bp Antoni Karaś

Urodził się 27 lutego 1856 (prawdopodobnie w 1849) w Oniszkach w diecezji żmudzkiej w litewskiej rodzinie ziemiańskiej. Uczył się przez 6 lat w gimnazjum w Szawlach. Po ukończeniu Seminarium Duchownego w Kownie, 26 czerwca 1883 przyjął święcenia kapłańskie. Dalsze studia kontynuował na Akademii Duchownej w Petersburgu, uzyskując stopień magistra teologii. Poświęcił się pracy pedagoga, piastując stanowisko wykładowcy, a następnie rektora Seminarium Duchownego w Kownie. Od 1885 był sekretarzem bpa żmudzkiego Mečislovasa Paliulionisa. Objął kanonię w żmudzkiej kapitule katedralnej.

8 listopada 1906 został prekonizowany biskupem tytularnym Doryleum i sufraganem łucko-żytomierskim. Konsekrację biskupią przyjął 16 listopada 1907 w Petersburgu od bpa Stefana Denisowicza. Biskupem diecezji augustowskiej (sejneńskiej) mianowany został 7 kwietnia 1910; ingres do katedry w Sejnach odbył 29 lipca 1910.

W 1915 został deportowany do Rosji i dopiero w 1918 powrócił do swojej diecezji. Po 1918 przyjął obywatelstwo litewskie i zaczął używać zlituanizowanego urzędowo nazwiska. Zarządzana przez niego diecezja została przedzielona granicą polsko-litewską, swoją siedzibę przeniósł na Litwę, najpierw do Mariampola, gdzie mieszkał w klasztorze marianów, następnie do Wyłkowyszek. Zarządzał litewską częścią diecezji augustowskiej, powierzając zarząd części polskiej wikariuszowi generalnemu (1917) a póżniej bpowi sufraganowi Romualdowi Jałbrzykowskiemu (mianowany 29 lipca 1918); bp Karaś zachował formalnie urząd ordynariusza do 28 października 1925.

5 kwietnia 1926 został powołany na rządcę nowo erygowanej diecezji ze stolicą w Wyłkowyszkach, wchodzącą w skład metropolii kowieńskiej. Z powodu podeszłego wieku papież Pius XI wyznaczył mu do pomocy koadiutora z prawem następstwa, ks. Mieczysława Reinysa.

W Wyłkowyszkach założył Kurię, odnowił katedrę, zreorganizował duszpasterstwo, a w 1930 wybudował Seminarium Duchowne. W 1934 wraz z bpem Mečislovasem Reinysem zorganizował synod diecezji wyłkowyskiej i pierwszy diecezjalny Kongres Eucharystyczny. Zwiększył liczbę parafii w diecezji z 61 do 94.

W 1940, po zajęciu przez sowieckie władze okupacyjne pałacu diecezjalnego, zamieszkał w plebanii w Wyłkowyszkach, gdzie mieszkał do końca II wojny światowej. W 1944 przeniósł się z Wyłkowyszek do Šunskai, a w 1946 do Mariampola. Odmówił opublikowania apelu władz sowieckich wzywającego litewskich partyzantów do wyjścia z podziemia.

Zmarł 7 lipca 1947. Pochowany został w krypcie kaplicy św. Anny w świątyni klasztornej Marianów pw. św. Michała Archanioła w Mariampolu.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna