ks. Alojzy Hassa

Po skończonych studiach pracował w 1946 w Gliwicach jako duszpasterz akademicki i kapelan harcerski, a od 1 września 1946 jako nauczyciel w wadowickim Collegium Marianum. Uczył tam geografii, pełnił funkcję wychowawcy klasy, naczelnego bibliotekarza i opiekował się Kołem Ligi Morskiej. W latach 1950-57, 1959-73 był profesorem historii Kościoła i patrologii w WSD w Ołtarzewie oraz Ząbkowicach Śląskich (1957-59). Był też opiekunem biblioteki seminaryjnej (1957-68), gdzie dokonał systematyzacji zbiorów. 1 września 1973 został przeniesiony do Otwocka, co mocno przeżył, bez szemrania, ze łzami w oczach, bo bardzo kochał Ołtarzew. Nieustannie też pragnął tam wrócić. W Otwocku pracował naukowo oraz częściowo w miejscowym duszpasterstwie. Coraz bardziej zaczął dokuczać mu reumatyzm, dołączyły się cukrzyca i miażdżyca. Jego stan zdrowia coraz bardziej się pogarszał, dlatego na przełomie 1977/1978 przebywał na leczeniu w Poznaniu, a następnie 27 września 1978 został przeniesiony z powrotem do Otwocka. Kiedy stan jego zdrowia się pogorszył, przebywał od 29 maja 1979 w Państwowym Domu Pomocy Społecznej w Radości k. Warszawy, gdzie już tylko leżał pod opieką sióstr zakonnych, stale odwiedzany przez współbraci z Otwocka, Warszawy i Ołtarzewa.

Zmarł w Radości w niedzielę 11 lipca 1982 o godz. 14.30. Został pochowany 14 lipca na cmentarzu ołtarzewskim zgodnie ze swym pragnieniem. Msza pogrzebowa została odprawiona przez ok. 40 kapłanów.

Jako kapłan angażował wiele czasu i sił w głoszone przez siebie konferencje i spowiadanie. W konfesjonale szanował człowieka. Jako profesor historii Kościoła i patrologii solidnie wypełniał swe obowiązki. Nie był rzemieślnikiem wiedzy, ale fachowcem w swej dziedzinie. Jego funkcja nauczycielska nie zawsze była doceniana, być może z powodu tego, że był wyjątkowo łagodny podczas egzaminów. Z zasady nie "oblewał" studentów. Nie podnosił głosu na człowieka, wolał już nic nie mówić. Dbał o poprawną polszczyznę na wykładach i na ambonie. Cieszył się każdym medalem czy starą książką, które były dla niego źródłami historycznymi. Posiadał talent odczytywania faktów. Chętnie odwiedzał muzea, biblioteki i archiwa. Miał szereg trafnych powiedzeń, wybranych z historii i doświadczenia. Często powtarzał: "Fratrze, serva ordinem et ordo servabit te".

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do św. Antoniego z Padwy - dzień 3 Modlitwa do św. Norberta Modlitwa do bł. Marii Karłowskiej Litania do bł. Marii Karłowskiej Test wiedzy o bł. Marii Karłowskiej Modlitwa do św. Marcelina Champagnata

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna