ks. Stanisław Niewiarowski

Święcenia kapłańskie przyjął 19 czerwca 1958 w Ołtarzewie z rąk bpa Zygmunta Choromańskiego. Od 1 września 1959 przebywał na studium pastoralnym w Gdańsku, a następnie przynależał do domu w Częstochowie. Tam ukończył w czerwcu 1961 ogólnokształcące liceum korespondencyjne, a w latach 1961-68 studiował historię Kościoła na Wydziale Teologicznym KUL. W 1968 uzyskał stopień magistra i licencjata historii Kościoła. W tym czasie pracował w duszpasterstwie w Ząbkowicach Śląskich (1964-67). Od 1 września 1968 był wikariuszem w parafii Szczytno, a od 1 września 1972 duszpasterzem w Ożarowie Mazowieckim.

Ksiądz Stanisław dołączył 20 lipca 1973 do pierwszej grupy misyjnej pallotynów w Rwandzie. Od września 1974 pracował w parafii Mugombwa. Po powrocie z misji w 1979 przebywał w Hodyszewie, Kielcach (opieka nad kandydatami do stowarzyszenia i promotor powołań), Wadowicach i Przedborowej, a od 1 września 1984 w Częstochowie i przynależał do Sekretariatu Miłosierdzia Bożego. Podejmował stąd rekolekcje.

Od 2002 przebywał w Bielsku-Białej. Zmarł 22 grudnia 2012 o godz. 8.40 w Hospicjum św. Jana Ewangelisty w Szczecinie. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 28 grudnia w Szczecinie. Mszy koncelebrowanej w kościele pw. św. Jana Ewangelisty przewodniczył ks. prowincjał Adrian Galbas. Towarzyszyli mu ks. Lesław Gwarek, ks. prałat Aleksander Ziejewski, wikariusz metropolity szczecińsko-kamieńskiego, ks. Marian Mądry, dziekan dekanatu Ząbkowice Śląskie, uczeń zmarłego oraz współbracia obydwu polskich prowincji pallotyńskich. Obecna była najbliższa rodzina, przyjaciele i znajomi ks. Stanisława. Kazanie wygłosił ks. Eugeniusz Leśniak, przyjaciel zmarłego i dyrektor Hospicjum św. Jana Ewangelisty. Na zakończenie prowincjał Galbas odczytał testament duchowy ks. Stanisława. Został pochowany na cmentarzu Centralnym w Szczecinie, w kwaterze pallotyńskiej.

Ksiądz Stanisław był apostołem i szafarzem Bożego Miłosierdzia. Podczas rekolekcji czy misji przybliżał ludziom obraz Boga pełnego dobroci i miłosierdzia, a Bóg posługiwał się nim, aby dotknąć człowieka swoim miłosierdziem. Mówiła o tym już św. Faustyna Kowalska: "Kapłanom, którzy głosić będą i wysławiać miłosierdzie Moje, dam im moc przedziwną i namaszczę ich słowami, poruszę serca, do których przemawiać będą". Po Bogu najdroższa była mu Ojczyzna.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna