Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Pokuta nałożona w sakramencie pojednania

"Zbliżali się do Niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: "Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi". Opowiedział im wtedy następującą przypowieść: "Któż z was, gdy ma sto owiec, "a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła. Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia" (Łk 15, 1-7).

Jezus wzywał do nawrócenia, to znaczy do radykalnej zmiany życia. Królestwo Boże jest blisko, trzeba uwierzyć Bogu i gotować się na przyjście Jego królestwa. Tę Ewangelię królestwa. głosili zgodnie z wolą Jezusa apostołowie. Ci, którzy uwierzyli ich słowom, przyjmowali chrzest na odpuszczenie grzechów.

"Dziękujcie Ojcu - czytamy w liście do Kolosan - który was uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. On uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie - odpuszczenie grzechów" (1, 12-14). Nawróceni i oczyszczeni z grzechów, mają ochrzczeni dojść do pełnego poznania woli Bożej i postępować "w sposób godny Pana, w pełni Mu się podobając, wydając owoce wszelkich dobrych czynów i rosnąc przez głębsze poznanie Boga" (1, 9-10).

Przekonanie, że grzech jest nie tylko obrazą Boga, ale i naruszeniem więzi społecznych, staje się coraz żywsze. Konsekwentnie i pokuta powinna mieć charakter społeczny. Wyznanie i odpuszczenie grzechów pozostaje sprawą każdego z osobna. Natomiast coraz częściej praktykuje się wspólne przygotowanie do sakramentu pokuty, wspólny rachunek sumienia, wspólne pokutne nabożeństwo.

Mimo zmieniających się na przestrzeni wieków form pokuty jej istota pozostaje w Kościele zawsze ta sama. Bóg chce zbawić każdego człowieka. Tajemnica paschalna Chrystusa trwa jako źródło ciągłego przebaczenia i odnowienia. Chrystus odpuszcza grzechy, przywraca nas na nowo do życia, w które wszczepił nas niegdyś przez chrzest.

Warunkiem odpuszczenia grzechów jest zmiana postawy człowieka. Ma on zapragnąć nawiązania zerwanych więzów miłości z Bogiem, ma dostrzec, że "kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu" (J 8, 34), i zatęsknić do uczestniczenia "w wolności i chwale dzieci Bożych" (Rz 8, 21).

To, co się dzieje w sercu człowieka skruszonego, który żałuje za popełnione winy, obrazuje najlepiej przypowieść o synu marnotrawnym (Łk 15, 11-32).

Opamiętawszy się, rzekł: "Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę! Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mnie choćby jednym z najemników. Wybrał się więc i poszedł do swojego ojca".

Ponieważ zaś grzech, niszcząc więź miłości z Bogiem, narusza więź ze społecznością Kościoła, więc i powrót do Ojca jest jednocześnie powrotem do braci. Skrucha serca łączy się z wyznaniem swych win! wobec kogoś, kto jest przedstawicielem społeczności Kościoła, a jednocześnie działa imieniem Tego, który odpuszcza grzechy - Jezusa Chrystusa. Skruszony, wyznający swe winy grzesznik uczestniczy znowu w tajemnicy paschalnej Chrystusa: umiera dla grzechu i zmartwychwstaje do życia dla Boga i ludzi - swych braci. Więź z Chrystusem nawiązana w chrzcie staje się znowu dla tego, kto mimo grzechu należy przecież do Jego Ciała, źródłem Bożego życia.

Nałożona w sakramencie pokuta ma stać się wyrazem żalu za grzechy i wyjednać odpuszczenie kary, jaką za swe winy grzesznik powinien ponieść. Ma też naprawić krzywdy, jakie komukolwiek przez grzechy wyrządził.

Jezus obcował z grzesznikami, siadał z nimi do jednego stołu, głosząc, że chorzy potrzebują lekarza i że przyszedł wzywać nie sprawiedliwych, lecz grzeszników do nawrócenia. Przyniósł wszystkim świadectwo miłości Boga, Ojca wszystkich, przebaczenie i odmianę życia. "I ja ciebie nie potępiam - powiedział do jawnogrzesznicy. - Idź, a od tej chwili już nie grzesz" (J 8, 11).

Aby dobrze przystąpić do sakramentu pokuty, należy wypełnić pewne warunki. Oto one:

  1. poznać swoje grzechy, robiąc dokładny rachunek sumienia,
  2. wzbudzić żal za grzechy,
  3. zdecydowanie postanowić poprawę,
  4. szczerze się wyspowiadać, wynagrodzić Panu Bogu i ludziom, wypełniając pokutę, którą zadał kapłan, i spełniając jego zalecenia.

M. Quoist


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Rzymskie bazyliki większeRzymskie bazyliki większe

Opoka naszego duchaOpoka naszego ducha

Na spotkanie Boga i człowiekaNa spotkanie Boga i człowieka

Papieskie pierwsze sobotyPapieskie pierwsze soboty

Czujemy, to co mówi Jej SerceCzujemy, to co mówi Jej Serce

Najbardziej popularne

Litania do Najświętszej Maryi PannyLitania do Najświętszej Maryi Panny

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
[ Strona główna ]

Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2021 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej