Maluch (Mk 9, 30-37)

Jezus i Jego uczniowie podróżowali przez Galileę, On jednak nie chciał, żeby kto wiedział o tym. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: "Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie." Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać. Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: "O czym to rozmawialiście w drodze?" Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy. On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: "Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich." Potem wziąwszy dziecko; postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: "Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał." (Mk 9, 30-37) Znów spotykamy się po wakacjach! Po tak długim odpoczynku od nauki może i szkoła wydaje się taka straszna? Szkoda tylko, że nie możemy uczyć się tak, jak apostołowie: w czasie wędrówek, na wycieczce, w podróży. Ale nauka Jezusa nie była łatwa. Nawet siedząc"w klasie apostołowie pewnie nie zrozumieliby więcej. To nie piękna okolica czy słoneczna pogoda przeszkadzała im odgadnąć sens pouczeń Mistrza. Przeszkadzało im to samo, co i nam dzisiaj: patrzenie na czubek własnego nosa zamiast w oczy Jezusa, myślenia bez przerwy tylko o sobie... O czym myśleli uczniowie, gdy Jezus powierzał im jedną ze Swych największych tajemnic - tajemnicę przyszłej męki, śmierci i zwycięskiego zmartwychwstania? O tym, kto z nich jest największy i najważniejszy! I nawet spierali się o to. Wtedy Jezus posmutniał - i postanowił ich zawstydzić. Przyprowadził najmniejszego malucha, jaki bawił się akurat w pobliżu i powiedział do uczniów: Jeśli Moim wysłannikiem, Moim posłem zrobiłbym nie kogoś z was, lecz jego, to co? Przecież każdy, kto mojego posła przyjmuje w Moim imieniu - przyjmuje jakby Mnie samego. Czy więc ten maluch jest najważniejszy? Czy raczej ten, kto go posłał? Nie wiemy, czy wszyscy apostołowie dobrze zrozumieli to wyjaśnienie. Chyba nie, bo aż trzej ewangeliści zapisali, że Jezus parokrotnie musiał im to jeszcze powtarzać. Bo można zapomnieć o wszystkim: o tym, co było zadane w szkole, o imieninach siostry, o prośbie sąsiada z dołu, żeby nie biegać w butach po mieszkaniu, o tym, jaki mamy teraz miesiąc. Jeden chłopiec zapominał nawet wstawać rano z łóżka, chociaż dzwonił budzik. Ale zapomnieć o sobie, o swojej ważności? To nie takie proste. KEKS Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt