Co zrobić z głową (Mk 9, 38-43. 45. 47-48)

Jan powiedział do Jezusa. "Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami." Lecz Jezus odrzekł: "Nie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie. Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami. Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę powiadam wam, nie utraci swojej nagrody. Kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu byłoby lepiej uwiązać kamień młyński u szyi i wrzucić go w morze. Jeśli twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie umiera i ogień nie gaśnie."(Mk 9, 38-43. 45. 47-48) Czy przypadkiem Pan Jezus nie przesadził z tym odcinaniem sobie rąk, nóg i wyłupywaniem oczu? Zresztą, to jeszcze pół biedy. Z wielką biedą mamy dopiero wtedy do czynienia, gdy trzeba by odciąć sobie głowę. Tak, głowę. Bo co ja na to poradzę, że wszystkie moje grzeszenia rozpoczynają się od głowy? To w niej rodzą się, powstają najprzeróżniejsze dzikie pomysły. Moja głowa znajdzie też zawsze tysiąc argumentów na to, że nie Pan Jezus ma rację ale ja, właśnie ja mam rację. Również i wtedy gdy już wiem, że pomyślałem coś złego, powiedziałem, czy też czegoś dobrego zaniedbałem, również wtedy mój mózg potrafi to wszystko tak pięknie ubarwić, podkolorować, że to moje czarne jak wrona sumienie zaczyna być kolorowe jak papuga ara. Co więc z tym począć, z tą moją głową? Przecież jej sobie nie utnę. Nie wolno przecież, bo nie ma sensu samego siebie zabijać. Raz dlatego, że to byłoby tyle samo, ct) powiedzieć Bogu - już Ci, Panie, Boże, nie wierzę i nie ufam. Nie wierzę, że jestem ci do czegokolwiek potrzebny i pewnie Ciebie nie ma, nie istniejesz, skoro mi jest teraz tak źle, że już gorzej być nie może. A po drugie, zabijając siebie samego postąpiłbym w sposób nieprzemyślany. Zamknąłbym sobie drogę do znalezienia odpowiedzi na te postawione już pytania. Trudno bowiem nieboszczykowi już cokolwiek wytłumaczyć. Tak to sobie kiedyś myślałem o tej Ewangelii i nie znajdowałem wyjścia, aż ktoś mi wytłumaczył, czy też gdzieś wyczytałem, co na jedno wychodzi, że przecież Panu Jezusowi również o to samo chodzi. Wcale Panu Jezusowi nie chodzi o to, byśmy zaczęli sami siebie okaleczać, ale o to, byśmy byli bardziej zdecydowani, mocno zdecydowani nie tylko w unikaniu zła ale przede wszystkim w czynieniu dobra. A więc człowiek nie głowę powinien sobie uciąć ale powycinać w swojej głowie to wszystko, co każe rękom sięgać na przykład po cudzą gumkę do ścierania. Każe nam Pan Jezus... Czy każe? Raczej radzi nam, przecież nas kocha, żebyśmy wyrzucili z naszego myślenia to wszystko, co pozwala naszym nogom chodzić tam, gdzie nasze oczy mogą patrzeć na coś, co powinno być ukryte i to wcale nie dlatego, że jest brzydkie, ale dlatego, że jest bardzo piękne. Na przykład filmy od osiemnastu lat. Nie wszystkie filmy są piękne i wiele z tych filmów nawet stuletni człowiek nie powinien oglądać gdyż są, nawet jeśli mówią o miłości, są tak źle zrobione, że szkoda na nie czasu. Ale i wtedy, gdy jest to prawdziwie piękny film, warto jeszcze poczekać i nie dać się zwieść ciekawości. Czy więc trzeba ucinać sobie głowę? Nie, trzeba ją tylko opielić z chwastów, to znaczy trzeba własną głowę przekonać, aby nie myślała inaczej niż tak, jak nas uczy myśleć Jezus. Temu uczeniu się pielenia w głowie służy między innymi katecheza. KS. WACŁAW OSZAJCA SJ Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt