Powołanie rodzi się w sercu, a nie w świecie

I nieważne co mi na to powiecie,
Bo wejść na drogę powołania
Mogą tylko Ci, którzy otrzymali 
łaskę wybrania, Gdyż jest to droga 
trudna i wcale nieprosta;
Tylko obdarzony łaską temu 
zadaniu sprosta.

Iść ciągle przed siebie,
piąć się wciąż do góry,
Rozwiewać wciąż wiszące
nad ludzkością chmury.

By spełniać swe zadanie
jak najlepiej można,
Twa droga ma być święta 
i wielce pobożna.
Musisz mieć odwagę, 
miłości pełne serce,
Które spocznie przy Bogu 
i do pracy chętne ręce.

Bo Bóg nie mieszka tylko
 w kaplicy czy w kościele,
Ale w każdym człowieku 
- to zrozumieć to już wiele.

Zatem Twa droga do Boga 
przez miłość prowadzi -
Kochać człowieka, 
który czasem trochę wadzi
To powołanie każdego, 
to do nieba droga;
Dzięki miłości zawsze 
odnajdziesz i siebie 
i Boga.
 
Donica

Wasze komentarze:

magdalena..: 09.11.2013, 08:40

Przecudowny przeslodki i przepiekny wiersz... dziękuje.

Ja: 28.12.2008, 04:55

Mądry i głęboki w przekazie.

justyna: 24.12.2008, 12:30

piekny wiersz nic dodac, nic ujac.

wicia: 23.07.2008, 16:38

ja uważam że Donica jest bardzo utalentowaną osobą gratuluję

karolina16: 03.11.2007, 21:51

piekny wiersz!!!!

madzia: 13.08.2007, 23:51

Cóż powiedzieć cudny wiersz, tak dogłębnie w serce uderzający.

monia: 06.08.2007, 19:22

piękny wiersz:)

Autor:

Treść:

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna