ks. Czesław Piotrowski

16 października 1963 - W Poznaniu zmarł ks. prałat Czesław Piotrowski, humanista, pedagog, wydawca, długoletni dyrektor Drukarni i Księgarni św. Wojciecha, działacz społeczny, patriota.

Urodził się 20 marca 1891 w Kurcewie w parafii Czermin pod Pleszewem Wielkopolskim. Był synem Franciszka i Elżbiety z Michalaków. Uczęszczał do gimnazjum w Śremie, maturę złożył 11 sierpnia 1914. W okresie nauki gimnazjalnej należał do Towarzystwa Tomasza Zana. W 1912 założył tajną drużynę harcerską. Po maturze podjął studia filozoficzne na Uniwersytecie Wrocławskim, lecz po pierwszym semestrze zgłosił się do Seminarium Duchownego w Poznaniu, którego wszakże budynek zajety był na cele wojenne. Został więc wysłany na Wydział Teologiczny w Monasterze, gdzie odbył studia od 1915 do 1918.

Następnie zaliczył tzw. rok pastoralny w Seminarium Duchownym w Gnieźnie i przyjął 5 kwietnia 1919 święcenia kapłańskie, po których przez trzy miesiące pomagał w kościołach gnieźnieńskich. Na wikariat powołano go 1 lipca 1919 do parafii Matki Bożej Bolesnej i św. Łazarza w Poznaniu. Oprócz pracy duszpasterskiej zajął się organizowaniem polskiego szkolnictwa. W 1920 utworzył prywatną szkołę przygotowującą młodzież do gimnazjum. Rozwijał ją w następnych latach, gdy był od 1 stycznia 1923 prefektem w Państwowym Gimnazjum matematyczno-przyrodniczym im. Bergera. Odpowiadała mu praca dydaktyczno-pedagogiczna, złożył więc 16 grudnia 1924 egzamin prefektowski i nadal zajmował się swoją szkołą, obok której na podstawie otrzymanego 22 maja 1924 pozwolenia Kuratorium, otworzył prywatne Gimnazjum Męskie im. A. Mickiewicza.

Szybki wzrost liczby uczniów skłonił go do budowy własnego gmachu szkoły. Przeznaczony dla ponad tysiąca uczniów, powstał w ciagu jednego roku, otwarty 5 października 1927 i uznany za najnowocześniejszy budynek szkolny w Poznaniu, zarówno co do swojej struktury, jak i wyposażenia sal, gabinetów naukowych i pracowni. Koło Rodzicielskie podjęło wówczas uchwałę o utworzeniu przy tym gimnazjum Fundacji Stypendialnej im. ks. Czesława Piotrowskiego, którego fundusz był przeznaczony na stypendia dla biednych abiturientów Gimnazjum im. A. Mickiewicza, w celu umożliwienia im studiów uniwersyteckich. Jako dyrektor Gimnazjum nadał mu ks. Piotrowski własny kierunek dydaktyczno-pedagogiczny, który oprócz nauki według programu państwowego obejmował szeroką działalność społeczną uczniów. Obdarzony wrodzonymi zdolnościami pedagogicznymi, starał się je pogłębić przez studia specjalistyczne z dziedziny pedagogiki i psychologii.

W 1928 zapisał się na Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Poznańskiego. Na podstawie dysertacji o życiu seksualnym młodzieży meskiej gimnazjalnej uzyskał 29 grudnia 1932 doktorat. Choć zapowiedział publikację swej rozprawy, zdołał wydrukować tylko jej fragment. Obok gimnazjum męskiego zorganizował już w 1924 Prywatne Żeńskie Seminarium Nauczycielskie, dla którego pobudował osobny gmach szkolny. Jako właściciel szkoły czuwał nad jej rozwojem organizacyjnym i naukowym. Działał także poza swoimi szkołami. Od 1935 był zastepcą udziałowca Drukarni i Księgarni św. Wojciecha, a w 1938 został udziałowcem i należał do jej rady nadzorczej. Pełnił nadto obowiązki członka Kuratorium Katolickiego Instytutu Wychowawczego w Poznaniu, od 1936 był jego wiceprezesem.

Po zajęciu w 1939 Poznania przez Niemców, Gestapo trzykrotnie zabierało ks. Piotrowskiego na przesłuchiwania. Po trzecim wyjechał potajemnie z Poznania i dotarł do Warszawy, gdzie przebywał do wyzwolenia obu miast. Zajmował się tam działalnością Warszawskiego Oddziału Księgarni św. Wojciecha, organizował tajne nauczanie i brał udział w konspiracji.

Po powrocie do Poznania otrzymał od abpa W. Dymka mandat zorganizowania na nowo Księgarni św. Wojciecha i odbudowania jej gospodarczego zaplecza. Jako dyrektor tej instytucji do końca swego życia wywarł znaczny wpływ na jej profil wydawniczy. Abp W. Dymek powierzył mu także trudne dzieło odbudowy Ostrowia Tumskiego, a szczególnie katedry poznańskiej. Umiejętnie przeprowadził jej budowę i regotyzację. Nie mógł natomiast w okresie powojennym zajmować się obu swoimi szkołami, chętnie jednak pełnił w latach 1946-52 funkcję rektora Instytutu Wyższej Kultury Religijnej w Poznaniu.

Po wojnie w budynku jego szkoły nowa władza ulokowała Komendę Wojewódzką Milicji Obywatelskiej. W wyniku wytoczonego procesu sądowego ks. Czesław Piotrowski odzyskał gmach, jednak wkrótce został wywłaszczony. Obiekt przy ulicy Głogowskiej zajęło VIII Liceum Ogólnokształcące im. Adama Mickiewicza. Ks. Czesław Piotrowski w testamencie swoim spadkobiercą ustanowił abpa Antoniego Baraniaka, po którym majątek odziedziczyła archidiecezja poznańska. Dopiero w 2006 stwierdzono nieważność decyzji wywłaszczeniowej. Archidiecezja ostatecznie odzyskała budynek w 2014. Do odnowionego gmachu wprowadziły się Katolicka Szkoła Podstawowa im. św. Stanisława Kostki oraz Publiczne Liceum Ogólnokształcące Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców im. bł. Natalii Tułasiewicz. Ks. Czesław Piotrowski został w 2017 upamiętniony pomnikiem usytuowanym przed gmachem placówki na poznańskim Łazarzu.

Abp A. Dymek mianował go 10 marca 1947 kanonikiem gremialnym kapituły katedralnej poznańskiej, a 1 czerwca 1955 wyjednał mu godność papieskiego prałata domowego. Pod koniec życia przykuty do łoża boleści przez kilkanaście miesiecy, zmarł 16 października 1963 w Poznaniu i został pochowany na Cmentarzu Górczyńskim.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna