bp Henryk Piotr Kossowski

2 maja 1903 - W Warszawie zmarł bp Henryk Piotr Kossowski, profesor i rektor Akademii Duchownej w Warszawie w latach 1863-67, biskup sufragan płocki 1884-89, potem włocławski 1889-1903, tłumacz dzieł religijnych, wydawca. Urodził się 21 stycznia 1828 w Warszawie jako syn Maurycego i Pelagii z Cieszewskich, zubożałej szlachty herbu Dołęga (dziadek Roch był podskarbim wielkim koronnym). Do gimnazjum uczęszczał we Wrocławiu, a następnie w Lesznie. W latach 1847-51 studiował prawo na Uniwersytecie w Berlinie. Po powrocie do kraju objął zarząd cukrowni w dobrach księcia Sanguszki na Podolu.

W 1852 wstąpił do Seminarium Duchownego w Kamieńcu Podolskim, skąd w 1853 wyjechał na studia do petersburskiej Akademii Duchownej i ukończył je ze stopniem magistra teologii. 23 marca 1857 przyjął święcenia kapłańskie i otrzymał posadę wykładowcy w Seminarium Duchownym w Mińsku, a w 1860 kapelana uniwersytetu i proboszcza w Dorpacie. Tam założył szkółkę katolicką i ochronkę.

Po nominacji rektora warszawskiej Akademii Duchownej ks. Wincentego Teofila Popiela na biskupa płockiego, abp Zygmunt Szczęsny Feliński powierzył to stanowisko Kossowskiemu. Po długich zabiegach uzyskał zwolnienie Kossowskiego z posad w Dorpacie i zgodę rządu na objęcie rektorstwa w Akademii. Rządy w tej ostatniej rozpoczął 7 października 1863 już po wywiezieniu Felińskiego. Jako rektor kładł Kossowski duży nacisk na religijne wychowanie alumnów. Za jego urzędowania zostały sfinalizowane zabiegi Felińskiego o nowy gmach dla Akademii. Przeniesiono ją w 1865 do klasztoru pokarmelickiego na Krakowskim Przedmieściu. Obok zajęć rektorskich wykładał Kossowski teologię pastoralną, a po wydaleniu z Warszawy ks. Jażdżewskiego również nauki biblijne Starego Testamentu. Chłodny w obejściu i raczej nieprzystępny cieszył się uznaniem ze względu na niespotykaną pracowitość i wzorowe życie kapłańskie.

Po kasacie Akademii w 1867 odbył podróż do Ziemi Świętej. W 1871 otrzymał probostwo w Warszawie na Lesznie przy kościele po zniesionych karmelitach trzewiczkowych. Tu przyjął jako rezydenta ks. Michała Nowodworskiego i współpracował z nim nad przygotowaniem, a potem przy redakcji "Encyklopedii kościelnej".

24 marca 1884 został biskupem sufraganem płockim ze stolicą tytularną Serra. Święcenia biskupie otrzymał 13 lipca 1884 w kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Petersburgu. Po święceniach pozostał w Warszawie. Do Płocka przeniósł się w 1885 po śmierci miejscowego biskupa Kaspra Borowskiego, skąd jako wikariusz kapitulny zarządzał diecezją w latach 1885-89.

30 grudnia 1889 przeniesiono go na sufraganię do Włocławka, a po śmierci bpa Aleksandra Bereśniewicza w 1902 wybrano go też wikariuszem kapitulnym. Kiedy w tym roku zamianowano biskupem kujawsko-kaliskim (włocławskim) dawnego wikariusza Kossowskiego z Warszawy Stanisława Zdzitowieckiego, Kossowski zrezygnował z sufraganii i przeniósł się do Warszawy. W 1902 Uniwersytet Jagielloński nadał mu doktorat honoris causa.

Zmarł w Warszawie 2 maja 1903, lecz pochowany został w podziemiach katedry pw. Wniebowzięcia NMP we Włocławku. W kościele na Lesznie i w katedrze włocławskiej postawiono mu nagrobki.

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do św. Antoniego z Padwy - dzień 3 Modlitwa do św. Norberta Modlitwa do bł. Marii Karłowskiej Litania do bł. Marii Karłowskiej Test wiedzy o bł. Marii Karłowskiej Modlitwa do św. Marcelina Champagnata

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna