Opowiadanie Łazarza

Boli wtedy okropnie każda utracona chwila, rwąc na strzępy i tak już przestraszone myśli. Ręce są tak zmęczone i omdlałe, że zupełnie odmawiają posłuszeństwa. Nie mogą już więcej pracować na marne.

Wydaje się, że to już koniec, grób, i niczego nie da się uratować.

Płynie więc gdzieś do nieba szloch, snuje się okropnie żałosna skarga - zazwyczaj jako bardzo smutne i niepokorne opowiadanie. No cóż, tak właśnie wygląda rozpacz.

I to jest niestety prawie... koniec. A jednak przyplątała się właśnie w takiej chwili. Po co nam ta stara, spłakana i rozhisteryzowana złośnica, która bezczelnie kpi sobie z nadziei?

A może naprawdę nie wiemy, że właśnie nadzieja potrafi wskrzesić w nas moc o wiele większą od siły naszych rąk?

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna przed Uroczystością Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej - dzień 5 św. Pius X Modlitwa do św. Piusa X Litania do św. Piusa X Modlitwa do bł. Brunona Zembola Modlitwa do bł. Wiktorii Rasoamanarivo

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna