ks. Stanisław Martuszewski

Święcenia kapłańskie przyjął 25 lutego 1940 w Warszawie, w prywatnej kaplicy, z rąk abpa Stanisława Galla. Od 20 kwietnia 1941 podjął pracę duszpasterską w Radomiu jako prefekt w Szkole Podstawowej im. Bolesława Prusa, a po powstaniu parafii (30 kwietnia 1946) - wikariusza. Pomiędzy 1 sierpnia 1947 a 10 sierpnia 1950 pełnił tam funkcję proboszcza i rektora domu. 8 sierpnia 1950 został skierowany do Wadowic, gdzie był ojcem duchownym NSD, mistrzem nowicjatu (1952-56) i jednocześnie rektorem domu (1953-57). We wrześniu 1956 został mianowany radcą prowincjalnym. Od 23 czerwca 1957 objął obowiązki rektora domu seminaryjnego w Ołtarzewie. W latach 1960-63 sprawował urząd rektora domu w Poznaniu, gdzie dzięki jego zabiegom udało się odwołać zaplanowaną likwidację drukarni i wydawnictwa Pallottinum. 14 czerwca 1963 powrócił do Ołtarzewa, aby objąć funkcję ojca duchownego kleryków.

Od 19 lipca 1965 do 18 kwietnia 1972 był prowincjałem Prowincji Chrystusa Króla. Na czasy jego prowincjalstwa przypadły uroczystości 1000-lecia Chrztu Polski (1966).

Spośród ważnych wydarzeń w prowincji, które dokonały się podczas jego kadencji prowincjalskiej, należy wymienić następujące: 6 czerwca 1965 ordynariusz warmiński Tomasz Wilczyński wyraził zgodę na założenie domu stowarzyszenia w Kisielicach, a w 1969 Rada Generalna dokonała kanonicznej erekcji tej placówki; 1967 bp siedlecki Jan Mazur przekazał pallotynom punkt duszpasterski w Celinach; 2 października 1967 formalnie nabyto dom w Lublinie (prywatnie zakupiono już w 1958) i przeznaczono go na mieszkanie dla wykładowców i studentów KUL; 12 marca 1967 odbyła się konsekracja odnowionego kościoła pw. Wniebowzięcia NMP w Szymonce; 1970 w Szczecinie staraniem ks. Czesława Ramusiewicza powstał z zakrystii niewielki budynek mieszkalny (1965 na polecenie władz miejskich pallotyni musieli przenieść się do przydzielonego im mieszkania na ul. Bogusława 14), a Urząd Miejski pismem z 29 czerwca 1971 całą posesję oddał na własność stowarzyszenia; 1 stycznia 1971 przyjęto od archidiecezji warszawskiej parafię w Ożarowie Mazowieckim (oficjalnie przekazana stowarzyszeniu 1976); dekretem z 24 maja 1971 bp Jan Jaroszewicz przekazał pallotynom parafię pw. św. Karola Boromeusza w Kielcach; 13 lipca 1971 administrator apostolski diecezji sandomierskiej bp Piotr Gołębiowski powierzył pallotynom opiekę nad sanktuarium i parafią w Czarnej; 1972 władze państwowe dały zezwolenie na budowę nowego domu mieszkalnego, wydawnictwa i drukarni w Poznaniu; dekretem z 26 marca 1972 ks. Martuszewski erygował Zakład Socjologii Religii przy Wyższym Seminarium Duchownym w Ołtarzewie z siedzibą w Otwocku, a pierwszymi pracownikami byli księża: Alojzy Orszulik, Edmund Winklarz i Witold Zdaniewicz oraz br. Mieczysław Wróbel. Zasługą ks. Martuszewskiego było powstrzymanie likwidacji Wyższego Seminarium Duchownego w Ołtarzewie przez władze państwowe.

Po zakończeniu kadencji prowincjalskiej ks. Martuszewski powrócił do duszpasterstwa i został rekolekcjonistą. Przebywając w Częstochowie angażował się w działalność Ośrodka Miłosierdzia Bożego i zgodnie z nominacją Stefana kard. Wyszyńskiego podjął funkcję kuratora żeńskiego zgromadzenia zakonnego. Od września 1975 został rektorem i proboszczem w Ożarowie Mazowieckim. Następnie w latach 1984-86 przebywał jako duszpasterz w Wadowicach. Z kolei w latach 1986-89 był rektorem w Otwocku, a potem pozostał tam jako duszpasterz i wicerektor wspólnoty. W 1990 został mianowany członkiem prowincjalnej komisji ds. ojców duchownych. W 1992 został rektorem w nowo objętej parafii w Białej Niżnej.

Po złożeniu rezygnacji z rektorstwa powrócił jesienią 2000 do Otwocka (ul. Żeromskiego). Tu jako emeryt podejmował jeszcze różne prace duszpasterskie i apostolskie. Z okazji 60. święceń kapłańskich poświęcono mu księgę pamiątkową pt. "Bóg jest Miłością" (red. Anastazy Bławat, Stefan Dusza, Poznań-Ząbki 2000). 8 lipca 2013 przeżywał 100. rocznicę urodzin, najpierw pod przewodnictwem abpa Henryka Hosera, bpa warszawsko-praskiego, w gronie rodziny pallotyńskiej, a następnie w obecności władz administracyjnych i cywilnych miasta Otwocka. Zmarł nocą 31 grudnia 2013 w Otwocku.

Uroczystości pogrzebowe odbyły się 3 stycznia 2014 w pallotyńskim kościele seminaryjnym pw. NMP Królowej Apostołów w Ołtarzewie. Przewodniczył im abp Henryk Hoser, który w homilii podzielił się swoimi doświadczeniami ze spotkań z ks. Martuszewskim, który jako przełożony prowincjalny przyjmował go do stowarzyszenia. Kaznodzieja podkreślił 2 wymiary pracy kapłańskiej zmarłego: formacyjny (prowincjał, mistrz nowicjatu, rektor seminarium i ojciec duchowny) i duszpasterski (proboszcz i rekolekcjonista). We mszy koncelebrowanej uczestniczyło ok. 40 pallotynów i księży diecezjalnych z kraju i zagranicy. Szczątki zmarłego złożono do grobu w kwaterze pallotyńskiej na miejscowym cmentarzu parafialnym.

Ksiądz Stanisław był cierpliwym i braterskim przełożonym, zatroskanym o dobro Stowarzyszenia. Sam nie tylko żył duchem św. Wincentego Pallottiego, ale chciał przekazać go swoim wychowankom. Jeśli kogoś upominał, czynił to z miłością i zawsze chciał zrozumieć motywy podwładnego. Bardzo rzadko denerwował się. "Wszędzie pozostawiał dobre wspomnienie, potrafił wyciszyć, stworzyć dobrą i miłą atmosferę. Zawsze otwarty, rozumiejący, wiele rzeczy sugerujący. Proponując zadanie, pracę, umiał się wycofać, jeśli usłyszał odpowiednią argumentację. Nie był uparty. Nie realizował swego za wszelką cenę" (Świerczek Stanisław, "Chwałą Bożą jest człowiek żyjący" , w: "Bóg jest Miłością", s. 115).

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna