Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Ojciec żydowskiego Jezusa

Pierwsza część Pieśni dziękczynnej z "Didache" brzmi następująco: Dziękujemy Ci, Ojcze nasz, za święty winny szczep Dawida, Który nam poznać dałeś przez Jezusa Syna Twego. Tobie chwała na wieki!

Bóg Ojciec jest tutaj przedstawiony jako sprawca naszego poznania przez Jezusa Chrystusa winnego szczepu Dawida, czyli żydowskiej tradycji. To przez Bożego Syna, nam, narodom Europy, która przyjęła chrześcijaństwo, Stwórca przybliżył wielką tradycję Abrahama, Izaaka i Jakuba.

Wśród tych, którzy jako pierwsi wymawiali słowa Pieśni byli zapewne Żydzi, którzy głęboko byli związani z Prawem i Prorokami, z nich wyszli, w nich się wychowywali i na nich kształtowali się jako ludzie wiary. Byli jednak zapewne i tacy, którzy Prawa Mojżeszowego nie znali. Pochodzili bowiem - jak mówimy - z pogaństwa, czyli byli wyznawcami religii greckich i rzymskich, a o Żydach wcześniej zaledwie słyszeli. Niektórzy może nawet wiarą potomków Abrahama gardzili, prześladowali ich, bądź należeli do narodu okupantów Izraela.

Zapis w pierwszej zwrotce Pieśni o winnym szczepie Dawida uznać można za niezmiernie ważny i doniosły. Dlaczego? Ponieważ wskazuje on na niezniszczalną ciągłość, jaka istnieje pomiędzy wiarą Izraela a wiarą Kościoła. Pierwsi chrześcijanie byli mądrzy intuicją i świadomością, że należy tę prawdę podkreślać i o niej mówić na pierwszym miejscu.

Doskonale pamiętamy słowa Chrystusa, który powiedział, że nie przyszedł znieść Prawa, ale je wypełnić. W żadnym słowie, w żadnym czynie, nawet geście nie odwrócił się od swoich rodaków, nie dokonał czegoś, co świadczyłoby o zerwaniu więzi z tradycją żydowską.

Dziękczynienie śpiewane Ojcu za poznanie w Jezusie historii zbawienia dokonującej się poprzez maleńki naród jest ważne także dla nas. Musimy zdawać sobie sprawę z tego, że w historii i przez historię tego narodu Bóg przemówił do nas. Jest ona przez to naszą historią. Chrystus się pod nią podpisał, uznawał ją za swoją, a życiem potwierdził jej znaczenie dla chrześcijan. W Jezusie Bóg zawarł z nami nowe Przymierze, tak mocne, że nic nie może go złamać. Starego jednak nie odwołał, nie uznał za przestarzałe, czy godne wyśmiania. Przymierze, jakie Bóg zawiera z człowiekiem, jest z tego względu niepodobne do jakiegokolwiek ludzkiego układania się, zawierania umów czy podpisywania paktów. Bóg jest wierny sobie w tym, co mówi do człowieka i w tym, co dla niego robi.

W wydarzeniu zawarcia przymierza z ludźmi Bóg okazuje się Ojcem, a nie tylko suchym prawodawcą, kurczowo trzymającym się litery prawa. Dlatego autorzy Pieśni powołują się na winny szczep Dawida, na ten obraz biblijny, który tchnie życiem. Obraz winnicy, tak często używany również przez Chrystusa w Ewangelii dla podkreślenia, że Królestwo Boże to żywy organizm, jest w "Didache" również wyeksponowany. Możemy się domyślać, że pierwsze gminy chrześcijańskie rozumiały go dobrze, a znaczenie tego symbolu chciały podać dalej. Dla nas, ludzi kultury medialnej, obrazkowej, może on na nowo mieć znaczenie, bo w naszych czasach - tak jak przed wiekami dla narodów Wschodu - kulturę przekazuje się za pośrednictwem obrazów. One wówczas też dominowały. Przez nie zwykłe wiadomości i niezwykłe wieści, mądre pokoleniowe przekazy oraz ziarna wiedzy i nauki szły w lud. Trzeba także pamiętać, że obraz - jak go tu przedstawiliśmy - to nie tylko rysunek czy znak graficzny, ale także sugestywna opowieść, pełna symboliki, cieni i półcieni, zjawisk tak opowiedzianych, że naprawdę jesteśmy ich uczestnikami. Obraz to także pieśń, wprowadzająca nas w sprawy, które dopiero w połączeniu słów i melodii, rymu i rytmu mówią prawdę o życiu, o człowieku, o tajemnicach przed oczami, uszami i rozumami zakrytymi.

Jezus, nauczając tysiące, miał świadomość, że mówi jednocześnie do uczonych i prostaczków, dlatego posługiwał się obrazami, które nazywamy przypowieściami. To był język, to była forma, która trafiała do wszystkich słuchaczy. Słowo pisane dla wielu z nich (dla większości z nich) nie było źródłem wiedzy i wiary. Tradycja przekazywana z ust do ust, z pokolenia na pokolenie, z ojca na syna była źródłem trwania w wierze i rozwijania tradycji. Winny szczep Dawida jest nazwany świętym. Także ze względu na Syna Bóg Ojciec uczynił tradycję Izraela świętą. Historia narodu wybranego, historia trudnego przymierza, bez względu na grzechy pojedynczych ludzi jak i całych pokoleń, jest historią, w którą Święty chciał wejść, wszedł i nigdy z niej nie wyszedł. Czy można za ten dar Bożej wierności nie dziękować przez wszystkie pokolenia?

Ks. TOMASZ SŁOMIŃSKI



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do Matki Bożej SzkaplerznejModlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej

Litania do Matki Bożej Szkaplerznej z Góry KarmelLitania do Matki Bożej Szkaplerznej z Góry Karmel

Litania do Matki Bożej SzkaplerznejLitania do Matki Bożej Szkaplerznej

Karmelici a szkaplerzKarmelici a szkaplerz

Co to jest szkaplerz karmelitański i jakie ma znaczenie?Co to jest szkaplerz karmelitański i jakie ma znaczenie?

św. Maria Magdelena Postelśw. Maria Magdelena Postel

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2023Godzina Łaski 2023

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2024 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej