Humor Mi這嗆 Modlitwy Czytelnia 毒鏚e趾o Pomoc Duchowa Relaks Pobierz Spowied Opowiadania Pere趾i

Katecheza Jana Paw豉 II o upad造ch anio豉ch

     G這szenie kr鏊estwa Bo瞠go zawsze oznacza zwyci瘰two nad diab貫m, ale jego budowanie stale nara穎ne jest na zasadzki z貫go ducha. M闚i o tym - co zmierzamy uczyni podczas dzisiejszej katechezy - znaczy przygotowywa si do walki, kt鏎a w tym ostatecznym czasie dziej闚 zbawienia jest w豉軼iwa 篡ciu Ko軼io豉 (jak twierdzi tekst Apokalipsy, por. 12, 7).

     R闚nocze郾ie pozwala to wyja郾i s逝szn wiar Ko軼io豉, g這szon w obliczu tych, kt鏎zy wprowadzaj do zamieszanie, przypisuj帷 zbyt du瞠 znaczenie roli szatana, oraz tych, kt鏎zy neguj b康 minimalizuj jego z這wrog moc (...). Ten "upadek", kt鏎y posiada charakter odrzucenia Boga, a co za tym idzie - pot瘼ienia, jest stanem dobrowolnie wybranym przez tych w鈔鏚 duch闚 stworzonych, kt鏎zy radykalnie i nieodwracalnie odrzucili Boga i Jego kr鏊estwo, chc帷 zagarn望 Jego w豉dz i zburzy ekonomi zbawienia oraz porz康ek ca貫go stworzonego wszech鈍iata. Echem tego s s這wa, kt鏎e brzmi u pocz徠ku biblijnych dziej闚 cz這wieka: b璠ziecie jako B鏬 lub jako bogowie (por. Rdz 3, 5). W s這wach tych z造 duch usi逝je przeszczepi na cz這wieka t wewn皻rzn postaw rywalizacji, niepos逝sze雟twa i opozycji wobec Boga, kt鏎a jest jakby osi ca貫j jego egzystencji.

     Opowie嗆 o upadku cz這wieka, przekazana przez Stary Testament w Ksi璠ze Rodzaju, nawi您uje do owej postawy rywalizacji, kt鏎 szatan usi逝je wzbudzi w cz這wieku, aby sk這ni go do wyst瘼ku (por. Rdz 3,5). Tak瞠 w Ksi璠ze Hioba (por. 1, 11; 2, 5.7) czytamy, 瞠 szatan usi逝je wywo豉 bunt u cierpi帷ego cz這wieka. W Ksi璠ze M康ro軼i (por. 2, 24) szatan jest przedstawiony jako sprawca 鄉ierci, kt鏎a wesz豉 w dzieje cz這wieka wraz z grzechem.

     Nauka Ko軼io豉, przedstawiona na Soborze Latera雟kim IV (1215 r.), g這si, 瞠 diabe (czy szatan) i inne demony zostali stworzeni przez Boga jako dobre duchy, a stali si z造mi z w豉snej woli (Denz. 428 [800]). Tak wi璚 czytamy w Li軼ie 鈍. Judy: Pan (...) anio堯w, tych, kt鏎zy nie zachowali swojej godno軼i, ale opu軼ili w豉sne mieszkanie, sp皻anych wiekuistymi wi瞛ami, zatrzyma w ciemno軼iach na s康 wielkiego dnia (w. 6). Podobnie w Drugim Li軼ie 鈍. Piotra, gdzie czytamy o anio豉ch, kt鏎zy zgrzeszyli, a B鏬 im nie odpu軼i, ale wyda [ich] do ciemnych loch闚 Tartaru, aby byli zachowani na s康 (2, 4). Je郵i B鏬 nie odpuszcza grzechu anio堯w, to z tej racji, 瞠 trwaj oni w swym grzechu, 瞠 s wiekui軼ie sp皻ani wi您ami tego wyboru, jakiego dokonali na pocz徠ku, odrzucaj帷 Boga wbrew prawdzie o Dobru najwy窺zym i ostatecznym, kt鏎ym B鏬 sam jest. W tym sensie pisze 鈍. Jan, 瞠 diabe trwa w grzechu od pocz徠ku (1 J 3, 8). Od pocz徠ku by on zab鎩c i w prawdzie nie wytrwa, bo prawdy w nim nie ma (J 8, 44).

     Powy窺ze teksty pozwalaj nam zrozumie natur i wielko嗆 grzechu szatana, kt鏎y polega w豉郾ie na odrzuceniu prawdy o Bogu, poznanym w 鈍ietle rozumu i Objawienia jako niesko鎍zone Dobro, jako Mi這嗆 i 安i皻o嗆 sama. A grzech ten by tym wi瘯szy, im wi瘯sza by豉 doskona這嗆 i przenikliwo嗆 poznawcza rozumu anielskiego, im wi瘯sza jego wolno嗆 oraz pierwotna blisko嗆 w stosunku do Boga. Odrzucaj帷 t prawd o Bogu aktem swojej wolnej woli, szatan staje si jakby kosmicznym k豉mc i ojcem k豉mstwa (J 8, 44): sam 篡je w radykalnej negacji Boga i zarazem to w豉sne, tragiczne k豉mstwo o Dobru, jakim jest B鏬. usi逝je narzuci stworzeniu, innym istotom stworzonym na obraz Boga, a w szczeg鏊no軼i ludziom. W Ksi璠ze Rodzaju znajdujemy precyzyjny zapis takiego w豉郾ie zak豉mania prawdy o Bogu. kt鏎e szatan (pod postaci w篹a) usi逝je przekaza pierwszym przedstawicielom rodzaju ludzkiego, m闚i帷, 瞠 B鏬 nak豉da na cz這wieka pewne ograniczenia, gdy zazdro郾ie strze瞠 swoich przywilej闚 (por. Rdz 3,5). Szatan nak豉nia cz這wieka, by wyzwoli si spod tego jarzma i sta si jak B鏬,.

     W swym egzystencjalnym zak豉maniu szatan staje si - jak m闚i 鈍. Jan - tak瞠 ab鎩c, czyli niszczycielem tego nadprzyrodzonego 篡cia, jakie B鏬 od pocz徠ku zaszczepi w nim samym, a tak瞠 w stworzeniach b璠帷ych z natury obrazem Boga: w innych czystych duchach i w ludziach. Szatan chce zniszczy 篡cie wedle prawdy, 篡cie w pe軟i dobra, nadprzyrodzone 篡cie 豉ski i mi這軼i. Dlatego autor Ksi璕i M康ro軼i pisze: 鄉ier wesz豉 na 鈍iat przez zawi嗆 diab豉 i do鈍iadczaj jej ci, kt鏎zy do niego nale膨 (Mdr 2, 24). W Ewangelii za Chrystus przestrzega: B鎩cie si raczej Tego, kt鏎y dusz i cia這 mo瞠 zatraci w piekle (Mt 10,28).

     Na skutek grzechu pierwszych rodzic闚 闚 upad造 anio zdoby w pewnej mierze panowanie nad cz這wiekiem. Nauk t, stale wyznawan i g這szon przez Ko軼i馧, potwierdzi Sob鏎 Trydencki w Dekrecie o grzechu pierworodnym (por. Denz. 788 [1511]). Wyra瘸 si ona w spos鏏 dramatyczny w liturgii chrztu 鈍., kt鏎a wzywa katechumena do wyrzeczenia si szatana i jego spraw. 荑 wp造w na cz這wieka, pewne panowanie nad dyspozycjami jego ducha (i cia豉), znajduje odzwierciedlenie w Pi鄉ie 鈍., gdzie szatan bywa nazywany ksi璚iem tego 鈍iata (por. J 12, 31; 14, 30; 16, 11), a nawet bogiem tego 鈍iata (por. 2 Kor 4, 4). Znajdujemy poza tym wiele innych nazw okre郵aj帷ych jego zgubne kontakty z cz這wiekiem, takie jak Belzebub lub Belial, poza tym duch nieczysty, kusiciel, z造, wreszcie Antychryst (1 J4, 3). Opr鏂z tego znajdujemy por闚nania do lwa (1 P 5, 8), do smoka (w Apokalipsie) oraz do w篹a (Rdz 3). Bardzo cz瘰to jest u篡wane okre郵enie diabe - od wyra瞠nia greckiego diaballein (st康 diabolos), co znaczy: powodowa zniszczenie, dzieli, rzuca oszczerstwa, oszukiwa. Prawd m闚i帷, to wszystko przejawia si od pocz徠ku w dzia豉lno軼i z貫go ducha, kt鏎ego Pismo 鈍. przedstawia jako osob, r闚nocze郾ie wskazuj帷 na to, 瞠 nie jest sam: jest nas wielu - wo豉j do Jezusa duchy nieczyste w kraju Geraze鎍zyk闚 (por. Mk 5, 9); diabe i jego anio這wie - m闚i Jezus w opisie S康u Ostatecznego (por. Mt 25,41).

     Pismo 鈍., a zw豉szcza Nowy Testament, w wielu miejscach m闚i o tym, 瞠 panowanie i dzia豉nie szatana oraz innych z造ch duch闚 obejmuje ca造 鈍iat. 安iadczy o tym cho熲y przypowie嗆 Chrystusa o roli (kt鏎 jest 鈍iat), o dobrym nasieniu i o z造m, kt鏎e diabe zasiewa jakby chwast w鈔鏚 pszenicy, staraj帷 si r闚nocze郾ie wyrywa z serc to dobro, jakie zosta這 w nich zasiane (por. Mt 13, 38-39). I st康 te te liczne wezwania do czujno軼i (por. Mt 26,41; 1 P 5, 8), do modlitwy i postu (por. Mt 17,21). St康 dobitne stwierdzenie Pana Jezusa: Ten rodzaj mo積a wyrzuci tylko modlitw (Mk 9,29). Dzia豉lno嗆 szatana w stosunku do ludzi objawia si przede wszystkim w kuszeniu ich do z豉. Z造 duch usi逝je wp造n望 na cz這wieka, na jego wyobra幡i oraz na wy窺ze w豉dze jego duszy, by odwr鏂i je od prawa Bo瞠go. "Szczytowym" przejawem tego dzia豉nia jest kuszenie samego Chrystusa (por. π4, 3-13), w kt鏎ym szatan usi逝je stan望 na przeszkodzie ustanowionym przez Boga wymogom ekonomii zbawienia.

     W pewnych wypadkach dzia豉lno嗆 z貫go ducha wywiera wp造w nie tylko na rzeczy materialne, ale mo瞠 posun望 si r闚nie do ow豉dni璚ia cia貫m cz這wieka, wtedy m闚imy o op皻aniu (por. Mk 5, 2-9). Nie zawsze 豉two jest okre郵i to, co w tego rodzaju wypadkach jest wynikiem dzia豉nia si nadprzyrodzonych. Ko軼i馧 nie popiera i nie mo瞠 popiera tendencji do zbyt pochopnego przypisywania wielu faktom bezpo鈔edniego dzia豉nia demona. Zasadniczo nie mo瞠 jednak zaprzeczy temu, 瞠 szatan, powodowany ch璚i szkodzenia i prowadzenia do z豉, mo瞠 posun望 si do tego kra鎍owego przejawu swojej wy窺zo軼i.

     Wypada nam doda na koniec, 瞠 wstrz御aj帷e s這wa Jana aposto豉: ca造 (...) 鈍iat le篡 w mocy z貫go (1 J 5, 19), wskazuj na obecno嗆 szatana w historii ludzko軼i, nasilaj帷 si w miar jak cz這wiek i spo貫cze雟twa odsuwaj si od Boga. W闚czas te wp造w z貫go ducha mo瞠 si pe軟iej i skuteczniej "zakonspirowa", co z pewno軼i odpowiada jego "interesom". Najskuteczniej mo瞠 on dzia豉 w闚czas, gdy udaje mu si sk這ni cz這wieka, by zaprzeczy jego istnieniu w imi racjonalizmu lub jakiegokolwiek innego pr康u my郵owego, kt鏎y nie chce wiedzie o jego dzia豉niu w 鈍iecie. Oczywi軼ie dzia豉lno嗆 szatana nie eliminuje wolnej woli oraz odpowiedzialno軼i cz這wieka ani te nie niweczy zbawczego dzia豉nia Chrystusa. Chodzi tu raczej o konflikt pomi璠zy ciemnymi si豉mi z豉 a si陰 odkupienia. Jak瞠 przejmuj帷e s w zwi您ku z tym s這wa, kt鏎e Chrystus u progu swej m瘯i wypowiedzia do Piotra: Szymonie, oto szatan domaga si, 瞠by was przesia jak pszenic; ale Ja prosi貫m za tob, 瞠by nie usta豉 twoja wiara (π 22, 31-32).

     Rozumiemy wi璚 teraz, dlaczego Pan Jezus w tak stanowczy spos鏏 ko鎍zy modlitw kr鏊estwa Bo瞠go Ojcze nasz, kt鏎ej nas nauczy, w odr騜nieniu od wielu innych modlitw tamtych czas闚, przypominaj帷 nam o tym, 瞠 w 篡ciu jeste鄉y stale nara瞠ni na podst瘼ne dzia豉nie Z豉-Z貫go. Chrze軼ijanin, zwracaj帷 si do Ojca w duchu Jezusa i wzywaj帷 Jego kr鏊estwa, wo豉 z ca陰 moc swojej wiary: Nie w鏚 nas na pokuszenie, wybaw nas od Z豉, ode Z貫go. Spraw, Panie, by鄉y nie zgrzeszyli niewierno軼i, do kt鏎ej namawia nas ten, kt鏎y od samego pocz徠ku by niewierny.


Jan Pawe II

Katecheza wyg這szona
13 sierpnia 1986 r.

Publikacja za zgod redakcji

nr 4-2004

Anio這wie Str騜owie nasi niebiescy przyjaciele Anio這wie Str騜owie nasi niebiescy przyjaciele
O. Zdzis豉w J. Kijas OFMConv
Odczuwamy nostalgi za anio貫m, poniewa Biblia m闚i, 瞠 jest on prawdziwym przyjacielem, cichym, skromnym, dyskretnym, a jednak skutecznym i niezawodnym. Radzi i pociesza w niepowodzeniach, podnosi z sytuacji trudnych i wskazuje w豉軼iw drog, idzie obok i rozwesela w chwilach smutnych... » zobacz wi璚ej


   


Wasze komentarze:
 Apolonia: 11.02.2015, 00:25
 Ka盥y kto chce by zbawiony musi zdawa sobie z tego spraw i w modlitwie jak najcz窷ciej zaprasza Jezusa do swojego serca, a On b璠zie si nim opiekowa i chroni od z豉. Polecam te odmawianie Nowenny Pompeja雟kiej, gdzie mo積a dozna szczeg鏊nych 豉sk od Maryi. Amen
 Agniesia: 20.05.2011, 14:02
 Kochany Ojcze Swi皻y,zawsze b康 przy mnie i przy mojej c鏎ce,wypraszaj dla nas 豉ski u Jezusa i nigdy nas nie opuszczaj,m鏚l sie za mnie i moja rodzin-kochanych Rodzic闚 i moj Siostr/szczeg鏊nej opiece Twojej polecam moj Elizk/.B鏬 zap豉.
 Andre: 26.09.2010, 12:16
 Jezus do 安. Faustyny: Jestem 鈍i皻y po trzykro i brzydz si najmniejszym grzechem. Nie mog kocha duszy, kt鏎 plami grzech, ale kiedy 瘸逝je, to nie ma granicy dla Mojej hojno軼i, jak mam ku niej. Mi這sierdzie Moje ogarnia j i usprawiedliwia. Mi這sierdziem Swoim 軼igam grzesznik闚 na wszystkich drogach ich i raduje si Serce Moje, gdy oni wracaj do Mnie. Zapominam o goryczach, kt鏎ymi poili Serce Moje, a ciesz si z ich powrotu. Powiedz grzesznikom, 瞠 瘸den nie ujdzie r瘯i Mojej. Je瞠li uciekaj przed mi這siernym Sercem Moim, wpadn w sprawiedliwe r璚e Moje. Powiedz grzesznikom, 瞠 zawsze czekam na nich, ws逝chuj [si獧 w t皻no ich serca, kiedy uderzy dla Mnie. Napisz, 瞠 przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez g這s Ko軼io豉, a je瞠li udaremni wszystkie 豉ski Moje, poczynam si gniewa na nich, zostawiaj帷 ich samym sobie i daj im czego pragn.(Dz 1728)
 Pobo積y Katolik: 05.10.2009, 11:00
 Ta wypowiedz jest naprawde ciekawo interesujaca razem z moim zgromadzeniem pomodlimy sie w jej intencji szczesc boze bog zaplac
 D: 24.02.2009, 12:55
 Ojcze 安i皻y dzi瘯ujemy Ci za pi瘯ne s這wa i za pi瘯ne katechezy, o kt鏎ych pami耩 b璠ziemy dba. Tak nam dopom騜 B笉 i wszyscy 安i璚i. Amen.
 
(1)


Autor

Tre嗆




[ Powr鏒 ]
 
[ Strona g堯wna ]
O stronie... | Wspom騜 nas | Polityka Prywatno軼i | Reklama | Kontakt

© 2001-2018 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej