Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Rodzina i parafia potrzebują siebie

Zarówno rodzina, jak i parafia niosą w sobie olbrzymi potencjał wiary, zaangażowania, wzajemnej współpracy i pomocy, służby i autorytetu. Mało kto wie, że pierwowzorem Kościoła była rodzina. Pierwsze wspólnoty kościelny, założone jeszcze przez Apostołów, to były całe domy, czyli rodziny, słudzy, pracownicy najemni i niewolnicy. Wraz z panem domu, czyli ojcem rodziny, wszyscy przyjmowali chrzest i tworzyli zalążek Kościoła. Z czasem owe domowe Kościoły rozrastały się i tworzyły gminy chrześcijańskie - pierwowzór dzisiejszych parafii. Nie było wtedy żadnego podziału na życie kościelne i świeckie - wszystko stanowiło jedną spójną, nierozłączną całość.

Oznaczało to ścisły związek między wiarą a codziennym życiem, czyli przenikanie i kształtowanie życia przez wiarę. Ta właśnie zasada powinna nadal kształtować naszą przynależność do Kościoła.

Rodzina - środowiskiem budzenia i dojrzewania wiary

O ile w dziedzinie życia społecznego nasze oddziaływanie na zachowanie całej społeczności jest minimalne, o tyle wpływ na"naszą rodzinę jest prawie całkowity - wszystko zależy głównie od nas. Powinniśmy zatem do maksimum wykorzystać te możliwości w dziedzinie budowania wiary swojej rodziny - współmałżonka, dzieci, rodzeństwa. Doskonałym wzorem takiego praktykowania wiary jest ruch neokatechumenalny. Od najmłodszych lat wpaja się tam dzieciom zasady chrześcijańskie - nie tylko w teorii, lecz przede wszystkim przez praktyczny przykład dawany przez osoby o najwyższym autorytecie dla dziecka, czyli przez jego rodziców.

Elementy tego wzoru wychowania i przekazywania wiary powinniśmy przenosić do życia współczesnych rodzin katolickich. Chodzi o to, by rodzina była pierwszym, podstawowym środowiskiem budzenia i dojrzewania wiary - małym, domowym Kościołem: miejscem modlitwy, spotkania człowieka z Bogiem, poznawania Pisma Świętego, doświadczenia miłości i przebaczenia, a także szkołą życia, odpowiedzialności, uczciwej pracy, szacunku do ludzi.

Rodzice są pierwszymi ewangelizatorami i katechetami dla swoich dzieci. Oni powinni nauczyć dziecko czytać Pismo Święte i być żywym komentarzem do biblijnych tekstów, wzorem do naśladowania. To rodzice powinni odpowiadać na pytania dzieci dotyczące Boga, wiary, życia i moralności. Błędem jest, gdy odsyłają dziecko ze swoimi pytaniami do specjalistów - do księdza lub katechety. Rodzice . sami w razie potrzeby powinni udać się po pomoc do księdza lub przeczytać jakąś książkę, ale odpowiedzi powinny padać z ich ust. Dziecko musi wiedzieć, że to rodzice są głównymi autorytetami w sprawach wiary i życia, że można mieć do nich zaufanie. Jakże daleko ten podstawowy ideał wychowawczy odbiega nieraz od realiów życia...

Udział Kościoła w wychowaniu dziecka

Drugim etapem w rozwoju wiary, czy może wtajemniczenia chrześcijańskiego, jest wejście dziecka do wspólnoty parafialnej i Kościoła powszechnego. W zasadzie dokonuje się ono już podczas chrztu, ale to sakramentalne włączenie wymaga jeszcze praktycznej realizacji, konkretnego wejścia do struktur katechetycznych, wspólnotowych, a zwłaszcza do zgromadzenia eucharystycznego we własnej parafii. To rodzice mają prowadzić dziecko do swojego kościoła i uczyć je udziału we Mszy świętej, mają pomagać w przygotowaniu do pierwszej spowiedzi, Komunii świętej i bierzmowania. Od rodziców będzie zależało, czy kościół parafialny stanie się dla dziecka drugim domem, a przynajmniej miejscem, w którym człowiek będzie się dobrze czuł, które będzie bliskie, do którego przez całe życie będzie się tęsknić i wracać. Wtedy i Bóg będzie człowiekowi bardziej bliski, wręcz zadomowiony.

Aby jednak tak było, należy pamiętać o kilku kwestiach. Jeżeli przed wyjściem na Mszę świętą dziecko słyszy w domu narzekanie rodziców, że znowu trzeba iść do kościoła, że będzie pewnie długo i nudno, to nastrój ten udzieli się także i dziecku. Trudno się potem dziwić, że dziecko w kościele się nudzi, kaprysi i płacze. Gdy natomiast rodzice mówią o Mszy świętej z szacunkiem i radością, wtedy i dziecko nastawia się pozytywnie, jest grzeczne i przejęte, bo wie, że uczestniczy w czymś podniosłym, co dla rodziców jest ważne i drogie. Dziecko naśladuje wiernie wzór rodziców do tego stopnia, że nawet gesty wiary, takie jak przeżegnanie się czy przyklęknięcie, są dosłowną kopią zachowania dorosłych.

Potrzeba współpracy

Parafia ma pomagać rodzicom w wychowaniu religijnym i tworzyć środowisko dla życia wspólnotowego. Dobrym wzorem współpracy rodzin z parafią jest Oaza Rodzin, zwana Domowym Kościołem. To chyba najbardziej zaawansowany ruch na rzecz budowania więzi między rodziną a parafią. Robi to bardzo skutecznie, a korzyści czerpie zarówno rodzina, jak i parafia. To szkoła poczucia odpowiedzialności za najbliższych i za Kościół.

Natomiast w najbardziej powszechnym wydaniu ów wspólnotowy i rodzinny wymiar Kościoła powinien dochodzić do głosu i wyrażać się w niedzielnej Mszy świętej. Wtedy nikt w kościele nie powinien czuć się obco. Skoro modlimy się i przychodzimy do naszego wspólnego Ojca, to znaczy, że powinniśmy czuć się jak jedna wielka rodzina. "Bracia i siostry" to nie powinno być tylko określenie liturgiczne, lecz autentyczny wyraz naszej jedności.

Gdybyśmy umieli czerpać obficiej z tych doświadczeń Kościoła, inaczej wyglądałyby nasze parafie i inne byłyby rodziny. Trzeba wyzwolić możliwości współpracy, szukać kontaktu, nawiązać i budować więzi, tworzyć okazje do spotkań. W przeciwnym razie i rodziny, i parafie będą przeżywały trudności. Wspólnie łatwiej im będzie zapobiec. o

KS. MARIUSZ POHL



Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!


Nowości

Nowenna do Matki Bożej Królowej Polski - dzień 5Nowenna do Matki Bożej Królowej Polski - dzień 5

Modlitwa do św. Ludwika Marii Grignion de MontfortModlitwa do św. Ludwika Marii Grignion de Montfort



Modlitwa do św. Joanny Beretty MollaModlitwa do św. Joanny Beretty Molla

Litania do św. Joanny Beretty MolliLitania do św. Joanny Beretty Molli

Modlitwa do bł. Hanny ChrzanowskiejModlitwa do bł. Hanny Chrzanowskiej

Modlitwa do bł. Hanny ChrzanowskiejZegarek na Komunię - pamiątka czy praktyczny prezent? Jak wybrać mądrze

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej