Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Dlaczego św. Jan napisał księgę Apokalipsy?

Czytamy wspólnie Księgę Apokalipsy

Św. Jan apostoł, pozdrowiwszy w imieniu Boga i Chrystusa kościoły (w. 4-8), wyjaśnia teraz czytelnikom powód napisania Księgi. Jest nim polecenie, jakie otrzymał od zmartwychwstałego Chrystusa, którego zobaczył w wizji. Chrystus po zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu nie przestaje przemawiać do swego Kościoła. Czyni to na wiele sposobów, również za pośrednictwem zachęt i pouczeń, zawartych w Księdze Apokalipsy.

Ja, wasz brat... (1,9-12)

Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku, i królestwie, i nieugiętości [możliwej tylko] w Chrystusie... Apostołowie Chrystusa odczuwali ciężar odpowiedzialności za wspólnoty chrześcijańskie czyli kościoły. Dawali temu wyraz w swoich pismach. Na przykład św. Paweł pisze do Koryntian: dręczy mnie codzienna troska o wszystkie kościoły (2 Kor 11,28). Św. Piotr zachęca zaś duszpasterzy: Paście powierzoną wam trzodę Bożą, czuwając nad nią, nie z przymusu, lecz z oddaniem, po Bożemu (1 P 5,2).

Duszpasterska troska ożywiała również św. Jana. Chciał towarzyszyć wyznawcom Chrystusa zarówno w chwilach radosnych, jak i trudnych. Kiedy pisał dla nich Apokalipsę, nie zamierzał siedzieć w wygodnym fotelu i wygłaszać kazań o trudach życia chrześcijańskiego. Pisał jako ten, który sam przeszedł ciężkie doświadczenia i który solidaryzuje się ze swoimi uciśnionymi braćmi.

Słowa Jana są pełne miłości i pocieszenia. Czytamy: jestem waszym bratem, razem z wami doznaję ucisku, razem z wami buduję Królestwo Boże i jak wy, trwam nieugięty - dzięki Chrystusowi. Taka jest droga Ewangelii. Domaga się samozaparcia, a nawet męczeństwa.

Wspólnota i solidarność, jakiej wyraz daje św. Jan, są nieodzowne w Kościele, mistycznym Ciele Chrystusa. W tym nadprzyrodzonym "organizmie" potrzeba duchowej spójni między poszczególnymi "organami" - chrześcijanami, a także pomiędzy chrześcijanami a Głową, Chrystusem (Kol 1,18; Ef 4,16).

Św. Jan miał gorącą miłość do Kościoła i do Chrystusa. Miłość bardziej niż jakakolwiek inna cnota łączy nas ściśle z Chrystusem, a niebiański żar tej miłości sprawia, że tylu synów i córek Kościoła raduje się cierpiąc prześladowania dla Chrystusa, stawia czoła pokonując wiele doświadczeń, a nawet przelewając krew j umierając dla Niego (Pius XII, Mystici Corporis, 33).

Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku, i królestwie, i nieugiętości [możliwej tylko] w Chrystusie, przebywałem [na zesłaniu] na wyspie zwanej Patmos za [głoszenie] słowa Bożego i przyznawanie się do Jezusa. W Dniu Pańskim wpadłem w ekstazę i usłyszałem za sobą głos, potężny jak [dźwięk] trąby, mówiący: To, co widzisz, opisz w księdze i wyślij do siedmiu Kościołów, do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei. I obejrzałem się, aby zobaczyć głos, który to mówił: A kiedy się obejrzałem, zobaczyłem siedem świeczników ze złota... (1,9-12)
Od samego początku publicznego nauczania Zbawiciel zapowiadał, że jego uczniowie będą musieli wiele wycierpieć. Na przykład w Kazaniu na Górze mówił: Szczęśliwi jesteście, jeżeli z mojego powodu lżą was i prześladują i kłamliwie przypisują wam wszelkie zło. Cieszcie się i radujcie, bo czeka was sowita zapłata w niebie (Mt 5,11-12).

...przebywałem [na zesłaniu] na wyspie zwanej Patmos za [głoszenie] słowa Bożego i przyznawanie się do Jezusa.

Św. Jan podaje tutaj, co spotkało go za [głoszenie] słowa Bożego i przyznawanie się do Jezusa. Został zesłany z Efezu na wyspę Patmos. Jest to niewielka skalista wysepka na Morzu Egejskim, długa 15 kilometrów, szeroka 9. W czasach rzymskich była słabo zaludniona i służyła jako miejsce zsyłki dla więźniów politycznych, a więc również dla tych, którzy wyłamywali się od kultu nakazanego przez cesarza. Więźniowie pracowali zwykle w kamieniołomach.

Pielgrzymi, którzy przybywają dzisiaj na wyspę Patmos, nawiedzają grotę, w której św Jan doznawał objawień, a także starożytny klasztor św. Jana.

W Dniu Pańskim wpadłem w ekstazę...

Dzień Pański (kyrialce hemera), po łacinie dies Dominica, jest starożytnym określeniem niedzieli, która od czasów apostolskich była dla Kościoła cotygodniowym świętem. Chrześcijanie, jakkolwiek w dużej mierze wywodzili się spo śród Żydów, odstąpili od świętowania żydowskiego szabatu, pamiątki po odpoczynku Boga po stworzeniu świata. Czcili Dzień Pański, ponieważ w tym dniu Chrystus wstał z martwych. W tym dniu wierni winni schodzić się razem dla słuchania słowa Bożego i uczestniczenia w Eucharystii, aby tak wspominać mękę, zmartwychwstanie i chwałę Pana Jezusa i składać dziękczynienie Bogu, który przez zmartwychwstanie Jezusa odrodził ich ku żywej nadziei (Vaticanum II, Sacrosanctum Concilium, 106).

Dzień ten winien być uświęcony przez chrześcijan udziałem we Mszy św. i innych nabożeństwach, a także odpoczynkiem i takimi działaniami, które pomagają budować przyjaźń z innymi, zwłaszcza w kręgu rodziny.

W cesarstwie rzymskim pierwszy dzień miesiąca nosił nazwę sebaste hemera, dzień cesarski. W tym dniu należało uiszczać wszelkie zapłaty. Prawdopodobnie określenie sebaste hemera zainspirowało starożytnych chrześcijan, kiedy nazwali pierwszy dzień tygodnia kyriake hemera, Dzień Chrystusa, Dzień Pana.

Ekstaza, w jaką wpadł św. Jan, była zjawiskiem nadprzyrodzonym, podobnym do tych, jakich doznawali prorocy Starego Testamentu. Bóg cudownie uzdolnił umysł św. Jana, aby mógł odbierać treści objawione, przychodzące spoza czasu i przestrzeni czyli ze świata Bożego.

...i usłyszałem za sobą głos, potężny jak [dźwięk] trąby, mówiący...

Głos do św. Jana docierał od tyłu. Był zdecydowany, mocny, rozkazujący i brzmiał inaczej niż zwykłe dźwięki. Św. Jan miał trudności z opisaniem go, dlatego napisał: był podobny (dosłownie: hos - jak gdyby) do dźwięku trąby, choć w rzeczywistości dźwiękiem trąby nie był. Wspomniana tu trąba może kojarzyć się z tubą, która służy do wzmacniania dźwięku albo z trąbą, a raczej z trąbką wojskową, którą wydaje się żołnierzom rozkazy.

To, co widzisz, opisz w księdze i wyślij do siedmiu Kościołów, do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei.

Zaraz na początku wizji "Boża trąbka sygnałowa" wydaje rozkaz św. Janowi: To, co widzisz, opisz w księdze. Łaska, której udziela mu Bóg, nie jest dla jego prywatnego dobra, ale dla dobra całego Kościoła. Łaska, jakiej Bóg udziela pojedynczemu człowiekowi, aby służył nią potem całej wspólnocie, w teologii określana jest charyzmatem.

Głos polecał, aby księgę z opisem wizji przesłać do siedmiu Kościołów, wymienionych tu imiennie. Reprezentują one całą prowincję rzymską, Azję Prokonsularną, a poprzez nią Kościół powszechny wszechczasów. Nieco dalej, w rozdziale 2 i 3, znajdują się osobne listy do każdej z tych siedmiu wspólnot kościelnych.

I obejrzałem się, aby zobaczyć głos, który to mówił...

Skoro głos dociera od tyłu, należy się odwrócić. Św. Jan posługuje się skrótem: pisząc obejrzałem się, aby zobaczyć głos, miał oczywiście na myśli: zobaczyć tego, od którego głos pochodził...

Sprawdź, czy zapamiętałeś...

  • Jak określa samego siebie autor Apokalipsy?
  • W jaki sposób Bóg objawiał mu tajemnice na wyspie Patmos?
  • Skąd pochodziła inicjatywa spisania widzeń Janowych?
  • Werset 11 wymienia z nazwy siedem Kościołów w Azji Prokonsularnej. Kiedy po raz pierwszy pojawił się w Apokalipsie "temat" siedmiu Kościołów?

Ks. PIOTR OSTAŃSKI



Wasze komentarze:
 marzena aneta: 03.12.2023, 19:37
 dlaczego święty jan napisał księgę apokalipsy Boże Dobry kocham Cię bardzo mocno proszę o miłość prawde sprawiedliwość szczerość szacunek uczciwość ufność wiare zdrowie na całym świecie dziękuję Boże Dobry kocham Cię bardzo mocno proszę dla mnie o dobrą spowiedź świętą dobrego domu kupno małego dobrą małego mieszkania sprzedaż urode zdrowie pieniądze dobrego kawalera męża w moim wieku niepalącego pobożnego polaka religijnego uczciwego z którym będę żyć w cielesnej czystości w zgodzie prawo jazdy samochód dziękuję modlitwa ma moc nie ma modlitw nie wysłuchanych modlitwa ma moc modlitwa cuda czyni miłość cuda czyni nadzieja cuda czyni pokora cuda czyni sprawiedliwość cuda czyni szczerość cuda czyni uczciwość cuda czyni ufność cuda czyni wiara cuda czyni wiara to jest pewność bez dowodu wiara to jest droga którą docieramy do marzeń dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję
 Wojtek: 06.06.2022, 22:44
  U nas na Podkarpaciu księża mówili że to paruzja końca świata a inni że to sen św.Jana
(1)


Autor

Treść

Nowości

bł. Bolesława Lamentbł. Bolesława Lament

Modlitwa do bł. Bolesławy LamentModlitwa do bł. Bolesławy Lament

Litania do bł. Bolesławy LamentLitania do bł. Bolesławy Lament

Modlitwa do św. Józefa FreinademetzaModlitwa do św. Józefa Freinademetza

Modlitwa do bł. Archanieli GirlaniModlitwa do bł. Archanieli Girlani

Modlitwa do św. Sulpicjusza SeweraModlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2025Godzina Łaski 2025

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2026 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej