Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Odnalazła się Arka Przymierza (Ap 11,19)

Czytamy wspólnie Księgę Apokalipsy

W Księdze Apokalipsy wizje przerażające przeplatają się z wizjami uspokajającymi. Po wizji dramatycznej misji dwóch Świadków i gniewu Bożego na tych, którzy niszczą ziemię, następuje wizja nieba i Arki Przymierza.

I otworzyła się świątynia Boga, ta w niebie, tak że można było zobaczyć Arkę Przymierza Boga w Jego świątyni. Świątynia jerozolimska, którą miał zmierzyć Św. Jan (11,1-2), legła w gruzach w roku 70 po Chrystusie. Teraz wizjoner ogląda nową świątynię, świątynię Boga w niebie, która trwać będzie na zawsze.

Otwarcie świątyni i obecność w niej Arki Przymierza są znakiem, że dobiegły końca czasy mesjańskie, a dzieło zbawienia jest już dokonane.

W Starym Testamencie Arka Przymierza była jednym ze sprzętów znajdujących się w Przybytku (czyli Namiocie, który dla Izraelitów podążających do Ziemi Obiecanej pełnił rolę przenośnej "kaplicy"), a potem w świątyni jerozolimskiej. Była to skrzynia (hebrajskie aron znaczy "skrzynia", "sarkofag"), którą na rozkaz Boga wykonał Mojżesz wraz z ludem izraelskim i umieścił w Przybytku (Wj 25,10-22; 26,33-34).

Biblia nazywa Arkę "Skrzynią Jahwe" albo "Skrzynią Świadectwa". Szczegóły jej wyglądu podaje Księga Wyjścia 37,1-9: była to skrzynia z desek akacjowych o wymiarach około 110 cm x 65 cm x 65 cm, obita wewnątrz i na zewnątrz złotem i otoczona złotym wieńcem. W rogach posiadała cztery złote pierścienie, w które wkładano akacjowo-złote drążki, służące do przenoszenia.

Wieko "Skrzyni" stanowiła złota pokrywa zwana przebłagalnią (po hebrajsku kapporret), na której umieszczone były dwie figury cherubów (aniołów), odlane ze złota. Cheruby miały skrzydła rozpostarte ku górze i zakrywały nimi przebłagalnię, a twarze miały zwrócone jeden ku drugiemu (Wj 37,9).

We wnętrzu Arki przechowywano największe świętości Izraela: dwie kamienne tablice Przymierza z tekstem Dziesięciu Przykazań (stąd nazwa Arka Przymierza; por. Pwt 31,25-26), a nadto złote naczynie z manną i laskę Aarona (Hbr 9,4). Arka została zbudowana przez Izraelitów na pustyni Synaj, gdy przez czterdzieści lat szli pod wodzą Mojżesza do Ziemi Obiecanej. Towarzyszyła potem dziejom Izraela przez kilkaset lat. Biblia podaje, że kiedy Izraelici doszli wreszcie do Ziemi Obiecanej, na czele karawany przekraczającej rzekę Jordan szli kapłani izraelscy z Arką Przymierza (Joz 3). Również podczas zdobywania Jerycha niesiono Arkę w "procesji" wokół murów miasta (Joz 6). A kiedy Izraelici zdobyli już i zasiedlili Kanaan, Arka "zamieszkała" w namiocie, zbudowanym w miejscowości Szilo (1 Sm 3,3; 4,4). Tak powstało pierwsze sanktuarium izraelskie.

I otworzyła się świątynia Boga, ta w niebie, tak że można było zobaczyć Arkę Przymierza Boga w Jego świątyni. Zajaśniały błyskawice, rozległy się głosy i grzmoty, zadrżała ziemia i spadł wielki grad. (11,19)
Gdy później wybuchła wojna z Filistynami, Izraelici wynieśli Arkę na pole walki, gdzie dostała się w ręce wrogów. Filistyni umieścili ją w swojej pogańskiej świątyni przed posążkiem bożka Dagona (1 Sm 4-5), ale niebawem wojenne trofeum zaczęło sprowadzać na nich nieszczęścia. Po siedmiu miesiącach zdecydowali się zwrócić Arkę Izraelitom. Umieszczono ją w domu Abinadaba w Kiriat-Jearim, a jego syna Eleazara poświęcono, aby jej strzegł (1 Sm 7,1). Arka pozostała w Kiriat-Jearim przez dwadzieścia lat. Potem król izraelski Dawid zdecydował, aby przenieść ją do swojej nowej stolicy, Jerozolimy. Gdy Arka była w drodze do Miasta Dawidowego, zatrzymała się na trzy miesiące w Gat w domu Obed-Edoma (2 Sm 6,10-11). Wreszcie dotarła szczęśliwie do Jerozolimy, gdzie umieszczono ją na przeznaczonym na to miejscu w środku namiotu, który rozpiął dla niej Dawid (2 Sm 6,17). Dzięki Arce Jerozolima stała się "miastem świętym" i centrum religijnego życia Izraela.

Król Dawid zaczął gromadzić materiały na budowę sanktuarium Arki, ale swego przedsięwzięcia nie zdołał zrealizować. Świątynię wzniósł dopiero jego syn, król Śalomon. Miejsce dla Arki znajdowało się w głębi budowli (tak zwane Kodesz hakodaszim - "Święte Świętych"; 1 Kri 6,19). Kiedy uroczyście ją tam wniesiono (1 Kri 8,1-11), obłok wypełnił dom Jahwe (1 Kri 8,10) na znak, że Bóg obejmuje to miejsce w posiadanie i będzie tam niewidzialnie obecny.

Przed Arką rozciągnięto kotarę, aby nikt nie mógł na nią patrzeć. Za zasłonę wchodził jedynie arcykapłan izraelski i to tylko jeden raz w roku, w wielkim Dniu Przebłagania (Jom Kippur). Okadzał wtedy Arkę i skrapiał krwią zwierzęcia, które ofiarowano dla Jahwe jako przebłaganie za grzechy Izraela.

Kiedy w roku 586 przed Chr. Babilończycy najechali na Palestynę, zniszczyli Jerozolimę i splądrowali świątynię. W tych tragicznych dniach Arka Przymierza spłonęła wraz z świątynią (lub też została zrabowana). Późniejsza tradycja (2 Mch 2,4-8) powiada, że prorokowi Jeremiaszowi udało się wynieść Arkę ze świątyni i ukryć w jednej z jaskiń na górze Nebo (dziś Jordania). Wejście do pieczary miał zasypać kamieniami i od tamtej pory ślad po niej zaginął. Żydzi wierzyli, że dopiero Mesjasz zwróci ludowi utraconą Arkę.

Po niewoli babilońskiej w świątyni odbudowanej przez Zorobabela (a później przez Heroda Wielkiego) miejsce Święte Świętych pozostawało puste i przypominało jedynie, że stała tu kiedyś Arka Przymierza. Nadal jednak przed Kodesz hakodaszim wisiała kotara. Właśnie ta zasłona przybytku rozdarła się na dwoje z góry na dół (Mt 27,51), kiedy na Golgocie umierał Chrystus. Był to znak zakończenia dawnego kultu i potwierdzenie, że On wchodzi teraz do miejsca Święte Świętych: Chrystus, arcykapłan dóbr obecnych, wszedł raz na zawsze do miejsca poświęconego Bogu..., wszedł poza zasłonę..., z własną krwią, a nie z krwią koźląt i cieląt i osiągnął wieczne odkupienie (Hbr 6,19-20; 9,11-12).

Dla Izraelitów Arka Przymierza była największą świętością, widzialnym znakiem przebywania Boga pośród nich oraz sakramentem Jego obecności (por. Kpł 16,2). Najtrafniej można chyba określić Arkę jako tron, który Izraelici sporządzili dla swego Boga. Poręczami tego tronu były dwie postacie cherubów: Błogosławiony jesteś Ty, [...] co na Cherubach zasiadasz (Dn 3,55).

Manuskrypty odkryte w Qumran, a także anonimowi pisarze apokaliptyczni z okresu międzytestamentalnego wyrażali przekonanie, że świątynia jerozolimska uległa skażeniu i dlatego Bóg sprawi nową, czystą świątynię - w czasach ostatecznych.

I oto św. Jan widzi nową świątynię, a w niej Arkę, która zaginęła Izraelitom. Miejscem pobytu Arki nie jest góra Nebo, ale niebo, Boża świątynia i Jego komnata tronowa. Dziedzictwo Izraela nie przepadło więc. Ocalało w Kościele i na Kościół zostało przeniesione. Obecność Arki Przymierza w niebie stanowi zapewnienie, że Bóg nie zrezygnował z Przymierza, ale przeniósł je z jednego narodu na wszystkich ludzi, a Prawo i Proroków przedłużył w symbolicznej misji dwóch Świadków. Dostęp do Nowej Arki nie jest zastrzeżony jedynie dla arcykapłana. Mogą do niej podejść wszyscy wierni.

Zajaśniały błyskawice, rozległy się głosy i grzmoty, zadrżała ziemia i spadł wielki grad.

Błyskawice i grzmoty, które towarzyszą ukazaniu się Arki Przymierza w niebie, przypominają dokładnie sposób, w jaki Bóg manifestował swą obecność na Synaju, gdy zawierał Pierwsze Przymierze z Izraelem (Wj 19,16.19; 20, 18). Znaki te powtórzyły się podczas zawierania Nowego Przymierza na Golgocie: ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać (Mt 27,51), mrok ogarnął całą ziemię [...], słońce się zaćmiło (Lk 23,44-45).

Błyskawice, głosy i grzmoty w Apokalipsie świadczą o potędze Bożych działań, teraz połączonych jeszcze z siłą karzącą, symbolizowaną przez trzęsienie ziemi i wielki grad.

Sprawdź, czy zapamiętałeś...

  • Czym była Arka Przymierza dla narodu izraelskiego?
  • Dlaczego Bóg dopuścił, aby taki skarb przepadł bez śladu?
  • Co symbolizuje świątynia Boga w niebie?
  • Co oznacza obecność Arki w niebie?

Ks. PIOTR OSTAŃSKI



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

św. Ekspedytśw. Ekspedyt

Modlitwa do św. EkspedytaModlitwa do św. Ekspedyta

Litania do św. EkspedytaLitania do św. Ekspedyta

św. Elfegśw. Elfeg

św. Leon IXśw. Leon IX

Urodziny jeżyka JasiaUrodziny jeżyka Jasia

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2023Godzina Łaski 2023

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2024 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej