Większość z nich przetrwała w nienaruszonym stanie do dziś, dzielnie odpierając ataki kolejnych najeźdźców i upływającego czasu, inne zostały pieczołowicie odrestaurowane, wiele jest nadal zamieszkałych. Ich architektura zależy przede wszystkim od charakteru, jaki miały pełnić. I tak wzdłuż brzegów oceanu powstawały solidne cytadele i fortece, które przez kilka stuleci skutecznie udaremniały wszelkie próby Anglików postawienia stopy na francuskim terytorium. Jednym z piękniejszych przykładów jest zamek Fort-de-la-Latte na przylądku Frehel, zbudowany w XII i XIV w. To typowa forteca feudalna, której zadaniem było chronić włości możnego pana. Zamek, malowniczo położony na wychodz^"M^jnorze skale, ze stałym lądem połączony jest zwodzonymi mostami. Nie dziwi fakt, że stanowił on gotową scenografię dla wielu filmów kostiumowych.

Wspaniały jest zamek w Fougeres, zaliczany do najpiękniejszych zamków feudalnych w Europie. W średniowieczu miasto leżało na granicy Bretanii i Francji. Z konstrukcji zamku można wywnioskować, jak wielkie znaczenie militarne miało to miasto i jak potężni byli tutejsi władcy. Cały zamek zajmuje obszar blisko dwóch hektarów, otaczają go solidne mury z aż trzynastoma wieżami. Zamek ten zostawił swe ślady w historii, licznych legendach i podaniach oraz literaturze. W niektórych epizodach powieści Balzaka "Szuanie" pojawia się właśnie zamek w Fougeres.

Z literaturą związany jest też zamek w Combourg, pochodzący z XI w., odrestaurowany pod koniec wieku XIX, gdyż w nim mieszkał prekursor romantyzmu, Chateaubriand. Ponura sylwetka zamku, otaczający go park pełen tajemniczych dźwięków i zapachów pobudzały wyobraźnię wrażliwego młodzieńca i wywarły piętno na jego całej twórczości.