Rozwa瘸nia Mi這嗆 Modlitwy Czytelnia 毒鏚e趾o Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Pere趾i
Nowy Testament o z造ch duchach

Nowy Testament m闚i o z造ch duchach w zwi您ku z moralnym post瘼owaniem ludzi. Zwraca uwag na ich wp造wy i podaje 鈔odki do walki z nimi – pozwala przezwyci篹y przesadny l瘯 i ufnie podejmowa dobre dzia豉nie traktowane jako uczestnictwo w budowaniu Bo瞠go Kr鏊estwa na ziemi.

Na okre郵enie z造ch mocy stosowane s r騜ne okre郵enia.

Greckie s這wo, od kt鏎ego wywodzi si nasz „demon” w formie najbardziej do niego  zbli穎nej – daimon –  wyst瘼uje w Mt 8,31; cz窷ciej daimonion – nasze demony t逝maczone zwykle w Biblii Tysi帷lecia jako z貫 duchy (Mt 7,22; 9,33n; 1,08; 11,19; 12,24.27n; 17,18; Mk 1,34.39; 3,15.22; 6,13; 7,26.29n; 9,38; 16,9.17; π 4,33n.41; 7,33; 8,2.27.29n.22.25.28; 9,1.42.49; 10,17; 11,14n.18nn; 13,32; J 7,20; 8,48n.52; 10,20n; Dz 17,18; 1 Kor 10,20n; 1 Tm 4,1; Jk 2,19; Ap 9,20; 16,14; 18,2). Ju cho熲y z tego zestawienia wida, 瞠 najcz窷ciej i najwi璚ej o z造ch duchach m闚i Ewangelie w zwi您ku z 篡ciem, dzia豉niem i nauczaniem Chrystusa i Jego moc, kt鏎ej poddane s r闚nie z貫 duchy budz帷e ludzkie obawy.

Uczniowie Jezusa rozwijali temat nowego 篡cia osi庵anego dzi瘯i wierze w Jego zbawcze dzie這 i w陰czenia w nie cz這wieka poprzez chrzest. Udzia w Jego ostatecznym zwyci瘰twie nad wszelkimi z造mi mocami pozwala cz這wiekowi spokojnie i ufnie patrze w przysz這嗆, podejmowa zadania wynikaj帷e z powo豉nia chrze軼ija雟kiego i umacniaj帷 wi篥 z Chrystusem w konkretnych sytuacjach zwyci篹a wszelkie z貫 wp造wy.

Polskie og鏊ne okre郵enie „z貫 duchy” w Biblii Tysi帷lecia zosta這 u篡te w Mt 7,22; 8,16.31.33n; 10,8; 11,18; 12,24.27n; 15,22; 17,18.21; Mk 1,34.39; 3,15.15.22; 6,13; 7,26.29n; 9,38; 16,9.17; π 4,35.41; 7,21.33; 8,2.27.30(32).33.35.38; 9,1.42.49; 10,17; 11,14n. 18.20.26; 13,32; J 7,20; 8,48; 10,20nn; Dz 19,12n.15n; Jk 2,19.

Podobne sformu這wanie, oparte mo瞠 na starotestamentowych rozr騜nieniach mi璠zy czysto軼i i nieczysto軼i rytualn to „duchy nieczyste”. Wskazuje ono na t cech z貫go ducha, kt鏎a oddala go do Boga i uniemo磧iwia kontakt z Nim, a tak瞠 wprowadza cz這wieka w sfer z豉 (Mt 10,1; 12,43; Mk 1,23.26n; 3,11.30; 5,2.8.13; 6,7; 7,25; 9,25; π 4,33.36; 6,18; 8,29; 11,24; Dz 5,26; 8,7; Ap 16,13; 18,2).

W og鏊nym religijnym i potocznym j瞛yku na okre郵enie z造ch duch闚 stosuje si takie s這wa jak szatan, diabe, dawniej te czart [w niekt鏎ych regionach czort] oraz pochodz帷e od nadawanych imion Rokita, Boruta.

Szatan wyst瘼uje zawsze w liczbie pojedynczej: Mt 4,10; 12,26; 16,23; Mk 1,13; 3,23.26; 4,14; 8,33 (tu nazwany jest w ten spos鏏 Piotr jako przeciwnik Bo篡ch plan闚, poniewa nie chcia przyj望 zapowiedzi m瘯i i 鄉ierci Jezusa); π 10,18; 11,18; 13,16; 22,3.31; J 13,27; Dz 53; 26,18; Rz 16,20; 1 Kor 5,5; 7,5; 2 Kor 2,11; 11,14; 12,7; 1 Tes 2,18; 2 Tes 2,9; 1 Tm 1,20; 5,15; Ap 2,9.13.24; 3,9; 12,9; 20,2.7 (przymiotnik „szata雟ki” – Jk 3,15).

Niekiedy podobn funkcj pe軟i bliskoznaczny termin, jak w Starym Testamencie stanowi帷y t逝maczenie hebrajskiego satandiabolos – „diabe”. W obrazie S康u Ostatecznego „diabe” to przyw鏚ca z造ch mocy, kt鏎emu towarzysz „jego anio這wie”. Jezus–S璠zia powie wtedy do odrzuconych: Id嬈ie precz ode Mnie, przekl璚i, w ogie wieczny, przygotowany diab逝 i jego anio這m! (Mt 25,41). W Ap 12,9 wyst瘼uje smok (W捫 starodawny, kt鏎y si zwie diabe i szatan, zwodz帷y ca陰 zamieszka陰 ziemi). Okre郵enie dzia豉nia: „zwodz帷y” odpowiada znaczeniu greckiego „diabolos” i semickiego „satan”. Ten obraz stanowi paralel do anio堯w wiernych Bogu pod wodz Micha豉: Micha i jego anio這wie (Ap 12,7). Podobnie w omawianym obrazie z Ewangelii wed逝g 鈍. Mateusza na pocz徠ku wizji: Syn Cz這wieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy anio這wie (Mt 25,31). Anio這wie stanowi Jego dw鏎, honorowe otoczenie. R闚nie podobne do siebie z這wrogie otoczenie ma przyw鏚ca z造ch mocy.

„Diabe” jako og鏊ne okre郵enie z貫go ducha – przeciwnika Boga i ludzi – w Biblii Tysi帷lecia jest wymieniony w: Mt 4,1.5.8.11; 13,39; 25,41; π 4,2n.6.13; 8,12; J 6,70; 8,44; 13,2; Dz 10,38; Ef 4,27; 6,11; 2 Tm 2,26; Hbr 2,14; Jk 4,7; 1 P 5,8: 1 J 3,8.10; Jud 9; Ap 2,10; 12,9.12; 20,2.10; przymiotnik „diabelski”: Dz 13,10; 1 Tm 3,6n.

Okre郵enia wskazuj帷e na konkretne cechy z造ch mocy to:

duch fa連zu (1 J 4,6);

rz康cy 鈍iata tych ciemno軼i (Ef 6,12);

duchy nieprawo軼i (Ef 6,12).

Przeciwnik: (Mt 4,3; π 10,19; Kol 2,14; Tt 2,8; 1 Tes 3,5; Hbr 10,27; 1 P 5,8). Zdanie: w niczym nie dajecie si zastraszy przeciw­nikom (Flp 1,28) nale篡 odnosi chyba raczej do ludzkich przeciwnik闚, cho w szerszym znaczeniu cz這wiek ufaj帷y Bogu nie powinien ulega dzia豉niu szatana, czy to bezpo鈔edniemu, czy te pos逝guj帷emu si lud幟i kt鏎zy s jego narz璠ziami.

„Z造” bez dodatkowych okre郵e, s這wo niekiedy pisane wielk liter jako imi w豉sne: Mt 5,37 (6,13 – w tekstach zamieszczonych w nawiasach „z造” lub „z這” mo積a odnosi do osobowych si szata雟kich albo og鏊nie do bezosobowego z豉, kt鏎e w jakim stopniu te pochodzi od szatan, jest w豉軼iw mu dziedzin); (Mt 13,19.38; J 17,15; Ef 6,16; 2 Tes 3,3; 1 J 2,13n; 3,12; 5,18n).

Ksi捫 (w豉dca) tego 鈍iata (J 12,31; 14,30; 16,11; por. 1 J 5,19);

b鏬 tego 鈍iata (2 Kor 4,4).

W捫 (Ap 12,9.14n; 20,2), Smok (Ap 12,3n.7.9.13.16n; 20,2 – oraz demoniczna posta Smoka 13,2.4.11; 16,13 obok Bestii).

Imiona w豉sne okre郵aj帷e w Nowym Testamencie z貫 moce:

Beelzebub (Mt 10,25; 12,24.27; Mk 3,22; π 11,15. 18n) – w ustach faryzeusz闚. W 2 Krl 1,2n to bo瞠k Ekronu, wed逝g staro篡tnego greckiego przek豉du Starego Testamentu – Septuaginty i 篡dowskiego historyka J霩efa Flawiusza jego imi oznacza kr鏊a much, broni帷ego swych czcicieli przed muchami, w judaizmie przekszta販one na Baal zewul – pan domu, siedziby; w NT – w豉dca z造ch duch闚;

Beliar – forma odpowiadaj帷a imieniu Belial ze Starego Testamentu (2 Kor 6,15);

ApolyonAbaddon – Ap 9,1– 1 – anio przepa軼i. Imi oznacza miejsce zatracenia, zguby (por. Hi 26,6; 28,22; 31,12);

Antychryst – przeciwnik Chrystusa, Jego parodia i karykatura w Listach Janowych – 1 J 2,18.22; 4,3; 2 J 7 – mo瞠 oznacza z貫go ducha albo inspirowanych przez niego ludzi przeciwstawiaj帷ych si prawdziwej wierze i Ko軼io這wi Chrystusa. Bez u篡cia tego okre郵enia jego odpowiedniki to fa連zywi mesjasze w Ewangeliach synoptycznych (Mt 24,24; Mk 13,22) i narz璠zia szatana w Apokalipsie, szczeg鏊nie Fa連zywy Prorok (Ap 16,13; 19,20; 20,10) a tak瞠 posta z 2 Tes 2,3–12, kt鏎 om闚imy bardziej szczeg馧owo w zwi您ku z dzia豉niem szatana.

O upadku szatana jak gwiazdy porannej m闚i Jezus do powracaj帷ych z pracy misyjnej uczni闚, rozradowanych wielkimi czynami, jakich mogli dokonywa otrzyman od Niego moc: Widzia貫m szatana, kt鏎y spad z nieba jak b造skawica. Oto da貫m wam w豉dz st徙ania po w篹ach i skorpionach, i po ca貫j pot璠ze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak瞠 nie z tego si cieszcie, 瞠 duchy si wam poddaj, lecz cieszcie si, 瞠 wasze imiona zapisane s w niebie (π 10,18nn).

W Starym Testamencie pewn analogi do tego tekstu mog by zapowiedzi upadku ziemskich dumnych w豉dc闚:

Jak瞠 spad貫 z niebios,
Ja郾iej帷y Synu Jutrzenki?
Jak瞠 run掖e na ziemi,
ty kt鏎y podbija貫 narody?
Ty, kt鏎y m闚i貫 w swym sercu:
Wst徙i na niebiosa.
Powy瞠j gwiazd Bo篡ch
postawi m鎩 tron.
Zasi康 na g鏎ze zgromadze,
na kra鎍ach p馧nocy.
Wst徙i na szczyty ob這k闚,
podobny b璠 do Najwy窺zego.
Jak to? Str帷ony jeste do Szeolu,
na samo dno Otch豉ni! (Iz 14,12–15)

Jest to cz窷 d逝窺zego poematu zatytu這wanego w Biblii Tysi帷lecia Satyra na 鄉ier tyrana (Iz 14,3–21),  wed逝g uczonych odnoszonego do w豉dc闚 asyryjskich (Sargona II +705 r. przed nar. Chrystusa) lub Sennacheryba (+681) albo babilo雟kich: Nabuchodonozora (605–562) lub Nabonida (+538).

Okre郵enie: Syn Jutrzenki, Gwiazdy Porannej – Lucyfer – u Ojc闚 Ko軼io豉 sta這 si imieniem przyw鏚cy z造ch duch闚.

Podobnie prorok Ezechiel pisze o w豉dcy Tyru, Ittobaalu II:

By貫 odbiciem doskona這軼i,
pe貫n m康ro軼i, niezr闚nanie pi瘯ny.
Mieszka貫 w Edenie, ogrodzie Bo篡m[...].
Jako wielkiego cheruba
opiekunem ustanowi貫m ci
na 鈍i皻ej g鏎ze Bo瞠j,
chadza貫 w鈔鏚 b造szcz帷ych kamieni.
By貫 doskona造 w post瘼owaniu swoim
od dni twego stworzenia,
a znalaz豉 si w tobie nieprawo嗆 (Ez 28,12–15).

Charakterystyka ta odpowiada zar闚no po這瞠niu pierwszego cz這wieka przed upadkiem, jak r闚nie duchowych byt闚 pozostaj帷ych bardzo blisko Boga, kt鏎e odpad造 od Niego przez sw pych.

Powy窺zy cytat jest fragmentem d逝窺zej zapowiedzi upadku w豉dcy Tyru – Ez 28,11–19, wcze郾iej tak opisanego:

Poniewa serce twoje sta這 si wynios貫,
powiedzia貫: Ja jestem Bogiem, ja zasiadam na Boskiej stolicy,
w sercu m鏎z – a przecie ty jeste tylko cz這wiekiem, a nie Bogiem,
i rozum chcia貫 mie r闚ny rozumowi Bo瞠mu
(Ez 28,2).

Ta charakterystyka odpowiada s這wom w篹a-kusiciela z Rdz 3,4: gdy spo篡jecie owoc z tego drzewa otworz si wam oczy i tak jak B鏬 b璠ziecie znali dobro i z這.

O upadku anio堯w pisz tak瞠 natchnieni autorzy List闚 Katolickich zwi您anych z imionami 鈍. Piotra i 鈍. Judy:

Je瞠li bowiem B鏬 anio這m, kt鏎zy zgrzeszyli, nie odpu軼i, ale wyda [ich] do ciemnych loch闚 Tartaru, aby byli zachowani na s康 (2 P 2,4).

Anio堯w, tych, kt鏎zy nie zachowali swojej godno軼i, ale opu­軼ili w豉sne mieszkanie, sp皻anych wiekuistymi wi瞛ami za­trzyma w ciemno軼iach na s康 wielkiego dnia (Jud 6).

Wizja Apokalipsy 鈍. Jana przedstawia zako鎍zon upadkiem ostateczn walk Smoka – szatana z wiernymi Bogu anio豉mi pod wodz Micha豉:

I inny znak si ukaza na niebie:
Oto wielki Smok barwy ognia,
maj帷y siedem g堯w i dziesi耩 rog闚
– a na g這wach jego siedem diadem闚.
A ogon jego zmiata trzeci cz窷 gwiazd nieba:
i rzuci je na ziemi
[...].
I nast徙i豉 walka w niebie:
Micha i jego anio這wie mieli walczy ze Smokiem.
I wyst徙i do walki Smok i jego anio這wie,
ale nie przem鏬,
i ju si miejsce dla nich w niebie nie znalaz這
I zosta str帷ony wielki Smok
W捫 starodawny,
kt鏎y si zwie diabe i szatan,
zwodz帷y ca陰 zamieszka陰 ziemi;
zosta str帷ony na ziemi,
a z nim str帷eni zostali jego anio這wie.
I us造sza貫m dono郾y g這s m闚i帷y w niebie:
«Teraz nasta這 zbawienie, pot璕a i kr鏊owanie Boga naszego
i w豉dza Jego Pomaza鎍a,
bo oskar篡ciel braci naszych zosta str帷ony,
ten, co dniem i noc oskar瘸 ich przed Bogiem naszym.
A oni zwyci篹yli dzi瘯i krwi Baranka
i dzi瘯i s這wu swojego 鈍iadectwa,
i nie umi這wali dusz swych – a do 鄉ierci.
Dlatego radujcie si, niebiosa i ich mieszka鎍y!
Biada ziemi i morzu – bo zst徙i do was diabe,
pa豉j帷 wielkim gniewem,
鈍iadom, 瞠 ma這 ma czasu».
A kiedy ujrza Smok, 瞠 zosta str帷ony na ziemi,
pocz掖 軼iga Niewiast, kt鏎a porodzi豉 M篹czyzn
(Ap 12,3n.7–13).

W Nowym Testamencie natchnieni autorzy m闚i niekiedy o demonach – bytach duchowych, przekazuj帷 wyobra瞠nia odpowiadaj帷e 闚czesnym pogl康om – cz瘰to nie okre郵aj帷, czy s to duchy dobre, czy z貫. „Korzeniami swymi wiara w demony si璕a wierze mezopotamskich, wed逝g kt鏎ych demony to duchy tych ludzi, kt鏎zy umarli nieprzygotowani do 鄉ierci lub kt鏎ych cia nie pogrzebano i dlatego wci捫 niespokojnie b陰dz po ziemi. Teologia judaizmu przej窸a przekonanie o istnieniu demon闚, jednak ca趾owicie rozdzieli豉 te istoty od duch闚 zmar造ch. Autor apokryfu (Ewangelii Judasza) nawi您uje by mo瞠 do wierze mezopotamskich kt鏎e obecnie by造 tak瞠 w literaturze greckiej. O Grek闚 daimonion oznacza duchy, kt鏎e zamieszkuj przestrze pomi璠zy niebem a ziemi. Duchy te  r騜nego usposobienia; im bardziej z這郵iwe – tym mieszkaj bli瞠j ziemi. Daimonion, kt鏎y ca趾owicie popada w z這郵iwo嗆, staje si daimon i zamieszkuje sam ziemi” .

Nierzadko podobne wypowiedzi o bytach duchowych spotyka si w literaturze patrystycznej, zw豉szcza u Ojc闚 ceni帷ych platonizm i neoplatonizm z ich bogactwem duchowych byt闚 po鈔ednich mi璠zy Bogiem a lud幟i. W teologii katolickiej byty duchowe s albo dobre (anio這wie), albo z貫. Takiego jednoznacznego okre郵enia chyba nie ma szatan w Hi 1–2; jakim odbiciem staro篡tnych pogl康闚 o demonach mo瞠 by np. Kol 2,15 (Zwierzchno軼i i W豉dze rozbrojone przez Chrystusa; por. 1 Kor 15,24: Wreszcie na­st徙i koniec, gdy przeka瞠 kr鏊owanie Bogu i Ojcu i gdy pokona wszelk Zwierzchno嗆, W豉dz i Moc) – podkre郵ona tu jest ca趾owita w豉dza Boga nad ca造m wszech鈍iatem, r闚nie nad wszelkimi duchowymi mocami.


Tomasz M. D帳ek OSB
Chrze軼ijanin wobec z造ch mocy
Wydawnictwo Benedyktyn闚 TYNIEC


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentowa tego artyku逝 - Tw鎩 komentarz mo瞠 by pierwszy.



Autor

Tres




[ Powr鏒 ]
 
[ Strona g堯wna ]


Humor | O stronie... | Wspom騜 nas | Polityka Prywatno軼i | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej