PoświęceniOprócz misji nauczania, drugim wymiarem tożsamości wpisanej w sakrament kapłaństwa jest zadanie uświęcania ludzi. Dokonuje się to przez sakramenty i kult Kościoła. Najpierw chodzi o doprowadzenie do spotkania człowieka z prawdą; przyjście mu z pomocą w poznaniu sensu życia i celu rzeczywistości. Następnie wskazanie, skąd czerpać siłę.Papież Benedykt XVI uczy, że uświęcać osobę oznacza umożliwiać jej spotkanie z Bogiem. Chodzi o zabezpieczenie przestrzeni sacrum i wyjaśnienie Daru. Taki kontakt przemienia człowieka. Istotą kapłaństwa jest więc zdolność doprowadzenia do nawiązania takiego kontaktu. Oczywiście sam Chrystus przyciąga do Bożej sfery i czyni świętymi. Ale powołuje niektórych, aby Mu towarzyszyli (Mk 3,14) i dzięki sakramentowi święceń stali się uczestnikami Jego kapłaństwa i sługami tego uświęcania. Wspomniany sakrament święceń ma trzy stopnie: episkopat (biskupi), prezbiter (księża) i diakonat (diakoni). Kapłan reprezentuje Chrystusa. Kontynuuje Jego misję poprzez głoszone Słowo i sprawowany sakrament. Sakrament jest podstawą działania duszpasterskiego. Jest bezinteresownym darem Boga; niewidzialnym, ale skutecznym aktem Jego zbawczego działania. Dlatego ksiądz nie jest właścicielem ani "panem" łask, które Bóg złożył w jego rękach, ale stróżem i szafarzem. Jest narzędziem potrzebnym zbawczemu przenikaniu Boga. Ostatecznie jest to zawsze działanie zmartwychwstałego Jezusa. Sakrament jest najwyższą formą kultu w Kościele. Benedykt XVI wyjaśnia, że to oznacza, iż nie ludzie czegoś dokonują pierwsi, ale Bóg, wyprzedzając każde ich działanie, wychodzi naprzeciw, patrzy i prowadzi do siebie. Bóg dociera do ludzi przez rzeczy materialne - dary świata stworzonego. Posługuje się nimi, czyniąc je środkami służącymi do spotkania z Nim.Świat sakramentów składa się z czterech elementów naturalnych: wody, chleba pszenicznego, wina i oliwy. Trzy ostatnie należą do kultury śródziemnomorskiej. Z jednej strony są darami stworzenia, z drugiej wskazują na miejsca, w których rozegrała się historia zbawienia. Kierują myśl ku konkretnemu środowisku geograficznemu. Bóg działał w określonym miejscu na ziemi. Tam rozpoczął proces uświęcania. Prawdziwie tworzył z ludźmi historię. Spośród sakramentów kluczowe znaczenie dla tego procesu ma Eucharystia. Jej ważność jest niezależna od osobistej sytuacji życiowej księdza. A celem procesu uświęcania - uczy papież - jest ukształtowanie Chrystusa w wierzących, polegające na takiej zmianie kryteriów, skali wartości i stylu życia, aby Chrystus żył w każdym chrześcijaninie (Ga 4,19). ks. Jan Sawicki
Tekst pochodzi z Tygodnika
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |