Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Dzień gniewu Bożego nadchodzi (Ap 6,12-17)

Czytamy wspólnie Księgę Apokalipsy

Chrystus-Baranek zrywa przedostatnią pieczęć na księdze Bożych przeznaczeń. Kary zaczynają nabierać charakteru kataklizmu kosmicznego...

Szósta pieczęć kryje straszliwe wydarzenia, jakie rozegrają się tuż przed paruzją czyli powtórnym przyjściem Chrystusa na ziemię. Św. Jan pisze o tych wydarzeniach językiem apokaliptycznym, zrozumiałym dla żydowskiego czytelnika Apokalipsy, obeznanego z podobnymi obrazami zarówno z ksiąg Starego Testamentu jak i pism powstałych w tak zwanym okresie między-testamentalnym. Literatura apokaliptyczna nawoływała do większej wierności Żydów względem Boga, a jednocześnie ostrzegała przed skutkami niewiary opisując klęski, jakie spadną na grzeszników. Językiem apokaliptycznym nauczał również Chrystus, gdy mówił o końcu świata i zapowiadał znaki, jakie go poprzedzą.

Potem zobaczyłem: kiedy [Baranek] złamał szóstą pieczęć, nastąpiło...

...pięć kataklizmów, typowych dla całej literatury apokaliptycznej.

...wielkie trzęsienie ziemi.

Zanim nastąpi odnowa, stare musi ulec zagładzie. Prorocy Starego Testamentu i żydowscy apokaliptycy zapowiadali trzęsienia, które zamienią ziemię w pył. Oto kilka przykładów: ...nadciąga straszliwy dzień Jahwe, by ziemię zamienić w pustynię...; Ja sprawię, że zadrżą niebiosa i zachwieje się ziemia w posadach pod gniewem Jahwe Zastępów (Iz 13,9.13); niezadługo poruszę niebo i ziemię, morze i ląd (Ag 2,6); drży ziemia, trzęsą się niebiosa (J1 2,10); ktokolwiek ocali się z wojny, umrze podczas trzęsienia ziemi, a uratowany z trzęsienia ziemi - będzie spalony w ogniu, a uratowany z ognia - zginie z głodu (apokryficzna Apokalipsa Barucha 70,8).

Kiedy powstawała Apokalipsa, pamiętano jeszcze trzęsienia ziemi w Azji Mniejszej (rok 61) iw Pompejach (rok 63) oraz grozę, jaką wtedy przeżyli ludzie. Słońce zrobiło się czarne jak włosiany wór, a cały księżyc - jak krew.

Potem zobaczyłem: kiedy [Baranek] złamał szóstą pieczęć, nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi. Słońce zrobiło się czarne jak włosiany wór, a cały księżyc - jak krew. Gwiazdy pospadały z nieba jak niedojrzałe figi, strącane z figowca porywistym wiatrem. Niebo znikło [z oczu] jak zwój, który się zwija, a każda góra i wyspa poruszyły się w posadach. A ziemscy królowie i wielmoże, dowódcy wojskowi, bogacze oraz mocarze, wszyscy niewolnicy i ludzie wolni poukrywali się w jaskiniach i w rozpadlinach skalnych w górach wołając do gór i skał: Padnijcie na nas i ukryjcie nas przed obliczem Zasiadającego na tronie i przed gniewem Baranka! Nadszedł bowiem Wielki Dzień Ich gniewu, a kto zdoła się ostać? (6,12-17)

Człowiek starożytny znał uczucie trwogi, jaka ogarniała świat, gdy następowało zaćmienie słońca. Dlatego w literaturze apokaliptycznej powraca motyw zgaśnięcia słońca i księżyca. W Księgach prorockich czytamy: Zaćmi się słońce, gdy tylko wzejdzie i księżyc nie będzie już świecił...; Ja w czarną pomrokę oblekam niebiosa i szatę pokutną czynię ich zasłoną (Iz 13,10; 50,3); słońce i księżyc okrywają się ciemnością, a gwiazdy tracą swój blask (J1 2,10). Apokalipsa Barucha pisze: ujrzałem wielką chmurę, która nakryła całą ziemię (52,2), zaś księga Wniebowstąpienia Mojżesza mówi, że słońce zamieni się w ciemności, a księżyc - pozbawiony blasku - stanie się krwią (10,4-5). Podobnie uczy też Chrystus: słońce się zaćmi i księżyc nie da światła (Mk 13,24).

Zanik blasku słońca oznacza przenośnie starość: stary świat musi ustąpić, aby mógł nadejść nowy świat i nowy porządek.

Gwiazdy pospadały z nieba jak niedojrzałe figi, strącane z figowca porywistym wiatrem.

Biblia wiele razy nazywa gwiazdy wojskiem niebieskim, np. u proroka Izajasza 40,26 czytamy: Podnieście oczy w górę i patrzcie. Kto stworzył te gwiazdy? Ten, który w szykach prowadzi ich wojsko, woła je wszystkie po imieniu. Każdej nocy Izraelita widział nieporuszone szyki wojska niebieskiego. Rozsypanie się szyków na niebie i spadanie gwiazd jest znakiem nadchodzącego chaosu. Cały zastęp niebios zwiotczeje jak więdną liście szczepu winnego i jak opada [liść] figi (Iz 34,4); całe sklepienie niebios upadnie na ziemię i morze (Wyrocznie Sybilli 3,83-84). Podobny znak zapowiada Chrystus: gwiazdy będą spadać z nieba i moce niebieskie będą wstrząśnięte (Mt 24,29).

Przy końcu świata wszystko, co we wszechświecie było najbardziej nieporuszone i trwałe, zostanie wyrwane ze swego miejsca.

Niebo znikło [z oczu] jak zwój, który się zwija...

Niebo jest tu przyrównane do rozwiniętego zwoju papirusowego czy pergaminowego, który przecięty nagle na środku - sprężyście zwija się na dwie strony. Podobną katastrofę wieści Izajasz: niby zwój księgi zwinięte zostaną niebiosa (34,4). A psalmista Pański śpiewa: Mój Boże! Niebiosa przeminą, a Ty trwać będziesz. One wszystkie zużyją się jak odzież; zmienisz je jak szatę i będą odmienione (Ps 102,25.27). Apokryficzne Wyrocznie Sybilli wieszczą podobnie: Bóg zamieszkujący niebiosa zwinie niebo jak zamyka się księgę (3,81-82).

...a każda góra i wyspa poruszyły się w posadach.

Ten element wizji należy również do kanonu apokaliptyki. Czytamy w opisie sądu Bożego u Jeremiasza: patrzę na góry, a oto się chwieją i wszystkie wzgórza ogarnia drżenie (4,24). Wszystko w przyrodzie zostanie wstrząśnięte. Nawet skaliste wyspy zostaną zrzucone ze swych fundamentów!

Kataklizmów, wymienionych tu przez św. Jana, nie wolno brać dosłownie, literalnie. Opis żywiołów ma oddać jedynie atmosferę lęku i chaosu, jaki zapanuje, gdy Boski Sędzia będzie zstępował na ziemię.

A ziemscy królowie i wielmoże, dowódcy wojskowi, bogacze oraz mocarze, wszyscy niewolnicy i ludzie wolni poukrywali się w jaskiniach i w rozpadlinach skalnych w górach...

Gdy nadejdzie Dies Irae (Dzień Gniewu), wszystkich ludzi napełni przerażenie, smutek i ból. Wszystkich bez wyjątku! Św. Jan wymienia siedem grup społecznych, tych postawionych wysoko, i tych nisko: królów, wielmożów, dowódców wojskowych, bogaczy, mocarzy, niewolników i ludzi wolnych. Ta symboliczna "siódemka" oznacza wszystkich ludzi. Nikt nie ujdzie przed sądem Bożym. Choćby na ziemi rozporządzał wielką siłą, musi stanąć przed trybunałem Bożym!

...wołając do gór i skał: Padnijcie na nas i ukryjcie nas przed obliczem Zasiadającego na tronie i przed gniewem Baranka!

Gdy przybywa Bóg, aby sądzić ziemię, grzesznicy usiłują ukryć się przed Jego obliczem. W słowach tych zawarta jest wielka prawda: pierwszym odruchem grzesznika jest chęć ukrycia się przed Bogiem. Potwierdza to sam Chrystus, kiedy podczas drogi krzyżowej mówi do płaczących kobiet: [grzesznicy] zaczną wołać do gór: "Padnijcie na nas"; a do pagórków: "Przykryjcie nas" (Łk 23,30).

Pierwsza ucieczka przed Bogiem miała miejsce w rajskim ogrodzie: Mężczyzna i jego żona skryli się przed Bogiem Jahwe wśród drzew ogrodu (Rdz 3,8). Ale jak Adamowi nie udało się uciec przed Bogiem, tak grzesznicy nie unikną z Nim spotkania!

Grzeszni ludzie uciekają też przed gniewem Baranka. Zwykle Baranka kojarzymy nie z gniewem, ale z łagodnością i delikatnością. Dzieci śpiewają: Przyjdź do nas cicho jak Baranek. Pamiętamy jednak, że Baranek w Apokalipsie nosi też imię Lew (5,5) i Zwycięski Jeździec (6,2), a Jego gniew jest gniewem miłości, która walczy o zbawienie ludzi. Nadszedł bowiem Wielki Dzień Ich gniewu, a kto zdoła się ostać?

Są jednak tacy, których gniew Boga i Baranka ominie. O nich opowiada kolejna wizja Księgi Apokalipsy. Niejeden raz starano się dopatrywać w kataklizmach i katastrofach szóstej pieczęci Apokalipsy konkretnych i szczegółowych aluzji do historii, do minionych albo przyszłych wydarzeń. Ala taki sposób odczytywania Apokalipsy jest niewłaściwy. Szósta pieczęć głosi tylko jedno: sąd Boży już nadchodzi...

Sprawdź, czy zapamiętałeś...

  • Jaką tajemnicę kryje szósta pieczęć?
  • Dlaczego autorzy literatury apokaliptycznej tak chętnie odwołują się do obrazów grozy?
  • Dlaczego nie wolno brać dosłownie opisów nadchodzących kataklizmów?

Ks. PIOTR OSTAŃSKI



Wasze komentarze:
 marzena aneta: 27.11.2022, 18:33
 Dzień gniewu Bożego nadchodzi (Ap 6,12-17) dziękuję Boże kocham Cię pomóż mi dziękuję Boże prosze o miłość uczciwość sprawiedliwość na świecie dziękuję Boże prosze o nawrócenie wszystkich grzeszników dziękuję Boże prosze o miłość uczciwość sprawiedliwość na świecie dziękuję Boże prosze o domu kupno dobrą mieszkania sprzedaż urodę zdrowie pieniądze dobrego kawalera męża młodego niepalącego pobożnego religijnego uczciwego dziękuję modlitwa ma moc modlitwa cuda czyni miłość cuda czyni nadzieja cuda czyni pokora cuda czyni sprawiedliwość cuda czyni uczciwość cuda czyni ufność cuda czyni wiara cuda czyni wiara to jest pewność bez dowodu wiara to droga którą docieramy do marzeń dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję
(1)


Autor

Treść

Nowości

Nabożeństwo Pierwszych Sobót MiesiącaNabożeństwo Pierwszych Sobót Miesiąca

św. Franciszek Ksaweryśw. Franciszek Ksawery

Modlitwa do św. Franciszka KsaweregoModlitwa do św. Franciszka Ksawerego

Litania do św. Franciszka KsaweregoLitania do św. Franciszka Ksawerego

Tulipan dla Pana JezusaTulipan dla Pana Jezusa

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej