Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Szatańskie narzędzie nr 1 (Ap 13,1-4)

Czytamy wspólnie Księgę Apokalipsy

Po zrzuceniu z nieba (12,9) Szatan wie, że pozostało mu niewiele czasu (12,12). Bezzwłocznie przystępuje do walki z potomstwem Niewiasty (czyli wyznawcami Chrystusa) i gdzie tylko może, czyni zło. Do pomocy organizuje sobie dwa narzędzia, symbolizowane przez dwie bestie. To one są głównymi postaciami trzynastego rozdziału Apokalipsy.

Interpretacja Apokalipsy przypomina rozwiązywanie rebusu. W rebusie nie chodzi o poszczególne rysunki i litery, ale o odczytanie z nich właściwego hasła. W Apokalipsie natomiast trzeba z symboli i wizji odczytać ukrytą prawdę zbawczą.

Przed nami... "rebus" z dwoma bestiami.

Potem ujrzałem bestię, wynurzającą się z morza.

Poprzedni rozdział Apokalipsy kończył się słowami: ...i smok stanął na piaszczystym [brzegu] morza (12,18). Z tego morza wynurza się teraz pierwszy pomocnik szatana. Ma postać bestii.

Co symbolizuje w Biblii morze? Aby odpowiedzieć na to pytanie, trzeba sobie uświadomić, że dla starożytnego Izraelity morze oznaczało w praktyce Morze Śródziemne, a ono - z palestyńskiego punktu widzenia - leżało na zachodzie. Zachód zaś to odchodzenie słońca, czas chłodu i ciemności, a także kierunek ku Rzymowi, stolicy potwornego imperium. Dlatego Biblia wiąże morze ze złem i śmiercią.

Tę symbolikę wzmacnia jeszcze obraz chaotycznego praoceanu (tehom) z Księgi Rodzaju (1,2), który dla Izraelitów był miejscem przebywania potęg wrogich Bogu.

A zatem pierwsza bestia wyłania się z morza, otchłani zła.

Miała dziesięć rogów i siedem głów. Na każdym z rogów miała koronę, a na głowach bluźniercze imiona...

Jan jest świadkiem wynurzania się z morza okropnego potwora. Najpierw widzi jego dziesięć rogów ozdobionych koronami (symbol mocy i uzurpacji władzy), potem siedem głów (symbol skoncentrowanej i pełnej siły zła), a wreszcie cały tułów.

Bestia przypomina jako żywo smoka, walczącego z Niewiastą (por. 12,3). Nie dziwi to, bo dziecko jest zwykle podobne do swego rodziciela: jaka mać, taka nać.

Bluźniercze imiona na siedmiu głowach są bez wątpienia aluzją do boskich tytułów, jakie uzurpowali sobie cesarze rzymscy. Oktawian August czczony był jako Augustus divus, filius dei ("August boski, syn boży"), zaś Domicjan przybrał miano Dominus ac deus noster ("pan i bóg nasz"). Cesarze nazywali też siebie saivator ("zbawiciel"), kyrios ("pan") i sebastos ("boski").

A bestia, którą ujrzałem, przypominała panterę. Miała łapy jak niedźwiedź i paszczę jak lew.

Opisując bestię, św. Jan sięga do symboliki z Księgi Daniela. Mamy tam wizję, w której prorok Daniel widzi mocarstwa gnębiące Izraela jako cztery groźne zwierzęta, wyłaniające się... z morza (Dn 7,3-7):

- niedźwiedzia, symbolizującego najprawdopodobniej Asyrię (Asyria zajęła Izrael w 721 r. przed Chr.);
- lwa ze skrzydłami, obraz Babilonii (Babilonia ujarzmiła Asyrię, a potem, w 586 r. przed Chr., zajęła Jerozolimę);
- panterę ze skrzydłami, symbol Persji (król perski Cyrus pokonał Babilonię i zajął Palestynę w 536 r. przed Chr.);
- zwierzę bez nazwy, o wielkich zębach i pazurach, oznaczające państwo Aleksandra Wielkiego (Aleksander zwany też Macedońskim pobił armię perską pod Issos w roku 333 przed Chr., a to otworzyło mu drogę do zajęcia Palestyny).

Bestia apokaliptyczna nosi w sobie cechy wszystkich tamtych bestii łącznie. Pantera jest symbolem okrucień stwa i gibkości, łapy niedźwiedzia - brutalnej przemocy, a paszcza lwa - ogromnej siły. Szatański potwór jest więc okrutny, przebiegły, silny i bezlitosny.

Potem ujrzałem bestię, wynurzającą się z morza. Miała dziesięć rogów i siedem głów. Na każdym z rogów miała koronę, a na głowach bluźniercze imiona. A bestia, którą ujrzałem, przypominała panterę. Miała łapy jak niedźwiedź i paszczę jak lew. Smok przekazał jej swój tron i wielką władzę. A jedna z głów [bestii] była jakby śmiertelnie zraniona, ale [ta] śmiertelna rana została uleczona. Cała ziemia podziwiała bestię i oddała pokłon smokowi za to, że przekazał jej władzę. Oddała [też] pokłon bestii mówiąc: "Kto może się równać z tą bestią i kto zdoła rozpocząć z nią walkę?" (13,1-4).
W czasie, kiedy pisana była Apokalipsa, cztery bestie z Księgi Daniela interpretowano w kręgach żydowskich i chrześcijańskich jako symbol jednego mocarstwa - imperium rzymskiego. Autor Apokalipsy daje temu wyraz w siedemnastym rozdziale Księgi, pisząc: siedem głów to siedem gór (17,9) czyli pagórków, na których położony jest Rzym, a dziesięć rogów to dziesięciu królów (17,12), z pewnością kolejnych cesarzy rzymskich.

Symboliki pierwszej bestii nie wolno zacieśniać wyłącznie do imperium rzymskiego! Rzym, nieprzejednany wróg chrześcijaństwa i stolica bałwochwalczych kultów (z boskim kultem cesarza włącznie), jest w Apokalipsie pierwowzorem wszystkich późniejszych potęg, które w różny sposób bluźnią przeciw Bogu i prześladują Jego lud. Pierwsza bestia apokaliptyczna symbolizuje więc wszystkie siły polityczne, które czerpiąc inspirację od szatana, walczą bezwzględnie - otwarcie i skrycie - z Bogiem i wypierają Go z każdego miejsca. Mówiąc inaczej, pierwsza bestia to diaboliczne macki państwa, które wykorzystując swą władzę i siłę, wypełzają przeciw Bogu i Jego Kościołowi.

Smok przekazał jej swój tron i wielką władzę.

Wąż z dawnych czasów, Szatan, prowadzi walkę via bestie. Dlatego wyposaża je w wielką siłę i władzę. Przypomina to scenę kuszenia Chrystusa na pustyni: ...diabełpokazał Jezusowi wszystkie królestwa świata z całym ich przepychem i mówi Mu: "To wszystko dam Tobie, jeśli upadniesz na twarz i złożysz mi hołd" (Mt 4,8-9).

A jedna z głów [bestii] była jakby śmiertelnie zraniona, ale [ta] śmiertelna rana została uleczona.

Szczegół o śmiertelnym zranieniu jednej z głów bestii może być echem jakiegoś historycznego faktu, na przykład zamachu na Juliusza Cezara czy zamieszek po śmierci Nerona. Natomiast uleczenie śmiertelnej rany może nawiązywać do popularnej pod koniec I wieku legendy o Neronie. Jak wiadomo, cesarz w roku 68 po Chr. popełnił samobójstwo, ale rozniosła się pogłoska (niesiona potem przez legendę), że Neron zbiegł do Partów, skąd ma powrócić na czele wojsk i rozprawić się ze swoimi wrogami. Stąd nazywano go Nero redux ("Neron powracający"). Później legenda uległa zmianie i głosiła, że Neron rzeczywiście nie żyje, ale wskrzesi go Szatan i Nero redivivus ("Neron odrodzony") powróci na świat jako Antychryst.

Cudownie uleczona śmiertelna rana bestii jest szatańską parodią męki i zmartwychwstania Chrystusa. Już Tertulian nazwał Szatana małpą Bożą, która małpuje i przedrzeźnia Trójcę Świętą:

- Szatan jest antytezą i karykaturą Boga Ojca;
- pierwsza bestia parodiuje zmartwychwstałego Chrystusa;
- druga bestia podrabia dzieło Ducha Świętego. Ta trójca szatańska chce oddziaływać na cały świat i sprawować w nim rządy.

Cudowne uleczenie bestii nie dziwi nas: sam Chrystus ostrzegał przed fałszywymi cudami (Mt 24,4; 2 Tes 2,8-12) i mówił, że prawdę odróżnia się od fałszu po owocach (Mt 7,16.20).

Cała ziemia podziwiała bestię i oddała pokłon smokowi za to, że przekazał jej władzę. Oddała [też] pokłon bestii mówiąc...

Rozpoczyna się szatańska liturgia, która jest parodią liturgii na cześć Baranka - Chrystusa. Czciciele smoka i bestii (nazwani całą ziemią) wielbią szatana i oddają mu pokłony, należne tylko Bogu. Tak szatan kreuje z władców i z sił politycznych nowych bogów.

"Kto może się równać z tą bestią i kto zdoła rozpocząć z nią walkę?"

Nawet aklamacja zanoszona pod adresem bestii próbuje parodiować i ośmieszać Boga. Imię Michała (Któż jak Bóg) mieszkańcy ziemi przekręcają na: Któż jak bestia! Wyznanie wiary satanistów wszystkich epok!

Sprawdź, czy zapamiętałeś...

  • Dlaczego Szatan działa poprzez narzędzia - bestie?
  • Co symbolizuje pierwsza bestia?
  • W jaki sposób Szatan parodiuje i ośmiesza dzieło Boże?

Ks. PIOTR OSTAŃSKI



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa o wstawiennictwo bł. Kardynała Stefana WyszyńskiegoModlitwa o wstawiennictwo bł. Kardynała Stefana Wyszyńskiego

Medytacje Prymasa TysiącleciaMedytacje Prymasa Tysiąclecia

Modlitwa do św. Germana z ParyżaModlitwa do św. Germana z Paryża

Ks. Stanisław BernackiKs. Stanisław Bernacki

Nie tylko dla prawosławnychNie tylko dla prawosławnych

Niestrawność (dyspepsja) czynnościowaNiestrawność (dyspepsja) czynnościowa

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2023Godzina Łaski 2023

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2024 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej