Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Szczęśliwy, czyta pouczenia proroctwa - bo chwila decydująca już blisko! (Ap 1,1-3)

Czytamy wspólnie Księgę Apokalipsy

Księgę Apokalipsy rozpoczyna słowo wprowadzające, przedmowa czyli prolog, który w kilku zwięzłych zdaniach (1,1-3) zapowiada Księgę, podkreśla jej Boskie pochodzenie i doniosłość dla życia chrześcijańskiego.

Bóg objawiał ludziom swoje zbawcze zamiary na różny sposób, ale najdobitniej poprzez to wszystko, co zrobił i powiedział Jego Syn Jednorodzony. Kiedy zaś Chrystus umarł i po zmartwychwstaniu odszedł do Ojca, objawienie nie ustało. Syn Boży nadal mówił do Kościoła, ale już inaczej: za pomocą objawień udzielanych apostołom. Jeden z nich, św. Paweł, tak o tym pisał: spodobało się Bogu objawić Syna swego we mnie (Ga 1,15-16).

Również Księga Apokalipsy należy do nurtu objawienia udzielanego apostołom po zmartwychwstaniu. Zawiera zapis objawienia, odnoszącego się do wydarzeń obecnych i przyszłych, jakie Chrystus udzielił apostołowi Janowi, a poprzez niego całemu Kościołowi.

Chrystus, odsłaniając apostołom po swym zmartwychwstaniu kolejne tajemnice, doprowadził objawienie do końca i do doskonałości (Dei Verbum, 4). Oba etapy objawienia, i ten sprzed zmartwychwstania, i ten po zmartwychwstaniu, posiadają taką samą rangę i stanowią razem całość zwaną "objawieniem publicznym". Apostołowie poszli z nim na cały świat. Publiczne objawienie w Kościele skończyło się wraz ze śmiercią ostatniego z apostołów Chrystusa. Nie należy spodziewać się żadnego nowego objawienia publicznego przed chwalebnym ukazaniem się Pana naszego Jezusa Chrystusa (Dei Verbum, 4).

Czytajmy zatem początek Apokalipsy (1,1-2)

[Księga] odsłaniająca [tajemnice] Jezusa Chrystusa, jakie powierzył Mu Bóg, aby ukazał swym sługom, co ma nastąpić niebawem. A [Chrystus], wysławszy swego anioła, przekazał je słudze swojemu Janowi, który poświadczył [na piśmie], iż to, co zobaczył, jest pouczeniem Boga i świadectwem Jezusa Chrystusa.

[Księga] odsłaniająca [tajemnice] Jezusa Chrystusa, jakie powierzył Mu Bóg, aby ukazał swym sługom, co ma nastąpić niebawem. A [Chrystus], wysławszy swego anioła, przekazał je słudze swojemu Janowi, który poświadczył [na piśmie], iż to, co zobaczył, jest pouczeniem Boga i świadectwem Jezusa Chrystusa. Szczęśliwy, kto na głos czyta pouczenia proroctwa, i ci, którzy się mu przysłuchują, a przestrzegają, co w nim zawarte - bo chwila decydująca już blisko! (Ap 1,1-3)
Pierwsze słowa Apokalipsy zawierają zapewnienie, że kiedy ją otwieramy, stajemy wobec [Księgi] odsłaniającej [tajemnice] Jezusa Chrystusa. Greckie słowo apokalypsis oznacza bowiem odsłonięcie czegoś, odtajnienie, objawienie. Od tego słowa bierze nazwę cała Księga.

"Objawienie" kojarzy się z odsłonięciem czegoś, co uprzednio było zakryte. W tym przypadku chodzi o przyszłość. Zna ją jedynie Bóg Ojciec, ale pragnie podzielić się z ludźmi niektórymi jej szczegółami. Wszelkie objawienie rozpoczyna się od Niego. Prolog Apokalipsy odsłania "etapy", jakimi objawienie dociera do ludzi:

- Pełnia prawdy jest w Bogu. Od Niego pochodzi inicjatywa obdarowania nią innych. W tym celu przekazuje ją swojemu Synowi: wszystko przekazał mi mój Ojciec- mówi Chrystus (Mt 11,27);

- Chrystus z kolei przekazuje objawienie aniołowi (Izraelici odczuwali tak wielki respekt dla Boga i tak wielki dystans między Nim a sobą, że w księgach biblijnych i pozabiblijnych występują pośrednicy-aniołowie);

- anioł z kolei wręcza objawienie apostołowi Janowi, ostatniemu ogniwu w tym łańcuchu. Spisuje on otrzymane wizje i poświadcza ich Boski autorytet: nazywa je pouczeniami Boga i świadectwem Jezusa Chrystusa. Skarb objawienia apostoł przekazuje w postaci księgi Kościołowi.

Powyższy fragment Apokalipsy uświadamia nam, że prawdę posiada jedynie Bóg. Człowiek nie może prawdy stworzyć. Może ją jedynie otrzymać od Boga jako Jego dar, który przychodzi w objawieniu.

Zamiarem Apokalipsy jest odkryć przed sługami, co ma nastąpić niebawem. Słudzy w języku Biblii oznaczają "wiernych", zaś sformułowanie co ma nastąpić albo co musi nastąpić wskazuje, że historia nie jest serią przypadków, ale następstwem zdarzeń zaplanowanych szczegółowo przez Boga, z wyznaczonym wyraźnie celem.

Natomiast niebawem wcale nie znaczy: za 15 minut albo za pół godziny. Biblijna rachuba czasu jest zgoła inna niż nasza. Św. Piotr napisał: jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat, jak jeden dzień (2 P 3,8). W Apokalipsie upływ czasu jest bardziej jakością niż ilością. Kiedy więc słyszymy, że coś wydarzy się niebawem, musimy pamiętać, że nie tyle chodzi tu o najbliższą przyszłość, ale o stwierdzenie, że to coś wydarzy się na pewno, a może nawet już się dzieje. Ponadto słówko niebawem ma walor psychologiczny: przynosi nadzieję i pociechę tym, którzy teraz są uciśnieni.

Szczęśliwy, kto na głos czyta pouczenia proroctwa, i ci, którzy się mu przysłuchują, a przestrzegają, co w nim zawarte - bo chwila decydująca już blisko! (Ap 1,3)

Słowa te wskazują, że Apokalipsa powstała z myślą o zgromadzeniach liturgicznych, podczas których specjalna osoba (lektor) czyta na głos pouczenia proroctwa (fragmenty Biblii), a zgromadzeni wierni przysłuchują się. Liturgia, jak wskazuje Sobór Watykański II, jest uprzywilejowanym miejscem czytania Biblii: Kościół miał zawsze we czci Pisma Boże, podobnie jak i samo Ciało Pańskie. W Liturgii świętej nie przestaje brać i podawać wiernym chleb żywy tak ze stołu słowa Bożego jak i Ciała Chrystusowego (Dei Verbum, 21). Pismo Święte ma doniosłe znaczenie w odprawianiu liturgii. Z niego bowiem wyjęte są czytania, które wyjaśnia się w homiliioraz psalmy przeznaczone do śpiewu. Z niego czerpią swe natchnienie i swego ducha prośby, modlitwy i pieśni liturgiczne (Sacro- sanctum Concilium, 24).

Kazanie na Górze w Ewangelii według św. Mateusza rozpoczyna się ośmioma błogosławieństwami (5,3-12), w których Chrystus pouczył, co czyni człowieka naprawdę szczęśliwym. W Apokalipsie są jeszcze inne błogosławieństwa czyli "recepty na szczęście". Jest ich siedem i w odróżnieniu od Ewangelii są rozproszone po całej Księdze. Każde z nich rozpoczyna się słowem makarios (błogosławiony, szczęśliwy, stąd imię Makary).

Nasz prolog przekazuje pierwsze z siedmiu błogosławieństw Apokalipsy. Prawdziwe szczęście człowieka płynie stąd, że może publicznie, w zgromadzeniu liturgicznym czytać swoim siostrom i braciom słowo Boże. Szczęście płynie też z możliwości słuchania słowa w zgromadzeniu, a także z postępowania w myśl tego, co usłyszał.

Sytuacja, w jakiej św. Jan pisał Apokalipsę, potrzebowała właśnie takich upomnień i ostrzeżeń, jakie znajdujemy w tekście. Nie może bowiem być prawdziwym chrześcijaninem ktoś, kto słucha słowa Bożego, a potem je zapomina albo świadomie lekceważy.

Sprawdź, czy zapamiętałeś...

  • Z chwilą śmierci ostatniego z apostołów ustało publiczne objawienie. Dlaczego więc Kościół potwierdza nadal różne objawienia, np. te w Lourdes albo udzielone św. Faustynie?
  • Co jest - według słów Apokalipsy - źródłem szczęścia dla człowieka?
  • Dlaczego Księga Apokalipsy nalega, aby być wiernym jej słowom, a szerzej - słowom całej Biblii?

Ks. PIOTR OSTAŃSKI


   

Wasze komentarze:
 krzych: 23.05.2022, 03:10
 Nie doczytałem odpowiedzi, na pierwsze pytanie?
(1)


Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do św. Cyryla AleksandryjskiegoModlitwa do św. Cyryla Aleksandryjskiego

Opowieść o papieskiej fladze na GiewoncieOpowieść o papieskiej fladze na Giewoncie

Kupując nasiona, nie owoceKupując nasiona, nie owoce

Godność osoby ludzkiej w nauczaniu Jana Pawła IIGodność osoby ludzkiej w nauczaniu Jana Pawła II

Czy potrafisz zjednywać sobie przyjaciół?Czy potrafisz zjednywać sobie przyjaciół?

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej