Wszystko pięknie

przywykłam już
do cichych szeptów
co grzmią w uszach jak dzwony
do prawdziwych przyjaźni
na niby
do miłości
z wyprzedaży
do sumiennych obietnic
rzucanych na wiatr
i do krótkich rozstań
na zawsze

uśmiecham się 
wszystko pięknie 
albo
jak gdyby nigdy nic

wołam "jestem"
wydrwiły mnie usta 
i jak echo powtarzają
głupia głupia głupia...

pogubiły się słowa
i myśmy się pogubili
na dłoniach w geście rozmodlenia 
krew
na ulicach czarnych od ludzi
samotność
w sercach gorących życiem
chłód kamienia
i my jesteśmy
lub
wcale nas nie ma
 
Elżbieta Tąta