Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Gdybym... Tobie ufała, Panie!


Gdybym straciła 
wszystkie ułudy i pociechy,
jeszcze bym Tobie ufała, Panie! 
Gdyby ludzie, co mnie winni 
przywiązanie i opiekę,
powstali na mnie,
jeszcze bym Tobie ufała, Panie!
Gdyby świat mnie odrzucił i szarpał,
jeszcze bym Tobie ufała, Panie! 
Gdyby serca, którym zawierzyłam,
mnie oszukały i zdradziły, 
jeszcze bym Tobie ufała, Panie!
Gdybym przytułku 
w żadnej duszy znaleźć nie mogła,
jeszcze bym Tobie ufała, Panie!
Gdybyś spuścił na mnie
złość ludzką, i boleść serca,
i boleści ciała,
jeszcze bym Tobie ufała, Panie!
Gdyby dzieci moje
zapomniały o miłości mojej,
jeszcze bym Tobie ufała, Panie!
Gdyby ci, 
których mieniłam szlachetnymi,
spodlili się, 
jeszcze bym Tobie ufała, Panie! 
Gdybyś dom mi odjął, i piękność,
i dobra moje ziemskie,
jeszcze bym Tobie ufała, Panie!
Gdybym żyć musiała
samotna, opuszczona,
bez dźwięku jednego wesela,
bez słowa jednego litości, 
jeszcze bym Tobie ufała, Panie!
Gdybym konała 
bez ręki, co by mi ostatni raz
moją ścisnęła 
- bez pożegnania niczyjego,
jeszcze bym Tobie ufała, Panie!
Boś Ty miłością pierwszą,
jedyną, najwyższą
- bo wszystkie miłości serc na ziemi
są tylko strumykami,
płynącymi od morza jasności Twojej,
bo Ty mnie zbawisz,
kiedy dni moje się przeliczą,
i pocieszysz stroskany duch mój,
któryś zesłał w to ciało moje
na znikomą chwilę
- bo Ty nie opuścisz
dzieła rąk Twoich, myśli Twojej,
córki Twojej, tu płaczącej
i jęczącej ku Tobie.
Amen.

Zygmunt Krasiński


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Tresć




Poprzedni[ Powrót ]Następny
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej