ks. Jan Młyńczak

Od 1973 aż do swojej śmierci przebywał w Otwocku przy ul. Żeromskiego. Pracował tu w duszpasterstwie i tworzył. W 1994 wystawił swoje obrazy i rysunki w Galerii Malarstwa w Otwocku. W tym samym roku Urząd Miasta Otwocka wydał jego tomik wierszy ilustrowany tematyką dziecięcą (Wiersze), w nakładzie 60 egzemplarzy. Został przyjęty 16 stycznia 1995 w poczet członków okręgu warszawskiego Związku Artystów i Plastyków Polskich.

Był człowiekiem serdecznym, pracowitym i skromnym, a równocześnie zdolnym artystą. Pozostawił po sobie wiele kopii arcydzieł religijnych dawnych mistrzów. Jego obrazy zdobią wnętrza kościołów (m.in. w Śródborowie k. Otwocka), kaplic, domów pallotyńskich i mieszkań prywatnych. Na ścianie kopieckiej kaplicy wymalował w 1935 postać św. Kazimierza Królewicza na tle sylwetki Wawelu. "Jego obrazy oryginalne, pełne spokoju, nasycone subtelnym kolorytem i harmonią odzwierciedlają kształt wrażliwej duszy artysty, przyjaznej ludziom, oddanej Bogu" (L. Orliński). Jest autorem pieśni pallotyńskiej "Boża miłości, zapal nas".

Doczekał 60-lecia swego kapłaństwa, które obchodził 5 marca 2000 w Otwocku. W uroczystości uczestniczył ks. prowincjał Czesław Parzyszek, ks. Edmund Boniewicz, rodzina i przyjaciele. Pod koniec życia stracił wzrok, potem nie mógł już wychodzić z pokoju. Opiekowali się nim współbracia. 20 lipca został przewieziony do szpitala w Otwocku, gdzie stracił przytomność z powodu zapalenia płuc i niewydolności nerek. Zmarł rankiem 25 lipca 2001, nie odzyskawszy przytomności. Został pochowany 27 lipca w kwaterze pallotyńskiej na cmentarzu otwockim. W uroczystościach pogrzebowych uczestniczyli licznie pallotyni z obydwu prowincji, dziekan otwocki, proboszcz Marian Kowalski i wikariusz z rodzinnej parafii zmarłego oraz postulanci, siostry zakonne i rodzina. Mszy koncelebrowanej przewodniczył i homilię wygłosił prowincjał ks. Czesław Parzyszek.

Ks. Jan nie miał ambicji, by być człowiekiem na świeczniku, ale szedł tam, gdzie posłali go przełożeni. Kochał swoje kapłaństwo, służąc siostrom zakonnym czy kapłanom; chętnie pomagał w spowiedzi (w parafii dziekańskiej w Otwocku). Niewiele posiadał, lecz zawsze umiał się dzielić z potrzebującymi. Modlił się za Stowarzyszenie i o powołania dla niego. Był otwarty na ludzkie potrzeby.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna