bp Mieczysław Leonard Pallulon(1834 - 1908)... Rozwijał budownictwo sakralne w diecezji, walczył z alkoholizmem, dbał o dobre relacje polsko-litewskie, bronił praw katolików względem prawosławnych, wspierał kulturę litewską...2 maja 1908 - W Kownie zmarł bp Mieczysław Leonard Pallulon (Mečislovas Leonardas Paliulionis), biskup żmudzki od 1883. Urodził się 19 listopada 1834 we wsi Smilgie k. Poniewieża, w powiecie poniewieskim ówczesnej guberni kowieńskiej. Kształcił się w gimnazjum w Poniewieżu. Studiował w Seminarium Duchownym w Worniach i w Akademii Duchownej w Petersburgu. Święcenia kapłańskie przyjął 27 lutego 1860. Po święceniach był profesorem Seminarium Duchownego w Worniach i Kownie oraz katechetą w gimnazjum żeńskim w Kownie. W 1876 został kanonikiem żmudzkim i asesorem konsystorza, a w 1880 zastępcą oficjała i wikariusza generalnego diecezji. Prowizję na biskupa żmudzkiego otrzymał 15 marca 1883 ze strony pap. Leona XIII. Konsekracja biskupia odbyła się 3 czerwca tr. w Petersburgu. Ingres odbył 10 lipca. Dbał o rozwój budownictwa sakralnego, rozwój Seminarium Duchownego (w trosce o podniesienie poziomu nauczania przedłużył w kowieńskim seminarium studia do 5 lat) walczył z alkoholizmem. Zalegalizował w 1883 przeniesienie z Worń do Kowna siedziby biskupa, kapituły, konsystorza i seminarium. Katedrą został dotychczasowy kościół parafialny pw. Apostołów Piotra i Pawła w Kownie. Diecezja nadal używała tytułu żmudzka; uroczyste wykonanie dekretu przeniesienia przeprowadził w 1895 Pallulon, po gruntownym odnowieniu świątyni. Bronił praw katolików przed naporem prawosławia. Mimo nacisków i represji władz carskich przeciwstawił się rusyfikacji, m.in. w 1884 zabronił katolickim uczniom udziału w nabożeństwach prawosławnych. Formułował oficjalne protesty w związku z kasatami klasztorów, zamykaniem kościołów katolickich i zamienianiem ich na cerkwie. Wspierał rozwój kultury litewskiej i zabiegał o zgodne współżycie ludności litewskiej i polskiej. Uważał, że oba narody, polski i litewski, powinny wspólnie przeciwstawić się prawosławiu i rusyfikacji. Posługiwał się językiem polskim i litewskim oraz wymagał od księży znajomości ich obu. Nie uległ naciskom gubernatora kowieńskiego, aby publikacje w języku litewskim były drukowane cyrylicą. Jednocześnie popierał wydawanie książek litewskich w Prusach czcionkami łacińskimi. Zmarł w Kownie 2 maja 1908. Pochowany został w kowieńskim kościele katedralnym pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |