Każdy jest kowalem swego strachu - Zagrożenia

W metrze, choć zatłoczonym, próbował zmniejszyć swoje wymiary tak, by przypadkiem nikogo nie dotknąć. Nienaturalnie wykręcał szyję, żeby nie napotkać wzroku sąsiada, którego nawet życzliwy uśmiech uznałby za szyderstwo.

W szkole stanowił jedną z wielu osób wcale nie tworzących harmonijnej grupy. Przekonany, że musi bronić swojej indywidualności, nie chciał dostrzegać potrzeb kolegów i nie pozwalał ani im, ani sobie, na zbytnią otwartość. W domu wcale nie było lepiej. Cały czas czujny i gotowy strzec własnego, rzekomo zagrożonego, bezpieczeństwa tłumi! swoje uczucia, a emocje innych członków rodziny lekceważył. Ciągły kontakt z telewizorem i komputerem dawał iluzję pełnego życia wśród ludzi i - jak mu się wydawało - zaspakajał tę potrzebę. Całkowite odprężenie znajdował jedynie w swoim pokoju, który w myśl angielskiego przysłowia my home is my castle, byt właśnie jego twierdzą. Ze znajomymi, bowiem przyjaciół nie miał, spotykał się jedynie na gruncie neutralnym - w klubach, czy dyskotekach. Dzięki temu mógł zachować anonimowość i przybierać dowolne pozy. Nie chciał więc dopuścić do konfrontacji dwóch środowisk - kręgu znajomych i kręgu rodziny. Zdawał sobie bowiem sprawę, że prawdziwe jest powiedzenie - mój dom świadczy o mnie.

Wielu ludzi żyje w poczuciu osamotnienia i zagrożenia, wyznając zasadę: "człowiek człowiekowi wilkiem". Przykazanie o miłości bliźniego odkładają do lamusa historii, przekonani o tym. że do pomocy potrzebującym powołane zostały odpowiednie i fachowe instytucje - pogotowie ratunkowe, służba zdrowia, pomoc społeczna, psychologowie. ZUS. Pewni tego, iż funkcjonują one dzięki ich podatkom, potrafią zachować czyste sumienie. Ograniczywszy wszystkie niepotrzebne kontakty, zamknięci w swoich czterech ścianach, sami dla siebie stają się największym zagrożeniem. Nic umieją już wcielić w życie staropolskiego przysłowia - "Gość w dom, Bóg w dom" i udzielić schronienia zbłąkanemu wędrowcowi. Nie zastanawiają się, co oznacza dodatkowe nakrycie przy wigilijnym stole. Stają się niewolnikami swojego strachu.

Z niewolnictwa tego jednak można się wyzwolić. Do wszystkich, w mniejszym lub większym stopniu dotkniętych tą słabością, odnoszą się słowa Ojca Świętego - "Nie lękajcie się i bądźcie solidarni" i one wnoszą w nasze serca nadzieję.

Małgorzata Żaryn Wasze komentarze: D: 05.02.2009, 12:08 Też do niedawna borykałam sie z tym problemem, ale dzięki Łasce Bożej i pomocy Przyjaciół pokonałam go. :) Wiem, że kazdemu może się to udać - trzeba tylko zaufać Bogu i dać się Mu prowadzic ;) Do Krulika i wszystkich, którzy mają ten problem: obiecuję modlitwę ;) Volvox: 31.01.2009, 09:36 "Jeśli Bóg z nami, którz przeciwko nam" Krulik: 30.01.2009, 13:48 Identyfikuje się z Olkiem. Od małego. Bóg mnie próbuje z tego wyciągnąć.. (1) Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna