Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Ekologia ciała i ducha

Odkryć życie, ciało, naturę jako wielki skarb, oto cel tej strony.

W człowieku śpi święty i łotr. Nie możemy pojąć, że pisarz amerykański Gilbert Graham mógł włożyć bombę do walizki matki, której życie było ubezpieczone na setki milionów; samolot, którym jechała, eksploduje w czasie lotu, powodując śmierć 48 pasażerów. Z drugiej strony zdumiewa taki Ojciec Daniel z Samarate, który opiekując się swoimi chrześcijanami w pewnym leprozorium brazylijskim zaraża się trądem, ale nie chce się wycofać, choć widzi, jak odpada mu kawałkami ciało, jak gaśnie mu wzrok, jak dogasa niby świeca.

Każdy może wybierać.

Oto prawda dla wszystkich: Bóg nas powołał do bytu; do nas należy teraz wykończyć Jego dzieło.

* * *

Upaja nas "mieć"; trzeba znów odkryć swoje "być". Aby żyć w pełni, człowiek potrzebuje czterech środowisk: własnego ciała, natury, bliźnich, Boga. Spójrzmy choćby na środowisko natury. Pisarz amerykański Thoreau stwierdza: "Lekarstwo, jakiego potrzebujemy, to życie naturalne." Kto jest przyjacielem tego, co stworzone, jest przyjacielem siebie samego, gdyż w naturze mamy cały wzorzec naszego udoskonalenia. Dzieło stworzenia wychowuje, i to jak jeszcze! W naturze bowiem nie ma oszustwa. Spotkanie z każdym elementem natury może stać się orędziem, zaproszeniem, modelem. Jest nieszczęściem, że człowiek nie otwiera już żaluzji. Oduczył się patrzeć. Jutrzenka jeszcze się budzi, ale kiedy wstaje, ludzie śpią. * * *

* * *

Od przyjaźni z dziełem stworzenia łatwe jest przejście do przyjaźni ze Stwórcą. Kto kocha wszystko, w końcu pokocha Boga we wszystkim. Przyroda opowiada o Bogu, będąc Jego elementarzem, najpiękniejszym świętym przedstawieniem. Więc patrzeć na dzieło stworzenia bardziej niż prawem jest obowiązkiem: sens rzeczy odsłania nam sens Boga; sens Boga odsłania nam sens człowieka. Światło, piękno tych obrazów służą nam do wzrostu, do tego, byśmy stawali się dobrymi.

Człowiek staje się tym, co kontempluje

Kto nie ma czystego serca,
niczego nie podziwia;

Kto nie podziwia niczego,
niczym się nie zdumiewa;

Kto nie zdumiewa się niczym,
niczego nie rozumie;

Kto niczego nie rozumie,
do niczego się nie nadaje.

RN



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

św. Ryszardśw. Ryszard

Modlitwa do św. RyszardaModlitwa do św. Ryszarda

Modlitwa do św. TeodoraModlitwa do św. Teodora

Podziękowanie wiarąPodziękowanie wiarą

Drogowskaz katolika abstynentaDrogowskaz katolika abstynenta

Doniosły wniosek z postępu nauki i technikiDoniosły wniosek z postępu nauki i techniki

Najbardziej popularne

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2023 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej