OdpustWielu osobom odpust kojarzy się z barwnym festynem parafialnym, długim kazaniem i występem muzycznego zespołu. Na straganach można kupić różne pamiątki, świecidełka a nawet przekąski. Tymczasem chodzi o poważną, teologiczną sprawę.Aby zrozumieć znaczenie odpustu, należy najpierw uświadomić sobie skutki, jakie powoduje grzech. Pociąga za sobą winę i karę. Zrywa nie tylko relację z Bogiem. Niszczy też harmonię w samym człowieku i lad w otaczającej wspólnocie. Elementarne poczucie sprawiedliwości domaga się, aby zło, czyli winowajca został ukarany. Skoro naruszony został porządek doczesny i wieczny, konsekwencją są kary: doczesne i wieczna. Istotą rozgrzeszenia jest przebaczenie sprawcy i darowanie kary wiecznej, czyli potępienia. Pozostaje jeszcze doczesna. Bo odpuszczenie grzechów nie przynosi cudownej naprawy zniszczeń, jakich dokonał grzech w doczesności. Bóg przebacza grzechy, mimo że ich doczesne konsekwencje jeszcze trwają. I domagają się kary i naprawy. Słusznie należy się kara już tutaj, na ziemi. Zwłaszcza, gdy często realna naprawa jest praktycznie niemożliwa. Taka naprawa i zadośćuczynienie dokonują się przez doświadczane życiowe cierpienia, a najbardziej w czyśćcu. Katechizm uczy, że grzech zawsze ma podwójny skutek: pozbawia przyjaźni z Bogiem i powoduje nieuporządkowane przywiązanie do rzeczywistości ziemskich (osób, władzy, pieniędzy, przedmiotów eta). To wymaga oczyszczenia już tu na ziemi przez kary doczesne i "dokończenia" w czyśćcu. (KKK 1472) Upraszczając, odpust zupełny pozwala "ominąć" czyściec. Otóż odpust jest to darowanie należnej kary doczesnej za grzechy zgładzone już co do winy w czasie spowiedzi. Jeżeli od kary uwalnia w części, nazywa się cząstkowym; jeżeli w .całości, nazywany jest zupełnym. Można go zyskiwać dowolną ilość razy dla siebie albo ofiarować za zmarłych. Aby uzyskać odpust zupełny, należy: być ochrzczonym, nie być ekskomunikowanym, być w stanie łaski uświęcającej (ewentualnie sakramentalna spowiedź), mieć intencję uzyskania odpustu, przyjąć Komunię Sw., pomodlić się w intencji papieża. Ważnym warunkiem jest też wyzbycie się jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet lekkiego oraz wykonanie jednej ze wskazanych czynności, na przykład dłuższa lektura Pisma Świętego, adoracja Najświętszego Sakramentu, odwiedzenie cmentarza (w dniach 1-8 XI) lub innego działania - czasem ogłaszanego publicznie w kościele - związanego z wydarzeniami roku liturgicznego. Taki czyn musi być dokonany osobiście, całkowicie, pobożnie i nadobowiązkowo ks. Jan Sawicki
Tekst pochodzi z Tygodnika
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |