|
|
Myśli o życiu zakonnym
- "Życie zakonne musi opierać się na wolności. Przymus się nie sprawdzi, skończy się wielkim wybuchem. To droga dla ludzi dojrzałych albo takich, którzy pragną się nimi stać" (MA).
- Gwiazdy są ozdobą niebieskiego firmamentu, zakonnicy ozdobą firmamentu Kościoła; gwiazdy swoim nieustannym ruchem chwalą Stwórcę, zakonnicy chwalą Go swoimi świętymi dziełami; gwiazdy tkwią nieruchomo na niebie, zakonnicy w swoich klasztorach; gwiazdy rozjaśniają niebo, zakonnicy Kościół (św. Albert).
- Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną! (Mk 10, 21b).
- Życie zakonne jest przede wszystkim dla uświęcenia. Ale bądźmy wesołymi świętymi! (ks. Alberione)
- Niech zakonnicy nigdy nie zapominają wielkiego dobrodziejstwa, które uczynił im Bóg w powołaniu ich tam, gdzie mogą uczynić wiele dobra dla siebie i swojego bliźniego (ks. Bosko).
- Życie zakonne nie zrywa rodzinnych więzów, ale czyni je bardziej świętymi (Jan XXIII).
- Co czyni życie zakonne tak godne zasługi? To rezygnacja w każdej chwili z woli, to ta nieustanna śmierć w tym, co jest w nas najżywsze (św. Proboszcz z Ars).
- Jak bardzo musimy być wdzięczni Bogu, my zakonnicy, za to, że dał nam regułę na każde nasze zachowanie: i jakże jesteśmy ślepi, kiedy wierzymy, że oddalając się od tych reguł, znajdziemy coś lepszego (La Colombiere).
- Uznaj, że życie zakonne jest życiem nieustannej ofiary i że każda ofiara jest szeroko wynagradzana przez Boga (ks. Bosko).
- Tysiąckroć błogosławieni zakonnicy, którzy, dalecy od trosk tego świata, żyją samym Bogiem (Jan XXIII).
I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci lub siostry, ojca lub matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne odziedziczy (Mt 19,29).
- Życie zakonne to życie, którego nauczył nas Jezus Chrystus, które proponuje Kościół, którym żyli święci zakonnicy i na które wskazują oni w swoich Konstytucjach (ks. Alberione).
- Kiedy ktoś poświęca się Panu, to ofiarowuje Jemu wszystkie swoje namiętności, a w szczególny sposób poświęca wszystkie swoje cnoty. Stokrotność, którą Jezus obiecał zakonnikom w tym życiu, musi się powtórzyć w pokoju, w ufności i w pocieszeniach, które przychodzą w chwili śmierci (ks. Bosko).
- Zakonnicy w Kościele muszą zajmować miejsce dawnych Nazarejczyków, którzy według słów Jeremiasza, byli bardziej czyści od śniegu, bardziej różani od starej kości słoniowej, piękniejsi od szafirów. Byli czyści przez swoją czystość, nieskalani przez swoją cnotę, różani przez miłość, piękniejsi od szafirów przez swoje niebiańskie życie (św. Albert).
- Jesteś zakonnikiem, ponieważ złożyłeś śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa; będziesz dobrym zakonnikiem, kiedy naprawdę pokochasz te cnoty. Dlaczego? Dlatego, że tylko ta miłość będzie zdolna sprawić, że będziesz je wyznawał w doskonałości i wytrwale. Kto kocha swoje śluby, jak swój skarb zachowuje ubóstwo, za radość uważa czystość i za chwałę posłuszeństwo (La Colombiere).
- Jakim dobrodziejstwem dla społeczeństwa jest posiadanie na swoim łonie ludzi, którzy wolni od zmartwień doczesnych, poświęcają się w pełni służbie Boga i poświęcają braciom swoje życie, myśli i siły! (Jan XXIII).
- Kiedy wybrane stworzenia wchodzą do klauzury, wydaje się, że zostawiają coś na świecie. Prawdą jest, że idą odnaleźć to, co jest, a pozostawiają to, czego nie ma. Cała pustka jest w pompie, którą zostawiają (C. Lubien).
- Ziemia z niezliczonymi kapłanami, zakonnikami, zakonnicami i siostrami, misjonarzami i misjonarkami - oto bogactwo Kościoła (Jan XXIII).
- Zakonnica jest powołana do doskonałości i taka musi być zawsze, i wszędzie. Musi pracować jak zakonnica, kochać jak zakonnica i znosić choroby jak zakonnica (bł. Giuseppe Baldo).
- Zakonnica jest spełnioną, pełną, nieustającą i dobrowolną ofiarą wszystkich dni Bogu, jest ofiarą z samej siebie w ogniu Jezusowej miłości (bł. Giuseppe Baldo).
- Ukrzyżowany, którego zakonnica nosi przed sobą, nie jest ani ozdobą, ani ostentacją. Musi być księgą, z której uczy się nauki świętych, pocieszeniem w smutkach, obroną w doświadczeniach, cechą wyróżniającą miłosierdzia i religijnego umartwienia (bł. Giuseppe Baldo).
Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
|
bł. Bolesława Lament
Modlitwa do bł. Bolesławy Lament
Litania do bł. Bolesławy Lament
Modlitwa do św. Józefa Freinademetza
Modlitwa do bł. Archanieli Girlani
Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera
Modlitwa o Cud
Tajemnica Szczęścia
Modlitwy do św. Rity
Litania do św. Józefa
Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi
Godzina Łaski 2025