Dobrodziej dziurawiec

Dziurawiec (Hypericumperforatum) zakwita około 24 czerwca - stąd też bywa nazywany zielem św. Jana. Rośnie na polach i łąkach. Ma charakterystyczne żółte kwiaty; liście oglądane pod światło wydają się być pełne dziurek (stąd nazwa), są to jednak nie dziurki, a zbiorniczki olejku eterycznego. Wykorzystuje się łodygi wraz z kwiatami. Zbiera się je od czerwca do sierpnia; ważne, aby to robić w czasie kwitnienia. Ścina się ok. 2/3 części rośliny znajdującej się nad ziemią i suszy w przewiewnym, zacienionym miejscu. Roślina zawiera wiele cennych substancji, olejki eteryczne, hyperycynę o działaniu przeciwdepresyjnym, pektyny, cukry, sole mineralne, witaminy (w tym K!) i inne. Flawonoidy działają moczopędnie, rutyna uszczelnia naczynia, garbniki działają przeciwbakteryjnie i przeciwbiegunkowo. Najbardziej znane jest działanie dziurawca w chorobach wątroby i pęcherzyka żółciowego oraz w stanach zapalnych żołądka. Przynosi ulgę przy zgadze, wzdęciach, bólach brzucha czy biegunce. Ma działanie żółciopędne i żółciotwórcze, wpływając rozkurczowo na drogi żółciowe, stąd zapobiega tworzeniu się kamieni w pęcherzyku żółciowym. Stosowany jest w kamicy dróg moczowych. Coraz częściej wykorzystywane jest jego działanie przeciwdepresyjne dziurawca, szczególnie skuteczne, gdy depresji towarzyszą zaburzenia wątrobowe w postaci rozpierania w prawym podżebrzu i wzdęcia. Dziurawiec może być stosowany także zewnętrznie: na odmrożenia, oparzenia, owrzodzenia żylakowate, zmiany ropne na skórze, trądzik młodzieńczy. Mimo wszystkich tych dobrodziejstw nie wszyscy i nie zawsze mogą stosować dziurawiec. W czasie przyjmowania go nie wolno wychodzić na słońce ani stosować lamp ultrafioletowych. Mogą wówczas wystąpić fotodermatozy, oparzenia, pęcherze i krwawienia. Nie wolno łączyć dziurawca z niektórymi lekami kardiologicznymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwpadaczkowymi, rzeciwzakrzepowymi, immunosupresyjnym, środkami antykoncepcyjnymi i nasennymi. Przeciwwskazaniem jest uszkodzenie wątroby oraz ciężka depresja. Nie stosuje się też go u kobiet w ciąży oraz dzieci do szóstego roku życia. Dziurawiec nie lubi gotowania, lepiej przygotować napar: dwie łyżki rozdrobnionego ziela zalać dwiema szklankami gorącej wody i parzyć pod przykryciem około 20 minut. Pić po pól szklanki trzy razy dziennie po jedzeniu przez 6-8 tygodni. Można także zrobić nalewkę. Ziele z kwiatami (lub same kwiaty) włożyć do słoja i zalać alkoholem 70 proc. (na 100 g ziela pól litra alkoholu). Naczynie szczelnie zamknąć na dwa tygodnie, następnie przecedzić przez gazę i na każde pól litra alkoholu dodać 100 g płynnego miodu. Zostawić na trzy miesiące. Stosować dwa razy dziennie po 10-15 ml. Izabela Pakulska Autorka jest lekarzem Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, nr 713 Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Nowości Nowenna do bł. ks. Jerzego Popiełuszki - dzień 4 Nowenna do św. Teresy od Jezusa - dzień 8 Tajemnice Bolesne Różańca Świętego Modlitwa do bł. Honorata Koźmińskiego Test wiedzy o bł. Honoracie Koźmińskim Modlitwa do Matki Bożej Fatimskiej Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt