krzyżów tysiące-tysięcy, I wieków dziewiętnaście... i cóż?... czy - nic-więcej?... Nie! odtąd jest rzecz światu nie znana staremu: Punkt-wyjścia, szlak i siłą, i wiadomość, czemu? Wiemy odtąd, że stary świat nie postępował Ani szedł... lecz pochłaniał się i grawitował. Zmienione są niebiosa, ziemia odmieniona, Nie sama Boskość - Ludzkość ludziom objawiona. Ogół stal się... a Słowo? - co? ma począć dalej... Z wewnątrz na zewnątrz czy się języki zapali? Tak że usłyszą wszystkich ludów pierwociny, Ojców mową, zbliżenie tej spólnej godziny... Stał się Ogół! - Jest wyjścia-punkt! - dwa kresy nowe, Słowo każdego jest już po części zbiorowe. Osoba jakaś wielka jest gdzieś w Społeczeństwie: Czoło ma w gwiazdach, stopę czerwoną - w męczeństwie. Grek mówi: "To i Grecja!..." - powiada Rzymianin: "To i Roma!..." - "I P o l s k a!" - wykrzyka Słowianin |
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |