Siła miłości - Wasze opowiadania

Pewnego razu była sobie bardzo samotna i wystraszona dziewczynka, której los nie szczędził bólu. Jedyna radością jej życia była nadzieja, która urastała w jej sercu do rangi tarczy obronnej przed okrutnym, złośliwym losem. W pojedynkę stawiała czoło sztormom i burzom jakie czychały na nią za zakamarkiem bolu i zaszczucia. Każda przyjaźn, nowa próba odnaleźienia tak waznej bliskości kończyła się fiaskiem. Wiara w drugiego człowieka uchodziała z niej bezpowrotnie, a każde przezyte rozcarowanie napawało fala rozpaczy. Młoda osóbka zamknęła się na siebie i innych, uciekła wgłąb własnego wyimaginowego świata, grzejąc się w blasku iluzji. Choć tak bardzo pragnęła miłości, Bóg nie chciał jej nia obdarowa. Nie rozumiła tego, było jej źle, brakowało łez, niemy krzyk dławił jej się w gardle, chciała odejść nie wiedząć dokąd. Nadzieja wygasła, i w tym samym momencie los sie do niej usmiechnął, Bóg zapłkała nad losem nieszczęsciny i zesłał jej to o czym tak bardzo marzyła. Stwórca postawił na jej drodze równie niesmiłą i wycofana blondyneczkę, która wniosła w życie pechowej dziewczyny prawdziwą rewolucję. Choć obie tego nie chciały, w ich sercach poczęła kiełkować przyjaźń, nie bez oporów, wertepów, zawirowań, niespodziewanych przygód. Uczucie miłości było na przemian słodkie niczym ambrozja, i gorzkie jak piołun. Bóg zesłał im cudowny dar, przyjaźń prawdziwą, szczerą, ale nie do końca taką jaką sobie wyobrażały.

Meandry problemów przez jakie musiały przebrnąć, wyszlifowały w ich sercach prawdziwy obraz bliskośći, taki który Bóg im podarował. Nie łatwy, prosty przejrzysty, lecz trudny bolesny, niejasny i dziwny. Ból który odczuwały wyleczył ich serca ze złudzeń, i wpuścił do środka miłość. Dzięki cierpieniu zrozumiały, że nawet najgorszy, piekący i nie do pokonania zakręt życia z przyjacielem smakuje niczym niebianskie dary. Smutek z przyjacielem jest więcej wart aniżeli radość w samotności. To co łączy ludzi to cierpienie, i jedno zdanie, tak proste a zarazem tak rozbudowane: "Mam miłość i nic mi nie zagraża. Dziękuje ci Panie!!!"

Sylwia Wasze komentarze: paulina: 10.10.2016, 19:07 Bardzo podoba mi się komentarz petrakwap. Jest jakaś obłuda w pragnieniu przyjaźni, jakiś ogromny egoizm. Bo chodzi o to, że my chcemy czegoś dla nas (wiem, bo sama długo pragnęłam przyjaźni). A przyjaźni tak się znaleźć nie da. Jej się nie szuka, ją się spotyka. Szukanie trzeba odpuścić, czekać na pojawienie się przyjaciela też nie zadziała. Bo przyjaciel to ktoś, na kogo patrzymy jak na człowieka, a nie obiekt do zaspokojenia marzeń. W przyjaźni istotny jest przyjaciel, a nie przyjaźń. asiak: 04.12.2012, 13:25 Każda przyjaźn, nowa próba odnaleźienia tak waznej bliskości kończyła się fiaskiem. Wiara w drugiego człowieka uchodziała z niej bezpowrotnie, a każde przezyte rozcarowanie napawało fala rozpaczy. Młoda osóbka zamknęła się na siebie i innych, uciekła wgłąb własnego wyimaginowego świata, grzejąc się w blasku iluzji.---> jakbym czytała o sobie ;] Bertram: 27.10.2009, 20:18 Łudzimy się, że *należy* się nam dotyk, zrozumienie i czułe słowo. Obserwujemy szczęśliwych ludzi i zazdrościmy im - dlaczego nie możemy mieć tego, co oni ? Ból jest wynikiem arogancji, ale jest również ratunkiem. W bólu można odnaleźć siłę i determinację. Ból kształtuje charakter i oczyszcza umysł. Gdy z bólu zrobimy swojego sprzymierzeńca, staniemy się silni i dojrzymy słabość tych, którym zazdrościliśmy. c: 03.12.2008, 21:50 mi tez nie wychodzi przyjażn jestem już podłamana petrakwap: 12.07.2007, 20:01 miłość przyjaźń są gestem? szukamy! chcemy! pragniemy je mieć by mieć? czy też dlatego że Jesteś :* (1) Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzedni [ Powrót ] Następny