Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
św. Saba Jerozolimski

(439 - 532)

     Urodzony w pobliżu Cezarei Kapadockiej, był synem oficera armii cesarskiej. Zgonie z ówczesnym zwyczajem już w ósmym roku życia został posłany do klasztoru jako kandydat na przyszłego zakonnika. W 457 r. udał się do Jerozolimy, gdzie zamieszkał w klasztorze założonym przez św. Passariona. Po jakimś czasie przybył do klasztoru Theoktistos. W 469 r. na Pustyni Judzkiej rozpoczął życie pustelnicze. Z czasem przyłączyli do niego uczniowie. W 483 r. założył dla nich Wielki Klasztor (Wielką Ławrę), a ponieważ wzrastała liczba chętnych do życia zakonnego, wkrótce powstało kilka następnych klasztorów i domów dla pielgrzymów.

     W 48. roku życia przyjął święcenia kapłańskie. Kilka lat później został przełożonym (archimandrytą) wszystkich klasztorów i pustelników w ówczesnej Palestynie. Po złożeniu funkcji przełożonego usunął się na pustynię. Później założył Nową Ławrę.

     Angażował się w ówczesne spory doktrynalne, broniąc gorliwie nauki Soboru Chalcedońskiego przeciwko herezji monofizyckiej. Kontaktował się z ówczesnym cesarzem Ana-stazjuszem, którego bezskutecznie usiłował skłonić do potępienia błędnych nauk. Napisał Typikon, czyli księgę regulującą przebieg całorocznej liturgii, która przyjęła się w Kościele Wschodnim. Zmarł w Mar Saba w pobliżu Jerozolimy.

     Jego relikwie najpierw przeniesiono z macierzystego klasztoru do Konstantynopola, a stamtąd do Wenecji. W 1965 r. papież Paweł VI zwrócił je prawosławnym mnichom z klasztoru w Mar Saba, którzy się o nie upominali.





Tekst pochodzi z Tygodnika

5 grudnia 2010


   

[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej