Co symbolizuje zjedzenie księgi przez apostoła? (Ap 10,8-11)

Czytamy wspólnie Księgę Apokalipsy

Potężny anioł, którego ujrzał św. Jan, trzymał w ręku niewielki, rozwinięty zwój pisma. Ze zwojem tym wiąże się dalsza część wizji. A [ten sam] głos, który usłyszałem z nieba, odezwał się znów do mnie... Jest to zapewne ten sam głos, który rozległ się w wersecie 4: głos samego Boga. "Idź i weź z ręki anioła, stojącego na morzu i na ziemi, rozwinięty zwój". I podszedłem do anioła prosząc go, aby dał mi ten mały zwój, a on mówi: "Weź go... Mamy tu pewien znamienny szczegół: Janowi nikt nie wręcza zwoju z Bożym objawieniem. Bierze go sam z ręki anioła, zaś polecenie wzięcia zwoju powtarza się aż dwa razy. Bóg szanuje wolność człowieka i nikomu, nawet św. Janowi, nie narzuca swego objawienia. Człowiek musi zdecydować sam. Przypomina się spotkanie Chrystusa z bogatym młodzieńcem i słowa Pana: Jeżeli chcesz..., idź za Mną (Mt 19,21). ...i zjedz! Przenośnia jedzenia książki występuje także w języku polskim, ale ma sens inny niż w Biblii. Kiedy chcemy powiedzieć, że ktoś dużo czyta, mówimy, że pochłania albo pożera książki. Natomiast w Apokalipsie jedzenie księgi Bożego objawienia oznacza przyjęcie w siebie Bożego słowa, przyswojenie sobie Bożego orędzia i zespolenie się z nim po to, aby przekazać je innym. Ten niezwykły obraz spożywania księgi Apokalipsa zaczerpnęła ze Starego Testamentu. Tam podobne polecenie otrzymał od Boga prorok Ezechiel, który miał zjeść zwój, napełnić nim swoje wnętrzności i pójść przemawiać do Izraelitów (por. Ez 2,8-3,9). Przesłanie obrazu jedzenia księgi jest bardzo czytelne: orędzie Boże musi się stać "ciałem i krwią" posłańca. Ten zwój napełni goryczą twój brzuch, ale usta - słodyczą miodu". Wziąłem więc ten niewielki zwój z ręki anioła i posmakowałem go. Moje usta napełniły się słodyczą miodu, ale gdy go połknąłem, brzuch mój napełnił się goryczą. Zwój zjedzony przez proroka Ezechiela był słodki jak miód (Ez 3,3). Natomiast ze zwojem, który zjada św. Jan, jest inaczej: jest on zarazem słodki i gorzki. Co symbolizują te dwa odmienne smaki? W Biblii czytamy: jakże miłe memu podniebieniu są słowa Twoje, słodsze od miodu dla moich ust (Ps 119,103; por. Ps 19,11). Psalmista Pański mówi o wspaniałości Bożego słowa i Bożego prawa. Jednak po słodyczy w ustach przychodzi gorycz w brzuchu. Przekazywanie słowa Bożego innym jest sprawą niełatwą i nierzadko naznaczoną goryczą. Słodycz zwoju może też symbolizować wszelkie łaski i błogosławieństwa, a zwłaszcza ostateczny triumf Kościoła, zaplanowany przez Boga i zapisany na zwoju, a jego gorycz - cierpienia Kościoła, sąd Boży i potępienie. A [ten sam] głos, który usłyszałem z nieba, odezwał się znów do mnie: "ldź i weź z ręki anioła, stojącego na morzu i na ziemi, rozwinięty zwój". I podszedłem do anioła prosząc go, aby dał mi ten mały zwój, a on mówi: "Weź go i zjedz! Ten zwój napełni goryczą twój brzuch, ale usta - słodyczą miodu". Wziąłem więc ten niewielki zwój z ręki anioła i posmakowałem go. Moje usta napełniły się słodyczą miodu, ale gdy go połknąłem, brzuch mój napełnił się goryczą. I mówią do mnie: "Musisz znowuż prorokować o wielu ludach, narodach, językach i królach". (10,8-11) Symboliczna scena zjedzenia zwoju wskazuje, że misja prorocka jest w istocie głoszeniem słowa Bożego. Zjedzenie zwoju uświadamia też, że Bóg posługuje się różnymi "nośnikami" dla swego objawienia, także tekstem pisanym. Księgi biblijne są zatem prawdziwym słowem Boga, spisanym przez natchnionych autorów. Kiedy Kościół czyta je publicznie, tym samym potwierdza, że wierzy w ich Boskie natchnienie i pochodzenie. I mówią do mnie... Użyta tu liczba mnoga może wskazywać, że chodzi o Chrystusa i aniołów. "Musisz znowuż prorokować o wielu ludach, narodach, językach i królach". Podobnymi słowami Bóg zwracał się do proroków w Starym Testamencie, a oni odczuwali wtedy nieodparty wewnętrzny przymus, by iść i głosić (por. np. Jr 20 7- 9; Am 3,3-8). Polecenie: Musisz prorokować... można by nazwać "inwestyturą prorocką" św. Jana czyli wprowadzeniem w urząd proroka. Jest to potwierdzenie tej "inwestytury", jaką apostoł otrzymał już na początku Księgi (Ap 1,1-2.11). Potocznie ludzie nazywają "prorokiem" kogoś, kto w ich przekonaniu zna przyszłość i odsłania ją przed nimi (czyli "prorokuje"). Ale to nie jest prorok w sensie biblijnym. Takich "znawców przyszłości" Pismo Święte nazywa jasnowidzami (por. Iz 29,10; 30,10). Natomiast prorokiem według Biblii jest ktoś, który mówi do ludzi w imieniu Boga. Takim prorokiem będzie św. Jan apostoł. Będzie głosem Boga w świecie o wielu ludach, narodach, językach i królach. I rzeczywiście tak będzie. W następnych rozdziałach Apokalipsy św. Jan będzie prorokowałozdegenerowanym, pogańskim Imperium Rzymskim (ludy) i jego cesarzach (króle). Będzie się rozprawiał z ówczesnym Rzymem, choć w rzeczywistości będzie to rozprawa z wszystkimi późniejszymi wrogami Boga i Kościoła. Św. Jan będzie wskazywał, że wszystkie ich zwycięstwa będą przejściowe i krótkotrwałe, jak chociażby chwilowy triumf wrogów nad dwoma Świadkami w następnym, 11 rozdziale Apokalipsy. Sprawdź, czy zapamiętałeś... Co symbolizuje zjedzenie księgi przez apostoła? Dlaczego zjedzona księga jest jednocześnie słodka i gorzka? Jaką funkcję ma pełnić św. Jan jako prorok? Ks. PIOTR OSTAŃSKI Wasze komentarze: Renata : 22.11.2024, 08:37 Piękne rozważanie. Dziękuję. (1) Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt