Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Dywiz, czyli łącznik

Dywiz, czyli łącznik ma postać krótkiej kreski, która obustronnie przylega do wyrazów lub ich cząstek. Piszę o tych technicznych aspektach dlatego, że w tekstach dywiz bardzo często jest mylony z myślnikiem. Niejednokrotnie spotkać się można z błędnym zapisem typu: *niby - podwyżka (zamiast: niby-podwyżka) czy *ogród -park (zamiast: ogród-park). Kiedy należy używać dywizu?

Po pierwsze, w dwuczłonowych nazwiskach męskich i żeńskich, np.: Bór-Komorowski czy Szelburg-Zarembina. Po drugie, w niektórych złożonych nazwach miejscowych, np. Bielsko-Biała czy Kędzierzyn-Koźle.

Po trzecie, w połączeniach wyrazów równorzędnych formalnie i znaczeniowo, np.: rolniczo-przemysłowy, biało-czerwony, książę-kardynał, fiyzjerka-kosmetyczka itp. Jeśli jednak w takich połączeniach wyrazy nie są równorzędne, dywizu się nie stosuje, np.: nauczyciel polonista, statek cysterna, jasnozielony, północnopolski itp.

Po czwarte, między niektórymi wyrazami tworzącymi stałe pary, z których przynajmniej jeden człon we współczesnej polszczyźnie nie występuje samodzielnie, np. esy-floresy, hocki-kocki, ryzyk-fizyk, zgaduj-zgadula itp.

Po piąte, między dwoma identycznymi wyrazami tworzącymi całość, jedną jednostkę słownikową, np.: agar-agar, cza-cza, dum-dum, mru-mru, ple-ple, tse-tse itp.

Po szóste, w przymiotnikach utworzonych od liczebników, zapisywanych jako kombinacja cyfr i liter, np. 5-letni,100-złotowy, 400-lecie, XIX-wieczny itp.

Po siódme, w konstrukcjach, które składają się z nazw własnych oraz różnego typu cząstek typu anty-, arcy-, eks-, mini-, nie-, super-, ultra-, wice- itp., np.: anty-Europejczyk, eks-Czech, super-Ukrainiec. Należy jednak pamiętać, że gdy wymienione cząstki dołączane są do rzeczowników osobowych niebędących nazwą własną, to zapisuje sieje łącznie, np.: arcydrwal, eksmuzułmanin, supernauczyciel, wicedyrektor itp.

Po ósme, w konstrukcjach, których pierwszym członem jest cząstka niby oraz quasi, a drugim - dowolny rzeczownik pospolity, np. niby-pies czy ąuasi-doradca. Wyjątkiem od tej zasady są połączenia utrwalone w języku, pełniące funkcję terminu, np. nibynóż-ka czy nibykwiat.

O dwóch ostatnich przypadkach szerzej pisałem w jednym z poprzednich numerów "Idziemy".

dr Tomasz Korpysz

Autor jest językoznawcą, pracownikiem UKSW i UW

Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, 6 czerwca 2010



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do św. Cezarego z NazjanzuModlitwa do św. Cezarego z Nazjanzu

Modlitwa do św. TarazjuszaModlitwa do św. Tarazjusza

bł. Maria Adeodata Pisanibł. Maria Adeodata Pisani

Modlitwa do bł. Marii Adeodaty PisaniModlitwa do bł. Marii Adeodaty Pisani

bł. Dominik Lentinibł. Dominik Lentini

Modlitwa do bł. Dominika LentiniModlitwa do bł. Dominika Lentini

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej