Opowiadanie Łazarza

Boli wtedy okropnie każda utracona chwila, rwąc na strzępy i tak już przestraszone myśli. Ręce są tak zmęczone i omdlałe, że zupełnie odmawiają posłuszeństwa. Nie mogą już więcej pracować na marne.

Wydaje się, że to już koniec, grób, i niczego nie da się uratować.

Płynie więc gdzieś do nieba szloch, snuje się okropnie żałosna skarga - zazwyczaj jako bardzo smutne i niepokorne opowiadanie. No cóż, tak właśnie wygląda rozpacz.

I to jest niestety prawie... koniec. A jednak przyplątała się właśnie w takiej chwili. Po co nam ta stara, spłakana i rozhisteryzowana złośnica, która bezczelnie kpi sobie z nadziei?

A może naprawdę nie wiemy, że właśnie nadzieja potrafi wskrzesić w nas moc o wiele większą od siły naszych rąk?

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do św. Teresy od Jezusa - dzień 1 Tajemnice Bolesne Różańca Świętego Modlitwa do św. Brunona Kartuza Litania do św. Brunona Kartuza Modlitwa do bł. Marii Róży Durocher Modlitwa do św. Marii Franciszki od Pięciu Ran Pana Jezusa

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna