Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Wszyscy święci

     Pojęciem związanym ze czcią świętych obok beatyfikacji jest kanonizacja. Zasadniczo dzielimy świętych na wyznawców i męczenników. Ci pierwsi zaznaczyli się heroiczną doskonałością moralną, ci drudzy oddali życie za Chrystusa.

     Kanonizacja (łac. canonizatio - ogłaszać świętym) oznacza uroczyste i ostateczne potwierdzenie przez papieża świętości człowieka i uznanie za godnego powszechnego kultu w Kościele. Istnieją dwa sposoby kanonizacji. Pierwszy to kanonizacja formalna: polega na procesie po wcześniejszej beatyfikacji i kończy się dekretem włączającym do spisu świętych i zezwalającym na cześć publiczną. Drugi to kanonizacja równoznaczna: dokonuje się poprzez suwerenną decyzję papieża, bez podejmowania procedur formalno-prawnych i ceremonii. Drogą tą zostali kanonizowani apostołowie i męczennicy pierwszych wieków chrześcijaństwa.

     Historycy podają, że przez długi czas nie było różnicy w Kościele między procesem beatyfikacyjnym a kanonizacyjnym. Rozróżnienie wprowadził dopiero papież Urban VIII (1623-44), a Benedykt XIV (1740-58) zaktualizował kryteria i procedury. Zmiany te zaostrzyły zasady dowodzenia cnót i cudów. Współcześnie dalszą reformę procesów przeprowadzili Paweł VI i Jan Paweł II. Maksymalnie zaangażowano biskupów diecezjalnych i uwolniono postępowanie od zbędnego formalizmu. Od 1975 roku wymaga się jednego cudu do beatyfikacji i drugiego do kanonizacji. W przypadku męczeństwa możliwa jest dyspensa. Proces kanonizacyjny jest więc właściwie kontynuacją beatyfikacyjnego i wystarczy postępowanie dowodowe dotyczące drugiego cudu.

     Ogólnie proces ma trzy etapy: dochodzenie diecezjalne, postępowanie w Kongregacji ds. Kanonizacji i publikacja tzw. Positio, które podlega ocenie historyków i teologów. Faza diecezjalna obejmuje m.in. zbiór informacji na temat życia i działalności kandydata, analizę teologiczną jego tekstów, opinii świętości i łask otrzymanych za jego wstawiennictwem oraz praktyki cnót chrześcijańskich; w przypadku męczenników - dodatkowo przyczyn i okoliczności śmierci.

     Etap rzymski dotyczy uznania ważności i oceny materiałów diecezjalnych oraz dalszych analiz teologów, i dopuszcza do głosowania. Następnie opracowuje się dokumentację w Positio. Faza końcowa to potwierdzenie heroiczności cnót lub męczeństwa przez werdykt członków Kongregacji. Na tej podstawie ostateczną decyzję podejmuje papież.

     Pierwszej kanonizacji dokonał Jan XV - biskupa Augsburga Ulricha w 993 roku. Najczęściej kanonizowano w bazylice św. Piotra. Jan Paweł II powrócił do średniowiecznego zwyczaju organizacji tych uroczystości także poza Rzymem,


ks. Jan Sawicki


Tekst pochodzi z Tygodnika

31 lipca 2011


   

Różaniec Różaniec
abp Grzegorz Ryś
Jeśli szukasz głębokich rozważań tajemnic różańcowych, dobrze trafiłeś. Przedstawiamy Ci osobiste, oparte na słowie Bożym rozważania abp. Grzegorza Rysia. Myśli duchownego skupiają się tutaj wokół poszczególnych tajemnic czterech części Różańca.... » zobacz więcej


[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej