s. Gerarda Kitlas

W 1963 wstąpiła do Zgromadzenia. Niemal całe swoje życie posługiwała w kuchni, z czego łącznie 20 lat w Wyższym Seminarium Duchownym Księży Pallotynów w Ołtarzewie. Ostatnie 9 lat spędziła w zaciszańskim domu.

Była osobą cichą, dyskretną, całą "w służbie". Bez słownych deklaracji dawała siebie wspólnocie w zwykłych codziennych gestach siostrzanej dobroci.

Siostra Gerarda, traktowała wspólnotę na równi ze swoją własną naturalną rodziną. Wszyscy byliśmy żywo obecni w jej modlitwach. Zwłaszcza różaniec był tą liną ratunkową, po którą chętnie sięgała, by wesprzeć ukochanych bliskich. Tylko Pan Bóg wie, jakie duchowe ofiary Mu składała, by mieć "swój" wkład w prowokowaniu łaski. A że tak było, widziałyśmy. ("Pożegnalne słowo s. M. Mirosławy Włodarczyk SAC w czasie Mszy świętej pogrzebowej"). Siostra Gerarda została pochowana w grobowcu pallotynek w Warszawie, na Cmentarzu Bródnowskim (kwatera 23H).