ks. Alojzy Hassa

Po skończonych studiach pracował w 1946 w Gliwicach jako duszpasterz akademicki i kapelan harcerski, a od 1 września 1946 jako nauczyciel w wadowickim Collegium Marianum. Uczył tam geografii, pełnił funkcję wychowawcy klasy, naczelnego bibliotekarza i opiekował się Kołem Ligi Morskiej. W latach 1950-57, 1959-73 był profesorem historii Kościoła i patrologii w WSD w Ołtarzewie oraz Ząbkowicach Śląskich (1957-59). Był też opiekunem biblioteki seminaryjnej (1957-68), gdzie dokonał systematyzacji zbiorów. 1 września 1973 został przeniesiony do Otwocka, co mocno przeżył, bez szemrania, ze łzami w oczach, bo bardzo kochał Ołtarzew. Nieustannie też pragnął tam wrócić. W Otwocku pracował naukowo oraz częściowo w miejscowym duszpasterstwie. Coraz bardziej zaczął dokuczać mu reumatyzm, dołączyły się cukrzyca i miażdżyca. Jego stan zdrowia coraz bardziej się pogarszał, dlatego na przełomie 1977/1978 przebywał na leczeniu w Poznaniu, a następnie 27 września 1978 został przeniesiony z powrotem do Otwocka. Kiedy stan jego zdrowia się pogorszył, przebywał od 29 maja 1979 w Państwowym Domu Pomocy Społecznej w Radości k. Warszawy, gdzie już tylko leżał pod opieką sióstr zakonnych, stale odwiedzany przez współbraci z Otwocka, Warszawy i Ołtarzewa.

Zmarł w Radości w niedzielę 11 lipca 1982 o godz. 14.30. Został pochowany 14 lipca na cmentarzu ołtarzewskim zgodnie ze swym pragnieniem. Msza pogrzebowa została odprawiona przez ok. 40 kapłanów.

Jako kapłan angażował wiele czasu i sił w głoszone przez siebie konferencje i spowiadanie. W konfesjonale szanował człowieka. Jako profesor historii Kościoła i patrologii solidnie wypełniał swe obowiązki. Nie był rzemieślnikiem wiedzy, ale fachowcem w swej dziedzinie. Jego funkcja nauczycielska nie zawsze była doceniana, być może z powodu tego, że był wyjątkowo łagodny podczas egzaminów. Z zasady nie "oblewał" studentów. Nie podnosił głosu na człowieka, wolał już nic nie mówić. Dbał o poprawną polszczyznę na wykładach i na ambonie. Cieszył się każdym medalem czy starą książką, które były dla niego źródłami historycznymi. Posiadał talent odczytywania faktów. Chętnie odwiedzał muzea, biblioteki i archiwa. Miał szereg trafnych powiedzeń, wybranych z historii i doświadczenia. Często powtarzał: "Fratrze, serva ordinem et ordo servabit te".

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna