Na dzień Ojca

Jest wieczór. Kubuś wreszcie zasnął. Uf, nie było łatwo. Najpierw ułożył na poduszce ulubione pluszaki, potem ustawił przy łóżku stos książek, poklepał poduszkę, mówiąc: "tu mama", ulokował się obok - no i zaczęło się czytanie. A potem kołysanki - Kubuś sennie wtóruje, i wreszcie... cisza. Wychodzę na palcach i skradam się do pokoju Zuzi, żeby sprawdzić, czy reszta też już śpi. Niestety. Tata leży pośrodku z książką, a po bokach wtulone dziewczyny. Stoję pod drzwiami i słucham cichego głosu męża, który czyta jakieś niesamowite historie. I budzą się we mnie wspomnienia... Oto dwie inne dziewczynki słuchają wieczornych opowieści. To moja siostra i ja. A nasz tata z pasją opisuje nam dżunglę i przygody Tarzana. Mogłyśmy słuchać tych historii bez końca! Tata tworzył je na poczekaniu, a my nigdy nie miałyśmy dosyć. Uśmiecham się do tych wspomnień i ciepło mi w sercu. Ale z tego ciepła rodzi się tęsknota i żal, że moje dzieci nigdy nie usłyszą, jak pięknie ich dziadek potrafił opowiadać... Co pamiętam z dzieciństwa z tatą? Pierwsza myśl jest o rysowaniu. Tata szkicował nam ludzi i zwierzęta, a my to malowałyśmy, wycinałyśmy i bawiłyśmy się tym papierowym światem lepiej niż najdroższymi zabawkami. Druga myśl jest o jego spojrzeniu na mamę - pełnym czułości i podziwu, szacunku i fascynacji. W tym spojrzeniu było tyle miłości! Mimo upływu ich wspólnych lat -wciąż takiej samej. I już wtedy wiedziałam, że jeśli mieć męża, to z takim spojrzeniem... A trzecia myśl jest o słowach. I ta jest najważniejsza. Pamiętam dzień, kiedy pokłóciliśmy się okropnie. Wybiegłam z płaczem. A on przyszedł do mnie, pogłaskał po głowie i powiedział: "Przepraszam, miałaś rację. Bardzo cię kocham". Nasze dzieci nie usłyszą już barwnych historii mojego taty, ale mogą poznać piękną opowieść o nim - o swoim niezwykłym dziadku. Opowieść pełną mojej miłości. Monika Staniszewska Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, 7 czerwca 2009 Wasze komentarze: ja: 10.06.2009, 00:33 Piękne dzieciństwo.. Ja też pamiętam jak tata czytał mi i siostrze baśnie do snu, i jak śpiewał kołysanki.. :) A potem mogłyśmy zadawać pytania, i do późnej nocy pytałyśmy o wszystko co nam przyszło do głowy. "A dlaczego?" "A kiedy?" "A skąd?" "A po co?" "A do czego?" ... To były czasy :] Autor: Treść: Nowości św. Florian Modlitwa do św. Floriana Litania do św. Floriana Modlitwa do św. Antoniny bł. Sandra Sabattini Modlitwa do bł. Sandry Sabattini Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt