bp Henryk Piotr Kossowski

2 maja 1903 - W Warszawie zmarł bp Henryk Piotr Kossowski, profesor i rektor Akademii Duchownej w Warszawie w latach 1863-67, biskup sufragan płocki 1884-89, potem włocławski 1889-1903, tłumacz dzieł religijnych, wydawca. Urodził się 21 stycznia 1828 w Warszawie jako syn Maurycego i Pelagii z Cieszewskich, zubożałej szlachty herbu Dołęga (dziadek Roch był podskarbim wielkim koronnym). Do gimnazjum uczęszczał we Wrocławiu, a następnie w Lesznie. W latach 1847-51 studiował prawo na Uniwersytecie w Berlinie. Po powrocie do kraju objął zarząd cukrowni w dobrach księcia Sanguszki na Podolu.

W 1852 wstąpił do Seminarium Duchownego w Kamieńcu Podolskim, skąd w 1853 wyjechał na studia do petersburskiej Akademii Duchownej i ukończył je ze stopniem magistra teologii. 23 marca 1857 przyjął święcenia kapłańskie i otrzymał posadę wykładowcy w Seminarium Duchownym w Mińsku, a w 1860 kapelana uniwersytetu i proboszcza w Dorpacie. Tam założył szkółkę katolicką i ochronkę.

Po nominacji rektora warszawskiej Akademii Duchownej ks. Wincentego Teofila Popiela na biskupa płockiego, abp Zygmunt Szczęsny Feliński powierzył to stanowisko Kossowskiemu. Po długich zabiegach uzyskał zwolnienie Kossowskiego z posad w Dorpacie i zgodę rządu na objęcie rektorstwa w Akademii. Rządy w tej ostatniej rozpoczął 7 października 1863 już po wywiezieniu Felińskiego. Jako rektor kładł Kossowski duży nacisk na religijne wychowanie alumnów. Za jego urzędowania zostały sfinalizowane zabiegi Felińskiego o nowy gmach dla Akademii. Przeniesiono ją w 1865 do klasztoru pokarmelickiego na Krakowskim Przedmieściu. Obok zajęć rektorskich wykładał Kossowski teologię pastoralną, a po wydaleniu z Warszawy ks. Jażdżewskiego również nauki biblijne Starego Testamentu. Chłodny w obejściu i raczej nieprzystępny cieszył się uznaniem ze względu na niespotykaną pracowitość i wzorowe życie kapłańskie.

Po kasacie Akademii w 1867 odbył podróż do Ziemi Świętej. W 1871 otrzymał probostwo w Warszawie na Lesznie przy kościele po zniesionych karmelitach trzewiczkowych. Tu przyjął jako rezydenta ks. Michała Nowodworskiego i współpracował z nim nad przygotowaniem, a potem przy redakcji "Encyklopedii kościelnej".

24 marca 1884 został biskupem sufraganem płockim ze stolicą tytularną Serra. Święcenia biskupie otrzymał 13 lipca 1884 w kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Petersburgu. Po święceniach pozostał w Warszawie. Do Płocka przeniósł się w 1885 po śmierci miejscowego biskupa Kaspra Borowskiego, skąd jako wikariusz kapitulny zarządzał diecezją w latach 1885-89.

30 grudnia 1889 przeniesiono go na sufraganię do Włocławka, a po śmierci bpa Aleksandra Bereśniewicza w 1902 wybrano go też wikariuszem kapitulnym. Kiedy w tym roku zamianowano biskupem kujawsko-kaliskim (włocławskim) dawnego wikariusza Kossowskiego z Warszawy Stanisława Zdzitowieckiego, Kossowski zrezygnował z sufraganii i przeniósł się do Warszawy. W 1902 Uniwersytet Jagielloński nadał mu doktorat honoris causa.

Zmarł w Warszawie 2 maja 1903, lecz pochowany został w podziemiach katedry pw. Wniebowzięcia NMP we Włocławku. W kościele na Lesznie i w katedrze włocławskiej postawiono mu nagrobki.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna