bł. ks. Emil Szramek

Pochodził z Tworkowa na Opolszczyźnie, gdzie urodził się 29 września 1887 r. w rodzinie robotniczej. Po ukończeniu gimnazjum w Raciborzu został studentem Wydziału Teologii Uniwersytetu Wrocławskiego i przygotowywał się do kapłaństwa. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk kard. Georga von Koppa 22 czerwca 1911 r. w katedrze wrocławskiej. Potem były pierwsze wikariaty: Miechowice, Tychy, Zaborze i Mikołów, gdzie zasłynął z działalności trzeźwościowej. Będąc wikariuszem w Tychach obronił doktorat z teologii.

W Mikołowie podczas plebiscytu i powstań śląskich umacniał polskość. Tu też związał się z Towarzystwem Oświatowym im. św. Jacka i był redaktorem naczelnym jego kwartalnika. Jako historyk, socjolog i bibliolog uczestniczył we wszystkich najważniejszych przedsięwzięciach naukowych na Śląsku. Dużo pisał. Jedną z najważniejszych jego książek była praca "Śląsk jako problem socjologiczny". Opracowywał też sylwetki wybitnych Ślązaków.

Po utworzeniu administracji apostolskiej dla Górnego Śląska został kanclerzem kurii w Katowicach, odpowiadał też za budowę katedry katowickiej. W 1926 r. został proboszczem parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Katowicach, jednej z najbardziej prestiżowych w mieście.

W uznaniu jego zasług bp Stanisław Adamski mianował go prałatem.

Wybuch II wojny światowej zastał ks. Szramka w Katowicach. Niemcy najpierw zażądali, aby opuścił parafię i udał się do Generalnej Guberni. Od tej decyzji odwołał się do Hansa Kerrla, ministra spraw kościelnych III Rzeszy. Odpowiedzią było aresztowanie przez gestapo 8 kwietnia 1940 r. Wkrótce przewieziono go do obozu w Dachau. Kiedy w jego sprawie interweniowała kuria katowicka, jej przedstawiciel ks. Franz Strzyż usłyszał, że "dla wszystkich można prosić o łaskę, tylko nie dla Szramka". Władze hitlerowskie nie uwzględniły prośby o jego uwolnienie przesłanej przez nuncjusza papieskiego w Berlinie. W jego obronie mieli odwagę wystąpić także niemieccy parafianie.

Z Dachau został przewieziony najpierw do Gusen, następnie do Mauthausen, 8 grudnia 1940 r. zaś znów znalazł się w Dachau (numer obozowy 21 987), gdzie był niekwestionowanym liderem księży śląskich. Potajemnie sprawował czynności kapłańskie. W listach wysyłanych do rodziny interesował się problemami swojej parafii. Swoją godną postawą doprowadzał esesmanów do wściekłości. "Kochani bracia kapłani, potęga Boża wzrasta w słabych ludziach. Od nas zależy, aby to miejsce kaźni stało się szkołą łaski. Jeżeli tu wytrwamy, nasz przykład wołać będzie do wszystkich ludzi: bądźcie naśladowcami naszymi, jak my jesteśmy naśladowcami Chrystusa" - mówił 1 stycznia 1940 r. do innych księży. Zginął 13 stycznia 1942 r., zmuszony do stania pod kranem z płynącą zimną wodą.

W 1999 r. Jan Paweł II ogłosił jego beatyfikację wśród 108 męczenników II wojny światowej.

Modlitwa do ks. Emila Szramka

Modlitwa do 108 błogosławionych męczenników

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna